Afrius kolleri

Afrius kolleri – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny tarczówkowatych. Zamieszkuje środkową część Afryki.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1911 roku przez Henriego Schoutedena na łamach „Revue Zoologique Africaine”^[1]. W 2019 roku redeskrypcji gatunku przy okazji rewizji rodzaju dokonali Talita Roell, Valérie A. Lemaitre i Michael D. Webb^[2].

Pluskwiak o ciele podługowato-pięciokątnym w zarysie, u samca osiągającym od 9 do 11 mm długości, a u samicy od 11,1 do 13,2 mm długości. Ubarwienie ma czerwonawe do brązowego z czarnymi znakami na głowie i tułowiu^[2].

Głowa jest tak szeroka jak długa lub nieco szersza, w zarysie kwadratowa, jednorodnie punktowana, o czarnych: nadustku, kwadratowawych kropkach wokół przyoczek, a zwykle też czułkach. Krawędzie płytek żuwaczkowych bywają proste lub lekko esowate. Kolejność członów czułków od najdłuższego do najkrótszego to: V, IV, II i III, I. Gruba kłujka sięga w spoczynku do zapiersia. Kolejność jej członów najdłuższego do najkrótszego to: II, I, III, IV^[2].

Sześciokątne, szersze niż dłuższe przedplecze ma wklęsłą przednią krawędź, esowate i w przedniej połowie powrębiane krawędzie boczne, trójkątne i niewykrojone kąty barkowe oraz jednorodnie punktowaną powierzchnię. W jego ubarwieniu występują: para poprzecznych, czarnych pasków, para podłużnych, czarnych kropek w kątach barkowych oraz trzy podłużne paski na dysku, a czasem jeszcze czerwona kropka. Dłuższa niż szersza, jednolicie punktowana, sięgająca do wysokości środka piątych segmentów listewek brzeżnych odwłoka tarczka cechuje się wąskim płatem postfrenalnym. W jej ubarwieniu występuje czarna, trójkątna plamka pośrodkowa na płacie frenalnym. Półpokrywy mają przykrywki dłuższe od tarczki, sięgające do listewek brzeżnych szóstego segmentu odwłoka^[2].

Odwłok samca ma na piątym i szóstym segmencie łatki szczecinek, a genitalia o walcowatych płytkach oraz długich, jednoramiennych, trójkątnych paramerach o podługowato-trójkątnych, dogrzbietowo skierowanych i wystających poza brzeg pygoforu główkach. Falloteka ma tarczkę w przybliżeniu tak długą jak jej podstawa. Wezyka w widoku grzbietowym ma kształt tarczowaty, a w bocznym kształt kija golfowego, jej wierzchołek pośrodku opatrzony jest wyniosłością prawie trójkątną w widoku grzbietowym i zaokrągloną w bocznym. Przewód nasienny ma jednolitą średnicę. Szczyty płatów konjunktywalnych opatrzone są słabo widocznymi, rzeźbionymi wyrostkami. Samica ma gonokoksyty ósmego segmentu odwłoka o szerokości nieco mniejszej niż długość i tylnych krawędziach zafalowanych^[2].

Owad afrotropikalny, znany z Wybrzeża Kości Słoniowej, Etiopii, Kamerunu, DR Konga i Ugandy^[2].