Ailuropodini

	Ailuropodini
	Grevé, 1894
	; Panda wielka (Ailuropoda melanoleuca)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	drapieżne
Podrząd	psokształtne
Infrarząd	Arctoidea
Parworząd	Ursida
Rodzina	niedźwiedziowate
Podrodzina	Ailuropodinae
Plemię	Ailuropodini
	Typ nomenklatoryczny
	Ailuropoda A. Milne-Edwards, 1870
Synonimy
	Ailuropodae Grevé, 1894; Ailuropodidae: Pocock, 1916; Ailuropodini: Hendey, 1972; Pandarctidae M. Kretzoi & Kretzoi, 2000;
	Ailuropodae Grevé, 1894; Ailuropodidae: Pocock, 1916; Ailuropodini: Hendey, 1972; Pandarctidae M. Kretzoi & Kretzoi, 2000;
Rodzaje
	4 rodzaje (w tym 3 wymarłe) – zobacz opis w tekście
	4 rodzaje (w tym 3 wymarłe) – zobacz opis w tekście

  Ailuropodini – plemię ssaków drapieżnych z podrodziny z Ailuropodinae w obrębie rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae). 

Rozmieszczenie geograficzne

Plemię obejmuje jeden żyjący współcześnie gatunek występujący w Chińskiej Republice Ludowej^[4]. 

Podział systematyczny

Do plemienia należy jeden występujący współcześnie rodzaj^[5]^[4]^[6]: 

Ailuropoda A. Milne-Edwards, 1870 – panda – jedynym występującym współcześnie przedstawicielem jest Ailuropoda melanoleuca (A. David, 1869) – panda wielka

Opisano również rodzaje wymarłe:

Agriarctos M. Kretzoi, 1942^[7]
Ailurarctos Qiu Zhanxiang & Qi Guoqin, 1989^[8]
Kretzoiarctos Abella, Alba, Robles, Valenciano, Rotgers, Carmona, Montoya & Morales, 2012^[9] – jedynym przedstawicielem był Kretzoiarctos beatrix (Abella, Montoya & Morales, 2011)

Uwagi

↑ Pisownia oryginalna.
↑ Typ nomenklatoryczny: Pandarctos P. Gervais, 1870 (= Ailuropoda A. Milne-Edwards, 1870).

Przypisy

1 2 C. Grevé. Die geographische Verbreitung der jetzt lebenden Raubthiere. „Nova acta Academiae Caesareae Leopoldino-Carolinae Germanicae Naturae Curiosorum”. 63 (1), s. 217, 1895. (niem.).
↑ Q.B. Hendey. A Pliocene ursid from South Africa. „Annals of the South African Museum”. 59 (6), s. 119, 1972. (ang.).
↑ M. & M. Kretzoi: Fossilium catalogus. I, Animalia. Index generum et subgenerum mammalium. Wyd. 137. Leiden: Backhuys publ., 2000, s. 682. ISBN 978-90-5782-056-4. (łac.).
1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 434. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-12-18]. (ang.).
↑ Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 151. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
↑ M. Kretzoi. Két új agriotheriida a magyar pannonbol. „Földtani közlöny”. 72 (1), s. 257, 1942. (węg.).
↑ 邱占祥 & 祁国琴 / Z. Qiu & G. Qi. 云南禄丰晚中新世的大熊猫袓先化石 / Ailuropod found in the Late Miocene deposits in Lufeng, Yunnan. „古脊椎动物学报 / Vertebrata PalAsiatica”. 27 (3), s. 154, 1989. (chiń. • ang.).
↑ J. Abella, D.M. Alba, J.M. Robles, A. Valenciano, C. Rotgers, R. Carmona, P. Montoya & J. Morales. Kretzoiarctos gen. nov., the oldest member of the giant panda clade. „PLoS ONE”. 7 (11), s. e48985, 2012. DOI: 10.1371/journal.pone.0048985. (ang.).

[2] Pisownia oryginalna.

[4] Typ nomenklatoryczny: Pandarctos P. Gervais, 1870 (= Ailuropoda A. Milne-Edwards, 1870).

[gre-1] 1 2 C. Grevé. Die geographische Verbreitung der jetzt lebenden Raubthiere. „Nova acta Academiae Caesareae Leopoldino-Carolinae Germanicae Naturae Curiosorum”. 63 (1), s. 217, 1895. (niem.).

[hen-3] Q.B. Hendey. A Pliocene ursid from South Africa. „Annals of the South African Museum”. 59 (6), s. 119, 1972. (ang.).

[kre-5] M. & M. Kretzoi: Fossilium catalogus. I, Animalia. Index generum et subgenerum mammalium. Wyd. 137. Leiden: Backhuys publ., 2000, s. 682. ISBN 978-90-5782-056-4. (łac.).

[icmw-6] 1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 434. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).

[mdd-7] N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-12-18]. (ang.).

[miiz-8] Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 151. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).

[kre1942-9] M. Kretzoi. Két új agriotheriida a magyar pannonbol. „Földtani közlöny”. 72 (1), s. 257, 1942. (węg.).

[qiu&qi-10] 邱占祥 & 祁国琴 / Z. Qiu & G. Qi. 云南禄丰晚中新世的大熊猫袓先化石 / Ailuropod found in the Late Miocene deposits in Lufeng, Yunnan. „古脊椎动物学报 / Vertebrata PalAsiatica”. 27 (3), s. 154, 1989. (chiń. • ang.).

[abe&inni-11] J. Abella, D.M. Alba, J.M. Robles, A. Valenciano, C. Rotgers, R. Carmona, P. Montoya & J. Morales. Kretzoiarctos gen. nov., the oldest member of the giant panda clade. „PLoS ONE”. 7 (11), s. e48985, 2012. DOI: 10.1371/journal.pone.0048985. (ang.).

[1]

[a]

[2]

[b]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]