Albert Hopman

Albert Hopman

Wiceadmirał
Data i miejsce urodzenia	30 kwietnia 1865 Olpe
Data i miejsce śmierci	14 marca 1942 Berlin
Przebieg służby
Lata służby	1884-1920
Siły zbrojne	Kaiserliche Marine Reichsmarine
Stanowiska	Dowódca sił rozpoznawczych
Główne wojny i bitwy	Powstanie bokserów Wojna rosyjsko-japońska I wojna światowa
Odznaczenia

Albert Julius Emil Hopman (ur. 30 kwietnia 1865 w Olpe, zm. 14 marca 1942 w Berlinie)^[1] - niemiecki oficer Cesarskiej Marynarki Wojennej w stopniu wiceadmirała, uczestnik I wojny światowej.

Do Cesarskiej Marynarki Wojennej wstąpił w 1884 roku. Po awansie na pierwszy stopień oficerski został przydzielony do Departamentu Europy Wschodniej w Reichsmarineamt, w którym służył do 1897 roku. Następnie przeniesiony na stanowisko wykładowcy w Akademii Marynarki Wojennej w Kilonii. W 1900 roku uczestniczył w niemieckiej interwencji w Chinach w trakcie powstania bokserów. Po powrocie do Rzeszy, w latach 1901–1904 pracował w Departamencie Historii Wojskowości Urzędu Admiralicji. Podczas wojny rosyjsko-japońskiej został przydzielony do rosyjskiej Floty Oceanu Spokojnego w charakterze obserwatora^[1]. 12 grudnia 1908 roku został awansowany do stopnia komandora (niem. Kapitän zur See)^[2]. W latach 1911–1915 był dowódcą Departamentu Centralnego w Ministerstwie Marynarki i służył bezpośrednio pod rozkazami wielkiego admirała Alfreda von Tirpitza. Po wybuchu I wojny światowej, w stopniu kontradmirała dowodził siłami rozpoznawczymi na Morzu Bałtyckim. W 1916 roku wysłany do Turcji, gdzie pełnił rolę doradcy w tureckim ministerstwie marynarki i sztabie admiralicji^[1]. 14 października 1917 roku awansowany do stopnia wiceadmirała^[3]. Po traktacie brzeskim został członkiem komisji kontroli żeglugi na Morzu Czarnym. W listopadzie 1918 roku, kiedy podpisany został rozejm w Compiègne objął funkcję komisarza do spraw rozejmu na Morzu Czarnym i Śródziemnym. W 1919 roku powrócił do Republiki Weimarskiej i wstąpił do Reichsmarine, a rok później przeszedł w stan spoczynku. Na emeryturze zajął się działalnością w Niemieckim Stowarzyszeniu Jachtów Motorowych, którego został prezesem^[1].

Odznaczenia admirała Hopmana to między innymi^[3][2]:

• Order Orła Czerwonego II klasy z mieczami i koroną na wstędze wojennej
• Order Orła Czerwonego III klasy z koroną i mieczami na pierścieniu (Prusy)
• Order Orła Czerwonego IV klasy z mieczami i koroną
• Order Królewski Korony II klasy
• Krzyż Żelazny I klasy
• Odznaka za Służbę Wojskową
• Komandor II klasy Orderu Lwa Zeryngeńskiego (Badenia)
• Oficer Orderu Zasługi Wojskowej z mieczami (Bawaria)
• Komandor II klasy Orderu Henryka Lwa (Brunszwik)
• Bremeński Krzyż Hanzeatycki (Brema)
• Hamburski Krzyż Hanzeatycki (Hamburg)
• Lubecki Krzyż Hanzeatycki (Lubeka)
• Komandor II klasy Orderu Alberta z mieczami (Saksonia)
• Komandor II klasy Orderu Fryderyka
• Kawaler Orderu Świętego Karola (Monako)
• Order Świętej Anny II klasy z mieczami (Imperium Rosyjskie)
• Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie)
• Komandor Orderu Miecza (Szwecja)
• Order Simona Bolivara III klasy (Wenezuela)

• Winfried Baumgard: Neue Deutsche Biographie 9. 1972. (niem.).
• Rangliste der Kaiserlich Deutschen Marine für das Jahr 1918, E.S. Mittler und Sohn, 1918  (niem.).
• Rangliste der Kaiserlich-Deutschen Marine 1914, E.S. Mittler und Sohn, 1914  (niem.).