Alda Bandeira

Alda Bandeira Tavares Vaz da Conceição
Data i miejsce urodzenia	22 września 1949 ; Santana
	Ministerka spraw zagranicznych Wysp Świętego Tomasza i Książęcej
Okres	od kwiecień 2002; do wrzesień 2002
Przynależność polityczna	Partido de Convergência Democrática-Grupo de Reflexão
	Ministerka spraw zagranicznych Wysp Świętego Tomasza i Książęcej
Okres	od 1991; do 1992
Przynależność polityczna	Partido de Convergência Democrática-Grupo de Reflexão
	Członkini Zgromadzenia Narodowego Wysp Świętego Tomasza i Książęcej
Okres	od 1991 (1992); do 2006
Przynależność polityczna	Partido de Convergência Democrática-Grupo de Reflexão

Alda Bandeira Tavares Vaz da Conceição (ur. 22 września 1949 w Santanie) – saotomejska polityczka. Jedna z pierwszych kobiet zasiadających w Zgromadzeniu Narodowym Wysp Świętego Tomasza i Książęcej. Kandydatka na prezydenta kraju w 1996 roku oraz ministerka spraw zagranicznych kraju w latach 1991–1992 oraz ponownie w 2002 roku.

Życiorys

Alda Bandeira Tavares Vaz da Conceição urodziła się 22 września 1949. Jej ojciec był pielęgniarzem. Uczęszczała do szkoły podstawowej w São Tomé oraz do szkoły średniej w Luandzie w Angoli. Od 1972 do 1974 roku studiowała fiilologię germańską na Uniwersytecie Lizbońskim. W latach 1975–1982 pracowała jako nauczycielka języka angielskiego w szkołach średnich w São Tomé oraz w Maputo^[1].

W trakcie studiów, po rewolucji goździków, była aktywną członkinią radykalnego skrzydła Ruchu Wyzwolenia Wysp Świętego Tomasza i Książęcej-Partii Socjaldemokratycznej. W marcu 1975 roku, w wyniku konfliktu z władzami organizacji została zmuszona do opuszczenia kraju, udając się do Mozambiku, gdzie żyła na uchodźstwie. Od 1975 do 1977 roku studiowała na Uniwersytecie Eduarda Mondlanego w Maputo, uzyskując dyplom magisterski z języków nowożytnych i literatury (również na Uniwersytecie Lizbońskim). Ukończyła również studia ze stosunków międzynarodowych na Instituto Superior de Ciências Sociais e Políticas w 1987 roku^[1].

Działalność polityczna

Z powodzeniem wzięła udział w pierwszych demokratycznych w historii kraju wyborach parlamentarnych w 1991 roku. Po zdobyciu przez jej partię (Partido de Convergência Democrática-Grupo de Reflexão (PCD-GR), której była współzałożycielką) wyniku 54,4% uzyskała jeden z 55 mandatów w Zgromadzeniu Narodowym Wysp Świętego Tomasza i Książęcej. Była jedną z pierwszych kobiet wybranych do parlamentu w historii kraju. W tym samym roku została ministerką spraw zagranicznych w rządzie premiera Daniela Limy dos Santosa Daio. Jej mąż, Norberto José d’Alva Costa Alegre, został ministrem gospodarki i finansów. Po rezygnacji ze stanowiska przez Limę, jej mąż został powołany na premiera kraju, a Bandeira zrezygnowała ze stanowiska ministerialnego, powracając do zasiadania w parlamencie, aby uniknąć potencjalnego konfliktu interesów pomiędzy małżeństwem^[1].

Po wyborach parlamentarnych w 1994 roku została parlamentarną liderką Partido de Convergência Democrática-Grupo de Reflexão (PCD-GR), która w wyborach uzyskała 14 mandatów. Była jedną z trzech kobiet nowej kadencji parlamentu. W 1995 roku była jedną z założycielek Forum das Mulheres Santomenses, saotomejskiej organizacji wspierającej walkę o prawa kobiet. W grudniu tego samego roku, podczas drugiego kongresu PCD-GR, została wybrana prezeską partii, zdobywając 265 głosów. Była jedyną kandydatką na ten urząd. Kandydowała w wyborach prezydenckich w 1996 roku, jako jedna z pięciu kandydatów. Jako jedyna opublikowała swój program polityczny. Zajęła trzecie miejsce, zdobywają 5970 głosów (16,1% poparcia). Uzyskiwała reelekcję do Zgromadzenia Narodowego w 1998 oraz w 2002 roku^[1].

W czerwcu 2001 roku zrezygnowała z przewodzenia PCD-GR, po wewnętrznym konflikcie w partii dotyczącym przedstawiciela formacji w wyborach prezydenckich w tym samym roku. W kwietniu 2002 roku została ponownie mianowana ministerką spraw zagranicznych kraju w rządzie Gabriela Costy, do jego odwołania we wrześniu tego samego roku^[1].

Życie prywatne

Jej mężem był Norberto José d’Alva Costa Alegre, premier Wysp Świętego Tomasza i Książęcej w latach 1992–1994. Mają dwie córki^[1].

Przypisy

1 2 3 4 5 6 Emmanuel KwakuE.K. Akyeampong Emmanuel KwakuE.K., Henry LouisH.L. Gates Henry LouisH.L. (red.), Dictionary of African biography, Oxford New York Auckland: Oxford University Press, 2011, ISBN 978-0-19-985725-8 [dostęp 2025-11-01] (ang.).

[:0-1] 1 2 3 4 5 6 Emmanuel KwakuE.K. Akyeampong Emmanuel KwakuE.K., Henry LouisH.L. Gates Henry LouisH.L. (red.), Dictionary of African biography, Oxford New York Auckland: Oxford University Press, 2011, ISBN 978-0-19-985725-8 [dostęp 2025-11-01] (ang.).

[1]