Aldo Perroncito
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| profesor nauk medycznych | |
| Specjalność: patomorfologia | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1905 |
| Profesura |
1915 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
Aldo Perroncito (ur. 18 maja 1882 w Turynie, zm. 1929) – włoski lekarz patolog.
Syn parazytologa Edoardo Perroncito i Erminii Aletti (bratowej Camillo Golgiego i siostrzenicy Giulio Bizzozero). Uczęszczał do szkoły Massimo d’Azeglio w rodzinnym mieście, po jej ukończeniu w 1899 rozpoczął studia na Uniwersytecie w Pawii. W 1905 ukończył studia z wyróżnieniem uzyskując doktorat. Przez kolejne pięć lat był asystentem w instytucie patologii ogólnej. Specjalizował się też za granicą, w Berlinie i Paryżu. W 1915 został profesorem patologii na Uniwersytecie w Cagliari, a w 1922 r. powrócił do Pawii jako profesor zwyczajny, następca Camillo Golgiego.
Nazwisko Perroncito wiązane jest głównie z jego pracami nad regeneracją nerwów obwodowych.
Wybrane prace
- La rigeneratione delle fibre nervosa (1905)
- La rigenerazione delle fibre nervose. Arch. per le sc. méd. 30, ss. 453-462 (1906)
- Sugli effetti della deviazione dal fegato della circolazione portale (1913)
- Sulla derivazione delle piastrine (1920)
- Sulla derivazione delle piastrine dai megacariociti (1920)
Linki zewnętrzne
- Sistema Museale di Ateneo, Università di Pavia. [dostęp 2010-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-19)].