Aleja Baobabów

Aleja Baobabów^[1] (fr. Allée des baobabs) – charakterystyczna grupa baobabów przy nieutwardzonej drodze z miasta Morondava do Belon’i Tsiribihina w regionie Menabe w zachodniej części Madagaskaru. Nietypowy krajobraz przyciąga podróżnych z wielu krajów, dzięki czemu stał się jedną z głównych atrakcji regionu.

Za Aleję Baobabów uznaje się odcinek drogi o długości około 260 m, przy którym rośnie 20–25 baobabów gatunku baobab Grandidiera, każdy o wysokości powyżej 20 m. Dalszych ok. 25 okazów tego gatunku rośnie na pobliskich łąkach^[2].

Baobaby, które mogą mieć do 800 lat i są nazywane przez miejscowych renala, co po malgasku oznacza „matka lasu”, są pozostałością dawnych tropikalnych lasów suchych, które kiedyś występowały w tym regionie – drzewa pierwotnie nie rosły pojedynczo, lecz były otoczone gęstym lasem. Z biegiem lat inne drzewa zostały wycięte pod uprawy, podczas gdy baobaby były oszczędzane ze względu na szacunek, jakim cieszą się u miejscowej ludności, a także dlatego, że stanowiły źródło pożywienia i materiału drzewnego^[3].

Aleja Baobabów jest celem lokalnych działań ochrony przyrody. W 2007 roku została tymczasowo objęta ochroną przez madagaskarskie Ministerstwo Środowiska, Wody i Lasów jako pierwszy krok do ustanowienia pierwszego pomnika przyrody na Madagaskarze^[4].

Obszar nie jest jednak parkiem narodowym. Drzewa są zagrożone przez postępującą wycinkę w okolicy, odpływy z pobliskich pól ryżowych i plantacji trzciny cukrowej oraz przez sporadyczne pożary buszu i lasów^[5]. Pomimo popularności wśród turystów, nie ma tu centrum dla zwiedzających ani opłat wstępu, przez co miejscowi czerpią z tego niewielkie korzyści. Organizacja Conservation International we współpracy z lokalną organizacją pozarządową Fanamby uruchomiła projekt ekoturystyczny, mający na celu ochronę drzew w regionie i poprawę sytuacji ekonomicznej mieszkańców^[6].