Aleksander Olędzki

Aleksander Olędzki

Zofia Jamry i Aleksander Olędzki w sztuce Podwójna buchalteria, Poznań 1946
Imię i nazwisko	Aleksander Bodzanowski
Data i miejsce urodzenia	1 lipca 1894 Łódź
Data i miejsce śmierci	8 sierpnia 1964 Wrocław
Zawód	aktor i reżyser teatralny, śpiewak
Lata aktywności	1912–1964

Aleksander Olędzki wł. Aleksander Bodzanowski (ur. 1 lipca 1894 w Łodzi, zm. 8 sierpnia 1964 we Wrocławiu) – polski aktor i reżyser teatralny oraz śpiewak.

Ukończył Szkołę Zgromadzenia Kupców w Łodzi (1911), a w roku szkolnym 1911/1912 uczył się w Szkole aplikacyjnej przy Warszawskich Teatrach Rządowych. W latach 1912–1913 występował w Teatrze Polskim w Kijowie, w okresie od 1913 do 1916 roku – na scenach łódzkich, a następnie prowadził grupę teatralną w Kielcach (1916). Następnie przed dwa sezony grał w Warszawie (Teatr Mały 1916–1917, Teatr Polski 1917–1918), był członkiem grupy objazdowej Karola Adwentowicza (1918–1919) oraz śpiewał w teatrzykach stołecznych (m.in. Sfinks, Argus)^[1].

W latach 1919–1920 grał w Teatrze Powszechnym w Sosnowcu oraz brał udział w koncertach na rzecz powstańców śląskich w czasie akcji plebiscytowej. W kolejnych latach występował w Poznaniu (Teatr Powszechny 1920–1921, Teatr Nowy 1926–1927), Lwowie (Teatry Miejskie 1921-1923), Warszawie (Teatr Nowości 1923, teatr Operetka-Wodewil 1924 i 1926, teatr Qui Pro Quo 1925–1926) i Lublinie (Teatr Miejski 1924–1925). W latach 1927–1930 i 1931–1933 był aktorem i reżyserem w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy, natomiast sezon 1930/1931 spędził w Teatrze Miejskim w Toruniu. Następnie grał w Warszawie (teatr Wielka Operetka 1933–1934, Teatr 8:30 1934, Teatr 8:15 1938–1939), Łodzi (Teatr Robotniczy 1934–1935) oraz Grodnie (Teatr Objazdowy 1935–1938)^[1].

Podczas II wojny światowej przebywał w stolicy, pracując jako ekspedient i księgowy. Po upadku powstania warszawskiego został wywieziony do obozu pracy w Koniecpolu. Po zakończeniu walk występował w Częstochowie (1945–1946), Poznaniu, gdzie również reżyserował (Teatr Nowy, Teatr Komedia Muzyczna 1946–1948), Łodzi (Teatr Powszechny 1948–1949) i Warszawie (Teatr Domu Wojska Polskiego 1950–1952). Następnie przeniósł się do Wrocławia, gdzie od 1952 roku aż do śmierci grał w tamtejszych Teatrach Dramatycznych. Wystąpił także w jednej audycji Teatru Polskiego Radia (1956)^[1].

Według serwisu Filmweb wystąpił w roli dorożkarza w filmie Pętla z 1957 roku (reż. Wojciech Jerzy Has); faktu tego nie odnotowuje baza danych FilmPolski.pl^[2][3].

Został pochowany jako Bogusław Bodzanowski-Olędzki na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu (kw. 52/128/7)^[4].