Aleksander z Damaszku

Aleksander z Damaszku (II wiek n.e.) – grecki filozof, perypatetyk i platonik.

Był scholarchą Likejonu. Cieszył się dużym uznaniem[1]. Był nauczycielem Flawiusza Boecjusza[1]

Relacje między nim a Galenem były napięte lub wrogie, i ten określał Aleksandra jako osobę zawistną oraz porównywał go do głowy muła[1].

Jego poglądy są nieznane. Żadne z jego dzieł się nie zachowało[1]. Wzmianki o Aleksandrze w dziełach doksograficznych nie pozwalają jednoznacznie określić, czy chodzi o niego, czy o inną osobę o tym imieniu (np. Aleksandra Polihistora)[1].

Kasjusz Dion podaje, że podczas pobytu w Atenach w 176 (prawdopodobnie zaś wcześniej) cesarz Marek Aureliusz ustanowił cztery katedry (płatne posady) dla nauczycieli głównych kierunków filozoficznych (perypatetyckiej, platońskiej, epikurejskiej i stoickiej), a także katedrę retoryki[2]. Jednym z nich (prawdopodobnie perypatetykiem) był Aleksander z Damaszku[3].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Wissowa 1894 ↓, s. 1453.
  2. ↑ Pierre Grimal, Marek Aureliusz, A. Łukaszewicz (tłum.), Warszawa: PIW, 1994, s. 182.
  3. ↑ Wissowa 1894 ↓, s. 1452.

Bibliografia

  • Georg Wissowa (red.), Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft. Neue Bearbeitung, t. 1, Stuttgart: J. B. Metzler, 1894, s. 1452-1453.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.