Alessio Sakara

Legionarius pierwszy zawodowy pojedynek stoczył w czerwcu 2002 roku na lokalnej gali we włoskim mieście Pomezia. Włoch wygrał wówczas przez nokaut w pierwszej rundzie. W lipcu tego samego roku zawalczył w turnieju na pierwszej gali angielskiej organizacji Cage Warriors - Sakara pierwszy pojedynek zwyciężył przez poddanie, w kolejnym natomiast poddany przez pochodzącego z Anglii Simona Holmesa. W listopadzie 2002 roku wystąpił na gali rosyjskiego giganta zatytułowanej M-1 - Russia vs. the World 4. Sakara tego wieczoru przegrał przez jednogłośną decyzję z o wiele bardziej doświadczonym Romanem Zentsovem^[4]. Legionarius do 2005 roku toczył walki głównie na krajowym podwórku, sześć razy wygrywając, a tylko raz wychodząc z klatki jako pokonany. Seria zwycięstw zaowocowała kontraktem z organizacją UFC.

Sakara zadebiutował w UFC na gali z numerem 55, mierząc się z Ronem Fairclothem^[5]. Walka została uznana za nieodbytą z powodu nieintencjonalnego kopnięcia ze strony Amerykanina. Następnie Sakara walczył z Elvisem Sinosicem na UFC 57 w lutym 2006 - walkę zwyciężył przez jednogłośną decyzję sędziów^[6]. Sakara powrócił do klatki w maju 2006 roku na gali UFC 60, gdzie skonfrontował się z byłym mistrzem King of The Cage, Deanem Listerem. Przegrał tę walkę przez poddanie w pierwszej rundzie^[7]. Następną walkę Włoch stoczył w listopadzie tego samego roku - przegrał przez TKO w pierwszej rundzie. Sakara przerwał passę porażek w starciu z Victorem Balimakim na UFC 70 21 kwietnia 2007. Wygrał wówczas przez TKO już w pierwszej odsłonie pojedynku^[8]. Na UFC 75 we wrześniu 2007 roku, Sakara przegrał przez TKO w pierwszej rundzie z Houstonem Alexandrem. Na gali UFC z numerem 80, która odbywała się 19 stycznia 2008, wygrał przez TKO w pierwszej rundzie z Jamesem Lee. To był ostatni pojedynek Włocha w wadze półciężkiej, ponieważ zdecydował się on toczyć kolejne walki w wadze niżej - do 84 kilogramów.

Zadebiutował w wadze średniej przeciwko byłemu mistrzowi WEC, Chrisowi Lebenowi, na gali UFC 82 1 marca 2008. Przegrał walkę przez nokaut w pierwszej rundzie^[9]. Na UFC Fight Night: Diaz vs. Neer Sakara znokautował kopnięciem na głowę Joe Vedepo. W sierpniu 2009 roku na gali UFC 101 zmierzył się z Thalesem Leitesem - Legionarius wygrał ten pojedynek na kartach punktowych^[10]. Włoch powrócił do walk w marcu 2010 roku, gdzie na gali UFC Live: Vera vs. Jones pokonał Jamesa Irvina przez nokaut w pierwszej rundzie^[11]. Następny swój pojedynek dla amerykańskiego giganta stoczył na gali UFC Live: Sanchez vs. Kampmann w marcu 2011 roku - uległ wówczas stawiającemu pierwsze kroki w zawodowym MMA Chrisowi Weidmanowi^[12]. 14 kwietnia 2012 roku skonfrontował się z Brianem Stannem, który znokautował Sakarę już w pierwszej odsłonie pojedynku^[13]. Kolejny pojedynek Włoch również nie może zaliczyć do udanych - w listopadzie 2012 przegrał przez dyskwalifikację z Patrickiem Côté. Pod koniec listopada 2012 roku Sakara podpisał nowy kontrakt z UFC na cztery walki^[14]. W październiku 2013 roku na gali UFC Fight Night: Machida vs. Muñoz Sakara został poddany przez Nico Musoke^[15]. Niedługo potem został zwolniony z UFC.

Po zwolnieniu z UFC, Legionarius związał się z chorwacką organizacją Final Fight Championship, gdzie miał toczyć walki ponownie w kategorii półciężkiej. 6 grudnia 2014 roku na gali Final Fight Championship 16 zmierzył się z Maciejem Browarskim. Walka została przerwana w pierwszej rundzie, gdy Sakara nie był w stanie kontynuować walki po kontuzji spowodowanej naderwaniem bicepsa. Najpierw przyznano zwycięstwo Browarskiemu przez TKO (kontuzja rywala), natomiast później wynik został unieważniony przez Chorwacką Federację MMA^[16]. W następnej walce dla chorwackiej organizacji Sakara zmierzył się z Dibem Akilem. Włoch zwyciężył ten pojedynek przez TKO w pierwszej rundzie^[17].

27 listopada 2015 roku ogłoszono, że Alessio Sakara podpisał kontrakt na trzy walki z amerykańską organizacją Bellator MMA^[18]. Zadebiutował na gali Bellator 152, podczas której znokautował w drugiej rundzie Briana Rogersa^[19]. W swojej kolejnej walce, w grudniu 2016 roku znokautował Joey'a Beltrana w pierwszej odsłonie walki^[20]. Rok później, w grudniu 2017 roku zmierzył się o mistrzowski tytuł z Rafaelem Carvalho - Włoch przegrał ten pojedynek przez nokaut w pierwszej rundzie^[21]. Rok później, w grudniu 2018, przegrał z Kentem Kauppinenem przez nokaut^[22]. 12 października 2019 roku powrócił do klatki Bellatora - zwyciężył przez nokaut z Canaanem Grigsbym. 10 lipca 2021 roku ogłoszono, że Alessio Sakara rozstał się z organizacją Bellator^[23].