Alex Lohoré
 Lohoré po walce na gali Cage Warriors 100 w 2018 roku. | |
| Pseudonim |
Da Killa King |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Obywatelstwo | |
| Wzrost |
185 cm |
| Masa ciała |
77 kg |
| Styl walki | |
| Debiut |
2014 |
| Federacja | |
| Kategoria wagowa |
półśrednia, średnia, superpółśrednia |
| Klub |
Allrounders MMA |
| Bilans walk zawodowych[a] | |
| Liczba walk |
38 |
| Zwycięstwa |
26 |
| Przez nokauty |
14 |
| Przez poddania |
7 |
| Przez decyzje |
5 |
| Porażki |
12 |
| |
| Strona internetowa | |
Alex Lohoré (ur. 19 grudnia 1989 w Paryżu) – francuski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA)[1]. W latach 2017-2018 mistrz brytyjskiej organizacji BAMMA w wadze półśredniej[2][3]. Walczył m.in. dla takich organizacji jak: Bellator MMA, Cage Warriors, Oktagon MMA, Brave CF czy KSW[4]. Od listopada 2025 tymczasowy mistrz Brave CF w wadze superpółśredniej[5].
Znany jest z noszenia charakterystycznej korony, która symbolizuje jego afrykańskie dziedzictwo oraz nawiązuje do tradycji bycia „królem wioski” w kulturze Wybrzeża Kości Słoniowej. Gest ten wpisuje się w jego wizerunek sceniczny i podkreśla pseudonim „Da Killa King”[6].
Kariera MMA
2014–2016: Początki kariery i pierwsze tytuły
Lohoré zadebiutował w zawodowym MMA 8 grudnia 2014 podczas gali Fury MMA 12 w Londynie, poddając Andrewa Thalica duszeniem zza pleców już w pierwszej rundzie. W kolejnych miesiącach kontynuował serię zwycięstw przed czasem, pokonując Aarona Bretta, Brendana Morgana oraz Darrela Feilda. Pierwszej porażki doznał w październiku 2015 roku, kiedy Carl Booth znokautował go po zaledwie 38 sekundach walki[1].
Niepowodzenie szybko zostało zatarte kolejnymi wygranymi. Jeszcze w 2015 roku Lohoré poddał Tommy'ego Gunna[1], a następnie podczas gali Too Much Talent MMA 6 pokonał Martina Hudsona przez techniczny nokaut, zdobywając wakujący pas mistrzowski organizacji Too Much Talent MMA w wadze półśredniej[7].
Rok 2016 okazał się przełomowy dla Francuza. Najpierw odniósł zwycięstwa nad Martynem Harrisem i Tomem Wincottem, po czym we wrześniu podczas gali UCMMA 48 pokonał Josha Collinsa jednogłośną decyzją sędziów[8], zdobywając wakujące mistrzostwo Ultimate Challenge MMA w wadze półśredniej. Kilka miesięcy później dołożył kolejny tytuł, poddając Harry'ego Marple'a na gali FightStar Championship 8 i sięgając po wakujący pas FightStar Championship[9].
2017–2018: Bellator, BAMMA i mistrzostwo organizacji
Początek 2017 roku przyniósł Lohorému debiut w organizacji Bellator MMA. Na gali Bellator 173 w Belfaście pokonał Colina Fletchera przez duszenie zza pleców[10], a trzy miesiące później podczas Bellator 179 znokautował Dana Vinniego w drugiej rundzie[11].
Dobra passa otworzyła mu drogę do organizacji BAMMA. We wrześniu 2017 roku zmierzył się z Nathanem Jonesem o wakujący pas mistrzowski wagi półśredniej[12]. Lohoré zakończył pojedynek efektownym nokautem kolanem w pierwszej rundzie i został nowym mistrzem BAMMA[13]. Tytuł obronił dwa miesiące później, poddając Richarda Kieleya dźwignią na nogę[14].
Po udanej obronie pasa przyszły trudniejsze chwile. W marcu 2018 roku utracił mistrzostwo po niejednogłośnej (29-28, 28-29, 29-28) porażce z Terrym Brazierem[3]. Dwa miesiące później przegrał również z Ionem Pascu[15]. Serię niepowodzeń zakończył dopiero we wrześniu 2018 roku, zwyciężając Olliego Santalahtego na gali CAGE 44 w Helsinkach[16].
2018–2020: Cage Warriors i walka o tymczasowy pas
Jeszcze w 2018 roku Lohoré podpisał kontrakt z organizacją Cage Warriors. Debiutował zwycięstwem nad Samem Boultem[17], a następnie pokonał Tima Barnetta[18], oba pojedynki kończąc przed czasem.
W marcu 2019 roku stanął przed szansą zdobycia tymczasowego mistrzostwa Cage Warriors w wadze półśredniej[19]. Podczas gali Cage Warriors 103 w Kopenhadze zmierzył się z Nicolasem Dalbym, jednak przegrał przez techniczny nokaut w czwartej rundzie[20].
Po nieudanej walce mistrzowskiej szybko wrócił na zwycięską ścieżkę. W czerwcu 2019 roku poddał zmodyfikowaną gilotyną Aarona Khalida[21]. Dobra passa została jednak przerwana kilka miesięcy później podczas gali Cage Warriors 111, gdzie Joilton Lutterbach znokautował go już po 27 sekundach pierwszej rundy[22].
W lutym 2020 roku zadebiutował w wadze średniej podczas gali Probellum w Dubaju. W nowej kategorii wagowej pokonał Andersona Gonçalvesa przez duszenie zza pleców w trzeciej rundzie[23].
2020–2023: Oktagon MMA i kolejne walki mistrzowskie
Pod koniec 2020 roku Lohoré związał się z organizacją Oktagon MMA. Już w debiucie otrzymał szansę walki o mistrzostwo wagi średniej przeciwko Karlosowi Vémoli[24]. Po pięciu rundach przegrał jednogłośną decyzją sędziów[25].
Mimo nieudanego początku pozostał jedną z czołowych postaci organizacji. W styczniu 2021 roku stoczył wyrównany pojedynek z Leandro Silvą[26], przegrywając niejednogłośną decyzją[27]. Następnie odbudował swoją pozycję zwycięstwami nad Tato Primerą[28] oraz Zdeňkiem Polívką[29].
Dobra passa doprowadziła go do kolejnej walki mistrzowskiej. We wrześniu 2022 roku podczas gali Oktagon 35 zmierzył się z Patrikiem Kinclem o pas kategorii średniej[30]. Czech zakończył pojedynek przez techniczny nokaut już w pierwszej rundzie, a Lohoré po raz drugi nie zdołał sięgnąć po mistrzostwo organizacji[31].
Pod koniec 2022 roku efektownie powrócił, nokautując Matúša Juráčka w zaledwie szesnaście sekund[32]. W kolejnym roku pokonał Samuela Krištofiča, dzięki czemu awansował do ćwierćfinału turnieju Oktagon Tipsport Gamechanger[33]. W półfinale jego drogę zatrzymał jednak David Kozma, który zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów[34]. Jeszcze w listopadzie 2023 roku Francuz przegrał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie z Ionem Surdu[35].
2024–obecnie: Brave CF, KSW i PFL
Po serii występów w Oktagonie Lohoré rozpoczął nowy etap kariery[36]. W maju 2024 roku podczas walki wieczoru gali Brave CF 83 pokonał Marcina Bandela przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie. Pojedynek zakończył po trafieniu prawym sierpowym i serii ciosów w parterze[37]. Trzy miesiące później w tzw. Co-Main Evencie (drugiej walce wieczoru) gali Brave CF 86 zwyciężył również Jivka Stoimenova[38], którego znokautował po prawym podbródkowym, a następnie dobił uderzeniami w parterze[39].
Dzięki tym wygranym zwrócił uwagę największych europejskich organizacji. 20 grudnia 2024 zadebiutował w Konfrontacji Sztuk Walki podczas gali XTB KSW 101: Le Classique we francuskim Nanterre. Jego rywalem był Artur Szczepaniak[40]. Mimo dobrego początku walki Lohoré został znokautowany w drugiej rundzie po wysokim kopnięciu i serii ciosów w parterze[41].
W maju 2025 roku powrócił do organizacji Brave CF[42], pokonując Mansura Abdurzakowa przez techniczny nokaut uderzeniami w parterze w trzeciej rundzie gali Brave CF 94[43].
Kilka miesięcy później został zestawiony z byłym podwójnym mistrzem organizacji, Mohammadem Fakhreddine'em, w walce o tymczasowe mistrzostwo Brave CF w wadze superpółśredniej podczas jubileuszowej gali Brave CF 100[44]. Ostatecznie pojedynek nie doszedł do skutku po tym, jak Fakhreddine nie wypełnił limitu wagowego. W rezultacie Lohoré zdobył tymczasowe mistrzostwo Brave CF w kategorii superpółśredniej bez stoczenia walki[45].
W kwietniu 2026 roku otrzymał szansę debiutu w Professional Fighters League[46]. Podczas gali PFL Belfast: Kelly vs. Wilson w Belfaście zmierzył się z Rhysem McKee, jednak po trzech rundach przegrał jednogłośną decyzją sędziów[47].
Osiągnięcia
- Too Much Talent MMA
- 2015: Mistrz TMT w wadze półśredniej[7]
- Ultimate Challenge MMA
- 2016: Mistrz UCMMA w wadze półśredniej[48]
- FightStar Championship
- 2016: Mistrz FSC w wadze półśredniej[49]
- British Association of Mixed Martial Arts
Lista zawodowych walk w MMA
| Wynik | Bilans | Przeciwnik (bilans przed walką) | Rozstrzygnięcie | Runda | Czas | Rozgrywki | Data | Miejsce | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Przegrana | 26-12 |  Rhys McKee(14-7-1) |
Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | PFL Belfast: Kelly vs. Wilson | 16.04.2026 |  Belfast |
Debiut w PFL. Limit umowny -80 kg. |
| Wygrana | 26-11 |  Mansur Abdurzakow (11-5) |
TKO (ciosy pięściami w parterze) | 3 | 4:37 | Brave CF 94 | 17.05.2025 |  Genewa |
|
| Przegrana | 25-11 | Artur Szczepaniak (11-3) |
KO (wysokie kopnięcie na głowę i ciosy pięściami w parterze) | 2 | 0:54 | XTB KSW 101: Le Classique | 20.12.2024 |  Nanterre |
Debiut w KSW. Limit umowny -79 kg. |
| Wygrana | 25-10 |  Jivko Stoimenov (14-6) |
TKO (prawy podbródkowy i ciosy pięściami w parterze) | 1 | 4:03 | Brave CF 86 | 24.08.2024 | Burgas |
Co-Main Event |
| Wygrana | 24-10 | Marcin Bandel (22-8-1) |
TKO (prawy sierpowy ciosy pięściami w parterze) | 1 | 1:20 | Brave CF 83 | 25.05.2024 |  Alkmaar |
Main Event |
| Przegrana | 23-10 |  Ion Surdu (13-5) |
TKO (prawy hak) | 1 | 4:10 | Oktagon 48: Aby vs. Garcia | 04.11.2023 |  Manchester |
|
| Przegrana | 23-9 |  David Kozma (31-12) |
Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | Oktagon 43: Kincl vs. Vémola 2 | 20.05.2023 | Praga |
Ćwierćfinał turnieju Oktagon Tipsport Gamechanger w wadze półśredniej. Co-Main Event |
| Wygrana | 23-8 |  Samuel Krištofič (16-4) |
Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | Oktagon 40: Tipsport Gamechanger | 04.03.2023 | Ostrawa |
Co-Main Event |
| Wygrana | 22-8 | Matúš Juráček (9-2) |
KO (prawy sierpowy) | 3 | 0:16 | Oktagon 38: Macek vs. Lopez | 30.12.2022 | Praga |
Powrót do wagi półśredniej. |
| Przegrana | 21-8 | Patrik Kincl (25-10. 1NC) |
TKO (ciosy pięściami) | 1 | 1:54 | Oktagon 35: Kincl vs. Lohoré | 17.09.2022 | Brno |
Pojedynek o pas mistrzowski Oktagon MMA w wadze średniej. Main Event |
| Wygrana | 21-7 | Zdenek Polivka (7-4) |
TKO (ciosy pięściami) | 1 | 3:25 | Oktagon 31: Krištofič vs. Kincl | 26.02.2022 | Praga |
Walka w wadze średniej. |
| Wygrana | 20-7 |  Tato Primera (17-9) |
Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | Oktagon 22: Vémola vs. Ďatelinka | 27.03.2021 | Brno |
Pojedynek w wadze półśredniej. |
| Przegrana | 19-7 |  Leandro Silva (24-8-1) |
Decyzja (niejednogłośna) | 3 | 5:00 | Oktagon 21: Paradeiser vs. Buchinger | 30.01.2021 | Brno |
Limit umowny -80 kg. Co-Main Event |
| Przegrana | 19-6 | Karlos Vémola (29-6) |
Decyzja (jednogłośna) | 5 | 5:00 | Oktagon 20: Vémola vs. Lohoré | 30.12.2020 | Brno |
Debiut w Oktagon MMA. Pojedynek o pas mistrzowski Oktagon MMA w wadze średniej. Main Event |
| Wygrana | 19-5 | Anderson Gonçalves (12-3) |
Poddanie (duszenie zza pleców) | 3 | 0:32 | Probellum: Dubai - Lazzez vs. Murati | 07.02.2020 |  Dubaj |
Debiut w wadze średniej. Co-Main Event |
| Przegrana | 18-5 |  Joilton Lutterbach (30-8) |
TKO (ciosy pięściami) | 1 | 0:27 | Cage Warriors 111 | 22.11.2019 | Londyn |
|
| Wygrana | 18-4 |  Aaron Khalid (9-4-1) |
Poddanie (zmodyfikowane duszenie gilotynowe) | 2 | 4:26 | Cage Warriors 106: Night of Champions | 29.06.2019 | Londyn |
|
| Przegrana | 17-4 |  Nicolas Dalby (16-3-1) |
TKO (ciosy pięściami) | 4 | 1:47 | Cage Warriors 103 | 09.03.2019 | Kopenhaga |
Pojedynek o tymczasowy pas mistrzowski Cage Warriors w wadze półsredniej. Main Event |
| Wygrana | 17-3 | Tim Barnett (5-1-1) |
TKO (ciosy pięściami) | 1 | 3:41 | Cage Warriors 100 | 08.12.2018 | Cardiff |
|
| Wygrana | 16-3 | Sam Boult (11-3) |
TKO (ciosy pięściami) | 2 | 3:18 | Cage Warriors 98 | 20.10.2018 | Birmingham |
Debiut w Cage Warriors. |
| Wygrana | 15-3 |  Olli Santalahti (8-1) |
Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | CAGE 44 | 08.09.2018 | Helsinki |
|
| Przegrana | 14-3 |  Ion Pascu (17-8) |
Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | BAMMA 35: Lohore vs. Pascu | 12.05.2018 | Dublin |
Main Event |
| Przegrana | 14-2 | Terry Brazier (8-1) |
Decyzja (niejednogłośna) | 3 | 5:00 | BAMMA 34: Lohore vs. Brazier | 09.03.2018 | Londyn |
Stracił pas mistrzowski BAMMA w wadze półśredniej. Main Event. |
| Wygrana | 14-1 | Richard Kiely (2-0) |
Poddanie (dźwignia na nogę) | 1 | 4:25 | BAMMA 32: Dublin | 10.11.2017 | Dublin |
Obronił pas mistrzowski BAMMA w wadze półśredniej. Main Event. |
| Wygrana | 13-1 | Nathan Jones (11-5) |
KO (kolano) | 1 | 4:13 | BAMMA 31: Jones Vs. Lohore | 15.09.2017 | Londyn |
Debiut w BAMMA. Zdobył wakujący pas mistrzowski BAMMA w wadze półśredniej. Main Event |
| Wygrana | 12-1 | Dan Vinni (20-14-1) |
KO (ciosy pięściami) | 2 | 0:56 | Bellator 179: Daley vs. MacDonald | 19.05.2017 | Londyn |
|
| Wygrana | 11-1 | Colin Fletcher (13-7) |
Poddanie (duszenie zza pleców) | 2 | 2:42 | Bellator 173: McGeary vs. McDermott | 24.02.2017 | Belfast |
Debiut w Bellator MMA. |
| Wygrana | 10-1 | Harry Marple (4-1) |
Poddanie (duszenie gilotynowe) | 1 | 2:55 | FightStar Championship 8 | 10.12.2016 | Londyn |
Zdobył wakujący pas mistrzowski FSC w wadze półsredniej. Main Event |
| Wygrana | 9-1 | Josh Collins (8-1) |
Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UCMMA 48 | 03.09.2016 | Londyn |
Zdobył wakujący pas mistrzowski UCMMA w wadze półsredniej. Co-Main Event |
| Wygrana | 8-1 | Tom Wincott (2-0) |
Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UCMMA 47 | 07.05.2016 | Londyn |
|
| Wygrana | 7-1 | Martyn Harris (2-1) |
TKO (wycofanie się z walki) | 1 | 4:59 | UCMMA 46 | 06.02.2016 | Londyn |
|
| Wygrana | 6-1 | Martin Hudson (3-0) |
TKO (przerwanie przez sędziego) | 1 | 4:05 | Too Much Talent MMA 6 | 28.11.2015 | Chertsey |
Zdobył wakujący pas mistrzowski TMT w wadze półsredniej. Main Event |
| Wygrana | 5-1 | Tommy Gunn (2-2) |
Poddanie (duszenie gilotynowe) | 1 | 4:19 | UCMMA 45 | 07.11.2015 | Londyn |
|
| Przegrana | 4-1 | Carl Booth (2-1) |
TKO (ciosy pięściami) | 1 | 0:38 | ROC 1 | 17.10.2015 | Romford |
|
| Wygrana | 4-0 | Darrel Feild (0-0) |
TKO (ciosy pięściami) | 1 | 0:11 | UCMMA 44 | 05.09.2015 | Londyn |
|
| Wygrana | 3-0 | Brendan Morgan (0-0) |
TKO (ciosy pięściami) | 1 | 1:22 | Fury MMA 14 | 08.03.2015 | Londyn |
|
| Wygrana | 2-0 | Aaron Brett (2-2) |
TKO (ciosy pięściami) | 3 | 1:05 | UCMMA 42 | 07.02.2015 | Londyn |
|
| Wygrana | 1-0 | Andrew Thalic (0-1) |
Poddanie (duszenie zza pleców) | 1 | 1:53 | Fury MMA 12 | 08.12.2014 | Londyn |
Życie prywatne
Urodził się w Paryżu we Francji, jednak od 2005 roku mieszka Londynie w Anglii[50]. Jest ojcem pięciorga dzieci[6].
Przypisy
- 1 2 3 4 Sherdog.com, Alex [online], Sherdog [dostęp 2025-10-07] (ang.).
- ↑ Stuart Rodger, BAMMA 31 Results: Alex Lohoré finishes rival Nathan Jones to win welterweight title [online], MMA Plus, 15 września 2017 [dostęp 2024-12-20] (ang.).
- 1 2 3 Kacper Bącela, BAMMA 34: Lohore vs Brazier – wyniki [online], MMA Rocks, 9 marca 2018 [dostęp 2024-12-20] (pol.).
- ↑ Bartosz Sobczak, Alex Lohore były pretendent do pasa Cage Warriors i Oktagon MMA zawalczy na KSW 101 [online], myMMA, 10 grudnia 2024 [dostęp 2024-12-20] (pol.).
- 1 2 TDT Manama, Nikolić Silences the Crowd, Keeps His Crown at BRAVE CF 100 | THE DAILY TRIBUNE | KINGDOM OF BAHRAIN [online], DT News, 8 listopada 2025 [dostęp 2025-11-08] (ang.).
- 1 2 About [online], Alex Lohoré DaKillaKing [dostęp 2025-11-08] (ang.).
- 1 2 Alex Lohoré vs. Martin Hudson, Too Much Talent MMA 6 | MMA Bout [online], Tapology [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ ★StarCoding★, Pavel Dorftei won on UCMMA 48 tournament in London. [online], FEA.MD, 5 września 2016 [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ Alex Lohoré vs. Harry Marple, FightStar Championship 8 | MMA Bout [online], Tapology [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ Maciej Szumowski, Bellator 173/BAMMA 28: Polacy zdemolowali rywali. Triumf byłego mistrza [online], Sportowe Fakty WP, 26 lutego 2017 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Martyna Celuch, Bellator 179 - wyniki [online], InTheCage, 19 maja 2017 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Fighters Only, Bamma return to Wembley with BAMMA 31 [online], Fighters Only, 20 czerwca 2017 [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- 1 2 Alexander K. Lee, VIDEO: Lohore, Shipman capture BAMMA titles with pair of nasty KOs [online], MMA Fighting, 15 września 2017 [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ Tomasz Majewski, Bellator 187/BAMMA 32: zwycięstwo A.J.McKee z burdą Conora McGregora w tle! Wyniki [online], FightSport, 12 listopada 2017 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Author Emma Bramford, BAMMA 35 – Full Results [online], Five Rounds with Emma, 13 maja 2018 [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ MMA Viking Staff, Results : Cage 44 [online], Nordic MMA Everyday at MMA Viking, 8 września 2018 [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ Peter Carroll, Cage Warriors 98 results: Ross Houston survives late knockdown to claim welterweight title [online], MMA Fighting, 21 października 2018 [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ Bartosz Cieśla, Cage Warriors 100 - wyniki. Niepokonany Jack Shore mistrzem [WIDEO] [online], MMA.pl, 9 grudnia 2018 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Tudor Leonte, UFC Veteran Nicolas Dalby to Face Alex Lohore for Cage Warriors Interim 170-Pound Belt at CW103 [online], Sherdog, 14 stycznia 2010 [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ Bartosz Cieśla, Bonusy po UFC on ESPN+ 4 w Wichita rozdane. Sprawdź kto został nagrodzony! [online], MMA.pl, 10 marca 2019 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Ryan Fortune, Cage Warriors 106: Night of Champions Live Results [online], Cageside Press, 29 czerwca 2019 [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ Bartłomiej Stachura, Joilton Santos demoluje i okrutnie prowokuje na Cage Warriors 111 – VIDEO [online], Lowking, 22 listopada 2019 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Alexander K. Lee, Missed Fists: Lethwei fighter lands crazy 360 haymaker, more [online], MMA Fighting, 14 lutego 2020 [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ Rafał Grabosz, „Terminator” Vemola kontra Alex Lohore o tytuł mistrzowski na OKTAGON 20 [online], MMA Rocks, 15 grudnia 2020 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Jakub Krysiewicz, MMA: Ewelina Woźniak triumfuje na gali w Pradze! | Poinformowani.pl [online], Poinformowani.pl, 31 grudnia 2020 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Igor Dopirák, Buchinger, Boráros či Szabová. Sobotňajší Oktagon bude patriť Slovákom [online], SPORTNET - SME, 29 stycznia 2021 [dostęp 2026-06-06] (słow.).
- ↑ InTheCage, OKTAGON 21 - wyniki gali. Buchinger nowym mistrzem. Waliczek i Rymarzak przegrywają swoje walki [online], InTheCage, 30 stycznia 2021 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Jakub Madej, OKTAGON 22 - wyniki gali z walkami Filipa Tomczaka i Dawida Karety [online], MMA Rocks, 27 marca 2021 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ SvetMMA, Oktagon 31: Alex Lohore sa vrátil vo veľkom štýle. Polívku nepustil do zápasu [online], SPORTNET - SME, 26 lutego 2022 [dostęp 2026-06-06] (słow.).
- ↑ Fighters Only, Fighters Only : Alex Lohore targeting middleweight title at Oktagon 35: ‘The goal is to destroy whatever is in front of me’ [online], Fighters Only, 3 września 2022 [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ Michał Tkaczuk, Były zawodnik KSW, Patrik Kincl, obronił pas kategorii średniej Oktagon MMA (WIDEO) [online], MMA Rocks, 18 września 2022 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Marek Łyko, Oktagon 38 - Wyniki! [online], NaszeMMA, 31 grudnia 2022 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Krzysztof Kordys, OKTAGON 40 - wyniki gali z udziałem Łukasza Siwca [online], MMA Rocks, 4 marca 2023 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Tomasz Nowosielski, OKTAGON 43: Kincl vs Vemola 2 - wyniki [online], MMA Rocks, 20 maja 2023 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Arkadiusz Głowacki, Oktagon 48 – wyniki gali - Fighter.pl [online], Fighter.pl, 4 listopada 2023 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Jakub Madej, Polak w walce wieczoru majowej gali BRAVE CF 83! Marcin Bandel zmierzy się z Alexem Lohore [online], MMA Rocks, 1 maja 2024 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Bartłomiej Stachura, Marcin Bandel i Oskar Herczyk zdemolowani w Alkmaar na Brave CF 83 (VIDEO) [online], Lowking, 25 maja 2024 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Battle of Giants Maalem vs Djambazov to headline BRAVE CF 86 in Bulgaria Lohore returns in co-main [online], www.bravecf.com, 11 lipca 2024 [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ George Chung, BRAVE CF 86 Results: Lohoré, Maaev, and Said Maalem impress in front of huge Bulgarian crowd [online], Black Belt Magazine, 25 sierpnia 2024 [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ Bartosz Sobczak, Alex Lohore były pretendent do pasa Cage Warriors i Oktagon MMA zawalczy na KSW 101 [online], myMMA, 10 grudnia 2024 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Jakub Madej, Nokaut wysokim kopnięciem! Niesamowity Artur Szczepaniak rozbił Alexa Lohore w drugiej rundzie [online], MMA Rocks, 20 grudnia 2024 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Adrian Szymański, Mansur Abdurzakov zmierzy się z Alexem Lohore na gali Brave CF 94 w Genewie [online], InTheCage, 7 kwietnia 2025 [dostęp 2026-06-06] (pol.).
- ↑ Simon Head, BRAVE CF 94: Pavel Dailidko retains heavyweight title, Alex Lohore calls for super welterweight title shot [online], RDX Sports Blog, 18 maja 2025 [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ Simon Head, Alex Lohoré declares war ahead of BRAVE CF 100: 'You're not getting the belt!' [online], RDX Sports Blog, 5 listopada 2025 [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ Alex Lohore, And NEW! Coming home with the BRAVE CF belt — Alex 'Da Killa King' Lohoré [online], Alex 'Da Killa King' Lohoré, 12 listopada 2025 [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ Danielle Tomlinson, Hometown Debut, Finishing Instinct: Rhys McKee vs. Alex Lohore at PFL Belfast [online], pflmma.com, 15 kwietnia 2026 [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ Jay Anderson, PFL Belfast: Kelly vs. Wilson Full Results [online], Cageside Press, 16 kwietnia 2026 [dostęp 2026-06-06] (ang.).
- ↑ UCMMA 48 | MMA Event [online], Tapology [dostęp 2024-12-20] (ang.).
- ↑ FightStar Championship 8 | MMA Event [online], Tapology [dostęp 2024-12-20] (ang.).
- ↑ Alex 'DaKillaKing' Lohore. French Born Champion MMA Fighter, Coach and Trainer. [online], Alex Lohoré DaKillaKing, 10 grudnia 2024 [dostęp 2024-12-20] (ang.).