Alfons Flinik
 | |||||||||
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |||||||||
| Obywatelstwo | |||||||||
| Pozycja |
napastnik | ||||||||
| Kariera seniorska | |||||||||
| |||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||
| |||||||||
| Odznaczenia | |||||||||
     | |||||||||
Alfons Flinik (ur. 16 listopada 1926 w Gnieźnie, zm. 9 lutego 2003 tamże) – polski hokeista na trawie, olimpijczyk, trener, działacz sportowy.
Życiorys
Syn Władysława i Agnieszki z Borowskich, ukończył w Gnieźnie szkołę zawodową (uzyskując zawód technika mechanika) oraz liceum ogólnokształcące. Karierę klubową związał ze Stellą Gniezno (występującą również pod nazwami Spójnia i Sparta), z którą zdobył czternaście tytułów mistrza Polski (1947, 1948, 1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1956, 1957, 1958, 1959, 1961, 1962, 1964). Grał na lewym skrzydle, względnie w ataku.
W latach 1949–1960 wystąpił w 43 oficjalnych spotkaniach międzypaństwowych reprezentacji narodowej, strzelając w nich 6 bramek. W kadrze seniorskiej zadebiutował 4 września 1949 w Pradze, w meczu z Czechosłowacją. W 1952 r. zagrał we wszystkich meczach turnieju olimpijskiego w Helsinkach (6. miejsce). Drugi start olimpijski – w Rzymie w 1960 r. (12. miejsce) – był zarazem jego pożegnaniem z zespołem narodowym. Również w tym turnieju wystąpił we wszystkich spotkaniach. 2 sierpnia 1952 wziął udział w meczu Europa-Indie w Amsterdamie.
Po zakończeniu kariery zawodniczej pracował jako trener. Był również działaczem sportowym, zarówno w swojej dyscyplinie, jak i środowisku olimpijczyków. Zorganizował i kierował Gnieźnieńskim Klubem Olimpijczyka, był wiceprezesem Sparty Gniezno.
Pochowany na Cmentarzu św. Krzyża w Gnieźnie[1].
Hokeistami (i olimpijczykami) byli również jego dwaj młodsi bracia Henryk i Jan. Żonaty (żona Urszula z domu Hetman), dwie córki (Anna i Jolanta). Hokej uprawiała także jego wnuczka Marta Kiełpińska.
Odznaczenia i upamiętnienie
Jako pierwszy hokeista został uhonorowany tytułem „Mistrz sportu” (1952), potem otrzymał także tytuł „Zasłużony mistrz sportu”, srebrny i brązowy Medal „Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe”, Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi[2], Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
17 czerwca 2003 uchwałą Rady Miasta Gniezna stadionowi hokejowemu w Gnieźnie nadano imię Alfonsa Flinika[3].
Przypisy
- ↑ Walerian Występski: Cmentarz św. Krzyża. W: Przewodnik po cmentarzach gnieźnieńskich. Gniezno: 2007, s. 72.
- ↑ UCHWAŁA Rady Państwa z 13 lipca 1954. Monitor Polski Nr 112 poz 1563. [dostęp 2015-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].
- ↑ UCHWAŁA w sprawie. Nadania stadionowi hokeja na trawie przy ul. Paczkowskiego w Gnieźnie imienia Alfonsa Flinika. Urząd Miasta Gniezno. [dostęp 2015-03-04].
Linki zewnętrzne
- Polski Komitet Olimpijski: Alfons Flinik – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl. www.olimpijski.pl. [dostęp 2014-05-31]. (pol.).
- Znani Gnieźnianie