Alfons Mańka
| Sługa Boży | |
| Kraj działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Inkardynacja | |
| Śluby zakonne |
8 września 1938 |
Alfons Mańka OMI (ur. 21 października 1917 w Lisowicach, zm. 21 stycznia 1941 w Mauthausen-Gusen) – polski kleryk nowicjusz ze Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej, ofiara niemieckiego terroru w okresie II wojny światowej, Sługa Boży Kościoła katolickiego, męczennik[1][2].
Pochodził z wielodzietnej rodziny kolejarskiej Piotra i Karoliny z d. Sojki i urodził się 21 października 1917 roku w Lisowicach[3]. W 1934 roku wstąpił do Małego Seminarium Oblatów w Lublińcu i po zdaniu matury w 1937 roku rozpoczął nowicjat w klasztorze oblatów w Markowicach[3][2]. W tym okresie jego wychowawcą był superior klasztoru, mistrz nowicjuszy ksiądz Józef Cebula[3]. Pierwszą profesję zakonną złożył 8 września 1938 roku[3][2]. Ukończywszy nowicjat rozpoczął studia filozoficzne w Krobi[3][2]. Po wybuchu II wojny światowej kontynuował studia przygotowujące do realizacji powołania[3]. Przebieg jego formacji duchowej ilustruje pozostawiony dziennik Recapitulatio diei, prowadzony w okresie od 15 września 1937 do 23 sierpnia 1938[3].
W czasie okupacji niemieckiej ziem polskich 4 maja 1940 roku uwięziony został przez Gestapo, wraz z piętnastu innymi współbraćmi i przewieziony do obozu przejściowego w Szczeglinie, skąd 9 maja trafił do niemieckiego obozu koncentracyjnego Dachau[3][2]. Zarejestrowany pod numerem 9348 przebył tzw. kwarantannę od 9 maja do 2 sierpnia 1940 roku[3]. Przetransportowany został do obozu koncentracyjnego Gusen I, gdzie otrzymał numer obozowy 6665[3] i skierowany do pracy w kamieniołomach[2]. Zmarł z wycieńczenia w styczniu[a] 1941 roku[3].
Padł ofiarą niemieckiego programu Intelligenzaktion, mającego na celu eksterminację inteligencji polskiej[2].
Był jednym z 122 Sług Bożych wobec których 17 września 2003 rozpoczął się proces beatyfikacyjny drugiej grupy polskich męczenników z okresu II wojny światowej, jednak z powodu braku dokumentacji został z procesu wycofany. Impulsem do wszczęcia ponownie procesu beatyfikacyjnego było odnalezienie i przekazanie przez Jego rodzinę Dziennika duchowego klaryka Mańki. [4][5]
Dnia 27 listopada 2021 roku arcybiskup Gądecki rozpoczął proces beatyfikacyjny kleryka Alfonsa w Kościele Chrystusa Pana w Poznaniu.[6][7]
Zobacz też
Uwagi
- ↑ Podawana jest różna dzienna data śmierci. Jan Kochel za U J. Pilelorz, Martyrologium Polskich Oblatów 1939–1945, s. 118 podaje 22 stycznia.
Przypisy
- ↑ MARTYRS KILLED IN ODIUM FIDEI BY THE NAZIS DURING THE SECOND WORLD WAR (III), poz. 43 [online] [dostęp 2015-07-18] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 „BIAŁA KSIĘGA” Martyrologium duchowieństwa – Polska XX w. (lata 1914 – 1989) dane osobowe [online], Rzymskokatolicka Parafia pod wezwaniem św. Zygmunta w Słomczynie [dostęp 2015-07-18].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Jan Kochel, Rozważania tematyczne: ŚWIADKOWIE PRAWDY Z TEJ ZIEMI Br. Alfons Mańka OMI († 1941) – Lisowice - Mauthausen/Gusen [online], Szkoła Słowa Bożego, 4 lipca 2014 [dostęp 2015-07-18].
- ↑ Edykt w sprawie beatyfikacji kl. Alfonsa Mańki OMI | Rzymskokatolicka Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bytomiu [online] [dostęp 2026-01-06].
- ↑ Dzienniczek duchowy [online], parafialisowice.pl [dostęp 2026-01-06].
- ↑ Proces beatyfikacyjny – manka.oblaci.pl [online] [dostęp 2026-01-06].
- ↑ Fundacja Opoka, Rozpoczął się proces beatyfikacyjny kl. Alfonsa Mańki OMI [online], Fundacja Opoka, 27 listopada 2021 [dostęp 2026-01-06].