Alfred Aleksander Konar
 Alfred Aleksander Konar | |
| Imię i nazwisko |
Alfred Aleksander Kinderfreund |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci |
styczeń 1940 |
| Narodowość |
polska |
| Język | |
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki | |
| Epoka | |
| Gatunek | |
| Ważne dzieła | |
|
Przed ślubem, Bankruci, Siostry Malinowskie, 1000 aforyzmów | |
| Odznaczenia | |
| Złoty Wawrzyn Akademicki (1935) | |
Alfred Aleksander Konar (właściwie Alfred Aleksander Kinderfreund; ur. 26 lutego 1862 w Warszawie, zm. w styczniu 1940 tamże) – polski prozaik, dramatopisarz i aforysta pochodzenia żydowskiego.[1][2]
Biografia
Urodził się 26 lutego 1862 w Warszawie jako syn Józefa Kinderfreunda, lekarza, naczelnego lekarza szpitala żydowskiego w Warszawie, oraz Stanisławy z Bauerertzów.[1][3] Po ukończeniu gimnazjum uczęszczał do Szkoły Handlowej im. Kronenbergów w Warszawie.[1] Debiutował w 1885 roku sztuką Hrabina Sylwia.[1]
Studiował przez dwa lata polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.[1] Wyjeżdżał również na studia do Berlinu i Heidelbergu.[1] Po powrocie do Warszawy podjął pracę urzędnika w dyrekcji Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej, gdzie z czasem doszedł do wysokiego stanowiska.[1]
Rozwijał równolegle twórczość literacką – od 1887 roku publikował (początkowo pod nazwiskiem rodowym, od około 1900 pod pseudonimem Konar) powieści, nowele i utwory dramatyczne.[1] Swoje artykuły i utwory literackie publikował między innymi w „Kurierze Codziennym" (1887–1890, 1893), „Gazecie Polskiej" (1888–1895 z przerwami), „Kurierze Lwowskim" (1891–1904), „Ateneum" (1893–1894), „Echu Muzycznym, Teatralnym i Artystycznym" (1896–1898), a w późniejszych latach także w piśmie „Świat. (Romans i Powieść)" (1913, 1915–1922), „Świecie" (stale w 1918–1923) oraz „Kurierze Polskim" (1919–1920).[1][4]
W 1935 roku został odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury za wybitną twórczość literacką.[1][5] W czasie okupacji niemieckiej przebywał nadal w Warszawie.[1] Zmarł w styczniu 1940 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.[1]
Twórczość
W swoich powieściach i opowiadaniach, zaliczanych do nurtu naturalizmu, Konar przedstawiał głównie życie i obyczaje warszawskiej burżuazji oraz środowisk artystycznych.[4] Do jego najważniejszych powieści należą: Przed ślubem (1891), Bankruci (1892), Siostry Malinowskie (1894) oraz Jesień (1898).[1][4]
Jego sztuki teatralne, takie jak Hrabina Sylwia (1885), Gąsienice (1895), Figle amora (1896) czy Panny (1901), cieszyły się popularnością wśród publiczności.[4][1] Twórczość Konara charakteryzowała się pesymistycznym nastrojem, a jego bohaterowie byli często przedstawiani jako ludzie o wrażliwej, często nadwrażliwej psychice.[4]
W 1936 roku wydał zbiór 1000 aforyzmów, który zawierał refleksje na temat życia, miłości, kobiet i mężczyzn.[1][6]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Konar Alfred. Słownik Pisarzy i Badaczy XX i XXI w.. [dostęp 2025-10-23].
- ↑ Autor:Alfred Aleksander Kinderfreund. Wikiźródła. [dostęp 2025-10-23].
- ↑ Zygmunt Kramsztyk. Biblioteka Nauki. [dostęp 2025-10-23].
- 1 2 3 4 5 Konar Alfred Aleksander. Virtual Shtetl. [dostęp 2025-10-23].
- ↑ 5 listopada 1938, sobota. Schulz Forum. [dostęp 2025-10-23].
- ↑ Alfred Aleksander Konar. Wikicytaty. [dostęp 2025-10-23].