Alfred Ernst Johann

Alfred Ernst Johann, właśc. Alfred Ernst Johann Wollschläger^[1] (ur. 3 września 1901 w Bydgoszczy^[1], zm. 8 października 1996 w Oerrel) – niemiecki pisarz i reportażysta podróżniczy^[1]. Uważany jest za czołowego autora niemieckiej literatury podróżniczej.

Był synem pruskiego urzędnika. Studiował teologię, socjologię oraz geografię w Berlinie. Po ukończeniu praktyki bankowej pracował jako księgowy i rewident gospodarczy. W 1926 wyemigrował do Kanady, gdzie podjął pracę jako robotnik rolny. W tym okresie rozpoczął działalność literacką, publikując pierwsze relacje z podróży na łamach dziennika „Vossische Zeitung”. Następnie działał jako niezależny pisarz podróżniczy, odbywając liczne podróże po niemal wszystkich kontynentach^[1]. W latach 1928–1929 odbył podróż po Rosji, Chinach, Japonii i Singapurze.

Twórczość Johanna obejmuje reportaże, książki popularnonaukowe oraz powieści, w których przedstawiał spotkania, obserwacje i doświadczenia wyniesione z podróży. Do jego ważniejszych utworów należą m.in. powieści Schneesturm (1950) i Weiße Sonne (1951), a także trylogia Die Schaukel der sieben Jahrzehnte, na którą składają się tomy: Im Strom (1969), Das Ahornblatt (1970) oraz Aus dem Dornbusch (1972)^[1].