Alfred F. Majewicz

Alfred Franciszek Majewicz

Państwo działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	14 stycznia 1949 Stęszew
profesor nauk filologicznych
Specjalność: antropologia kulturowa, etnolingwistyka, japonistyka, językoznawstwo typologiczne i orientalne, mniejszości narodowe
Alma Mater	Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Doktorat	1978 – językoznawstwo ogólne UAM
Habilitacja	1984 – językoznawstwo ogólne UAM
Profesura	24 lutego 1993
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Stanowisko	prof. zw. od 1993
Odznaczenia

Alfred Franciszek Majewicz (ur. 14 stycznia 1949 w Stęszewie^[1]) – polski językoznawca i filolog^[2]. Do jego zainteresowań naukowych należą: językoznawstwo typologiczne, ogólne i orientalne, etnografia ludów pierwotnych, antropologia kulturowa^[1]. Profesor UAM i UMK, visiting professor kilku uniwersytetów zagranicznych (Japonia, Niemcy), poliglota znający 10 języków biegle i 40 biernie. Autor publikacji Języki świata i ich klasyfikowanie^[1].

Ukończył studia anglistyki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (w roku 1973). Stopień doktora uzyskał tamże w 1978, habilitował się w UAM w roku 1984^[3]. Tytuł profesora nauk humanistycznych otrzymał w 1993 r. Był profesorem zwyczajnym w Katedrze Orientalistyki Wydziału Neofilologii UAM i w Zakładzie Japonistyki Wydziału Filologicznego UMK w Toruniu^[4].

Pełnił m.in. funkcję dyrektora Instytutu Orientalistycznego (2005-2006), kierownikiem Zakładu Japonistyki Wydziału Neofilologii UAM (2002-2006)^[5], był członkiem Prezydium Komitetu Nauk Orientalistycznych Polskiej Akademii Nauk^[3][6].

Mieszka w Stęszewie, gdzie znajduje się jego rodzinny dom, w którym zgromadzono olbrzymi zbiór arcydzieł orientalistycznych^[1].

Autor ponad 300 publikacji naukowych, w tym ponad 70 książek dotyczących przede wszystkim ludów i języków Dalekiego Wschodu (Japonia, Chiny, Tajlandia, Papua-Nowa Gwinea) i Syberii, a w szczególności Ajnów, Oroków, Niwchów, Udegejów, Japończyków oraz mniejszości etnicznych Azji Południowo-Wschodniej.

Inicjator, wydawca i współwydawca kilku czasopism naukowych o zasięgu światowym, inicjator i współinicjator kilku dużych międzynarodowych projektów badawczych (w tym ICRAP, rekonstruującego spuściznę naukową Bronisława Piłsudskiego), twórca i współtwórca kilku instytucji i organizacji naukowych (m.in. Katedry Orientalistyki UAM, International Institute of Ethnolinguistic and Oriental Studies – instytut naukowy, wydawnictwo, biblioteka i archiwa, Pracowni Języka i Kultury Japońskiej UMK), inicjator i uczestnik licznych ekspedycji na badania terenowe do ponad 20 krajów.

Członek kilkunastu towarzystw naukowych, organizator kilku dużych konferencji międzynarodowych, współwydawca lokalnej gazety^[4].

• Bibliografia. staff.amu.edu.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-29)]. (ang.).
• CV. staff.amu.edu.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-02)].
• Strona internetowa