Alfred Ludwig
| Data i miejsce urodzenia |
16 kwietnia 1899 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
11–14 maja 1940 |
| Zawód, zajęcie | |
| Pracodawca |
Szkoła Powszechna w Horodzieju |
| Odznaczenia | |
 | |
Alfred Ludwig, ps. Białoskórski (ur. 16 kwietnia 1899 w Bieczu, zm. 11–14 maja 1940 w Kalininie) – polski działacz niepodległościowy, nauczyciel, sierżant rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Syn Michała i Anieli z Dąbrowskich urodzony 16 kwietnia 1899 w Bieczu, w ówczesnym powiecie gorlickim Królestwa Galicji i Lodomerii[1][2][3][4][5]. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich[2][6]. Na początku lat 30. XX w. mieszkał w Klecku[1]. Przed II wojną światową pracował jako nauczyciel w Szkole Powszechnej w Horodzieju[5][6]. W sierpniu 1939 został zmobilizowany do batalionu KOP „Stołpce”[5][6].
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie w Ostaszkowie[5]. Między 10 a 13 maja 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Kalinińskiego[5]. Między 11 a 14 maja 1940 został zamordowany w Kalininie (obecnie Twer) i pogrzebany w Miednoje[5]. Od 2 września 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje[7]. Był żonaty[5].
Postanowieniem nr 112-49-07 Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 został pośmiertnie mianowany na stopień podporucznika[8]. Awans został ogłoszony 10 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Niepodległości – 19 grudnia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[9][1][10]
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-03-27].
- 1 2 Janusz Cisek, Ewa Kozłowska, Łukasz Wieczorek: Słownik Legionistów Polskich 1914-1918 : Ludwig Alfred, ps. „Białoskórski”. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2025-03-27].
- ↑ Alfred Ludwig (1899–1940). Fundacja Obchodów 100 Rocznicy Odzyskania Przez Polskę Niepodległości. [dostęp 2025-03-27].
- ↑ Księga Cmentarna Miednoje 2005 ↓, s. 509, tu urodzony 1 kwietnia 1899.
- 1 2 3 4 5 6 7 Убиты в Калинине 2019 ↓, s. 675.
- 1 2 3 Księga Cmentarna Miednoje 2005 ↓, s. 509.
- ↑ Księga Cmentarna Miednoje 2005 ↓, s. LXXVI.
- ↑ Łojek 2008 ↓, s. 214.
- ↑ M.P. z 1933 r. Nr 292, poz. 318 (ISAP)
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-03-27].
Bibliografia
- Убиты в Калинине, захоронены в Медном. Лариса Еремина (red.). T. 1: Биограммы военнопленных А–Л. Moskwa: Общество «Мемориал», 2019. ISBN 978-5-6041921-4-6.
- Zuzanna Gajowniczek, Bernadetta Gronek, Bernard Kayzer: Miednoje. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Grzegorz Jakubowski (red.). T. 1 A–Ł. Warszawa: Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2005. ISBN 83-89474-06-9.
- Bożena Łojek: Pośmiertne awansowanie żołnierzy i funkcjonariuszy Rzeczypospolitej Polskiej zamordowanych w 1940 r. w ZSRR w wyniku zbrodni katyńskiej. W: Zeszyty Katyńskie. Marek Tarczyński (red.). T. 23: Zbrodnia katyńska między prawdą a kłamstwem. Warszawa: Stowarzyszenie Rodzina Katyńska, 2008. ISSN 1426-4064.