Alfred Reul

Alfred Reul

Józef Ende

Data i miejsce urodzenia	1 sierpnia 1909 Łódź
Data i miejsce śmierci	16 marca 1980 Fulda
Informacje klubowe
Klub	SS Union Łódź, ŁKS

Alfred Reul (ur. 1 sierpnia 1909 w Łodzi, zm. 16 marca 1980 w Fuldzie) – polski kolarz torowy i szosowy, olimpijczyk z Amsterdamu (1928).

Syn Alfreda i Olgi Ende. Absolwent niemieckiego gimnazjum w Łodzi (1929).

Karierę sportową rozpoczął w 1923 r., reprezentując początkowo Stowarzyszenie Sportowe Union Łódź, a od 1925 r. Łódzki Klub Sportowy (ŁKS). W latach 1925–1928 należał do grona najlepszych kolarzy okręgu łódzkiego zarówno w wyścigach szosowych, jak i na torze, zdobywając m.in. tytuł mistrza ŁKS w sprincie. 16 lipca 1928 r. na warszawskich Dynasach – w ramach przygotowań do igrzysk w Amsterdamie – wspólnie z Józefem Oksiutyczem, Józefem Lange i Franciszkiem Szymczykiem współustanowił rekord Polski^[a] i nieoficjalny rekord świata (5:04,0) w wyścigu drużynowym na dochodzenie na dystansie 4000 m.

Miesiąc później na igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie – wspólnie z Lange, Oksiutyczem i Janem Zybertem – w tej samej konkurencji odpadł w ćwierćfinale, zajmując w klasyfikacji 5. miejsce.

Wkrótce po zakończeniu igrzysk, po zdobyciu wewnątrzklubowego mistrzostwa ŁKS, zakończył wyczynowe uprawianie kolarstwa i w 1929 r. wyjechał na studia do Akwizgranu (niem. Aachen). Po ich ukończeniu wrócił do Łodzi, gdzie został współwłaścicielem fabryki. Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 r. zamieszkał na terenie Niemiec.

• Alfred Reul [online], olympedia.org [dostęp 2026-06-01]  (ang.).
• Alfred Reul – kolarz ŁKS Łódź 1925-1929 – uczestnik Igrzysk Olimpijskich [online], encyklopedialks.pl [dostęp 2026-06-01]  (pol.).
• Polski Komitet Olimpijski: Alfred Reul. olimpijski.pl. [dostęp 2026-06-01]. (pol.).
• Ryszard Wryk: Olimpijczycy Drugiej Rzeczypospolitej. Poznań: Wydawnictwo Nauka i Innowacje, 2015, s. 491–492. ISBN 978-83-64864-22-3.