Alicja Rosolska

Alicja Rosolska
Ilustracja
Państwo

 Polska

Data i miejsce urodzenia

1 grudnia 1985
Warszawa

Wzrost

166 cm

Gra

praworęczna

Status profesjonalny

2002

Zakończenie kariery

2026

Trener

Dan Champion

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0

Najwyżej w rankingu

636 (9 czerwca 2003)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

9 WTA, 14 ITF

Najwyżej w rankingu

23 (10 czerwca 2019)

Australian Open

3R (2012, 2015)

Roland Garros

3R (2013, 2017, 2022)

Wimbledon

SF (2018)

US Open

3R (2008, 2014)

Gra mieszana
Wygrane turnieje

0

Australian Open

1R (2011, 2014, 2018–2020, 2023)

Roland Garros

QF (2019)

Wimbledon

3R (2010, 2019)

US Open

F (2018)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Uniwersjada
srebro Belgrad 2009 gra podwójna
srebro Belgrad 2009 gra drużynowa

Alicja Rosolska (ur. 1 grudnia 1985 w Warszawie) – polska tenisistka, finalistka wielkoszlemowego US Open 2018 w grze mieszanej oraz półfinalistka Wimbledonu 2018 w deblu. Zwyciężczyni dziewięciu turniejów WTA w grze podwójnej.

Kariera tenisowa

Przygodę z tenisem rozpoczęła w wieku ośmiu lat. Po raz pierwszy w turnieju seniorskim zagrała w 2002 roku w Warszawie w turnieju J&S Cup. Odpadła już w pierwszej rundzie eliminacji, przegrywając z Robertą Vinci. Od początku profesjonalnej gry większe sukcesy odnosiła w grze podwójnej czego potwierdzenie miało miejsce już pod koniec 2002 roku, kiedy to wygrała swój pierwszy turniej ITF w parze z Alexią Virgili we włoskim Benevento. W 2003 roku osiągnęła dwa ćwierćfinały turniejów ITF w grze pojedynczej w Warszawie i Chieti. W grze podwójnej wygrała kolejne turnieje ITF w Gdyni i Ciampino. Oba tytuły zdobyła w parze z Klaudią Jans.

W 2004 roku zanotowała dwa ćwierćfinały małych turniejów ITF w Tipton i Warszawie. W grze podwójnej w parze z Klaudią Jans wygrała trzy turnieje ITF, jeden w Gdyni i dwa w Warszawie. Grając z Karoliną Kosińską wygrała w Olecku. W sierpniu razem z Jans dotarła do swojego pierwszego finału turnieju WTA w Sopocie, przegrywając w finale z Nurią Llagosterą Vives i Martą Marrero. W 2005 roku skoncentrowała się głównie na grze podwójnej, co przyniosło efekt podczas turnieju J&S Cup w Warszawie, gdzie grając z Klaudią Jans doszła do finału, przegrywając w nim z Tetianą Perebijnis i Barborą Strýcovą. Tydzień później również w stolicy Polski grając z Karoliną Kosińską wygrała turniej ITF. Kolejny finał imprezy WTA zanotowała w Palermo grając z Klaudią Jans.

W 2006 roku odniosła zwycięstwa w kolejnych turniejach ITF w grze podwójnej w Barcelonie, Bratysławie i Mediolanie. We wszystkich grając w parze z Jans. W turnieju WTA w Palermo doszła do półfinału, również z Klaudią Jans. W 2007 roku po raz pierwszy w grze podwójnej grając z Wasilisą Bardiną wystąpiła w wielkoszlemowym turnieju Australian Open. W drugiej rundzie lepsze okazały się Yan Zi i Zheng Jie. Również we French Open i US Open dochodziła do drugiej rundy. W obu partnerując Jans. W turnieju WTA w Palermo po raz drugi z rzędu odpadła w półfinale, grając z Klaudią Jans. Pod koniec roku razem z Jans wygrała turniej ITF w Joué-lès-Tours.

W 2008 roku zaczęła od trzech porażek w grze podwójnej w turniejach WTA w Auckland, Hobart i Melbourne. W Viña del Mar w turnieju Cachantun Cup grając w parze z Līgą Dekmeijere wygrała swój pierwszy turniej WTA w finale pokonując Mariję Korytcewą i Julię Schruff. Drugi tytuł wywalczyła w hiszpańskiej Marbelli grając w parze z Klaudią Jans. Trzeci triumf odniosła w roku 2011 w Budapeszcie. Po czterech latach w 2015 wygrała turniej kategorii WTA International Series, tym razem w Monterrey wspólnie z Gabrielą Dabrowski. Kolejne zwycięstwa w deblu w turniejach WTA odniosła w: 2016 w Båstad wspólnie z Andreeą Mitu, 2017 w Petersburgu w parze z Jeļeną Ostapenko oraz w Monterrey razem z Nao Hibino, 2018 w Nottingham w parze z Abigail Spears i 2019 w Charleston razem z Anną-Leną Grönefeld.

Ponadto wystąpiła w finałach turniejów w: 2009 – Brisbane i Linzu, 2011 – Brisbane i Brukseli (wszystkie z Jans-Ignacik), 2012 – Brukseli (Zheng Jie) i Québecu (Heather Watson); 2013 – Linzu (Gabriela Dabrowski); 2017 – Stanford (Alizé Cornet); 2019 – Sydney (Eri Hozumi) i 2022 – Petersburgu, Bad Homburg vor der Höhe (oba z Erin Routliffe), Warszawie (Katarzyna Kawa) oraz Ostrawie (Erin Routliffe).

Życie prywatne

10 czerwca 2017 roku poślubiła swojego długoletniego partnera, Brytyjczyka Dana Championa[1]. W 2020 roku po przerwie w rozgrywkach spowodowanej pandemią COVID-19 Alicja Rosolska zawiesiła starty w związku z narodzinami syna Charliego w grudniu 2020[2]. Karierę wznowiła w 2021 roku występem we French Open. W 2023 roku ponownie zawiesiła starty w związku z narodzinami drugiego dziecka, a do gry wróciła w 2024 roku, kiedy wzięła udział m.in. w Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu (w parze z Magdą Linette)[3][4]. W Wielkanoc 2025 roku doznała udaru niedokrwiennego, co przeszkodziło w dalszej grze w tenisa i występie w Wimbledonie 2025.[5][6]

Po występie w WTA w Warszawie 8 sierpnia 2026r ogłosiła zakończenie kariery.[7]

Profesjonalną tenisistką była również jej siostra, Aleksandra.

Historia występów wielkoszlemowych

Legenda

     W, wygrany turniej

      F, przegrana w finale

      SF, przegrana w półfinale

      QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej

Alicja Rosolska nigdy nie startowała w rozgrywkach gry pojedynczej podczas turniejów wielkoszlemowych.

Sezon200220032004200520062007200820092010201120122013201420152016201720182019
Ranking na koniec roku 725 776 909 769 724 697 897 – [a] – [a] – [a] 969 1147 1148 1258 862 1151 – [a] – [a]

Występy w grze podwójnej

Turniej2002200320042005200620072008200920102011201220132014201520162017201820192020202120222023202420252026TytułyZ–P
Australian Open A A A A A 2R 1R 2R 2R 1R 3R 1R 2R 3R 1R 2R 2R 2R 2R A 2R 1R A A A 0 / 16 13 – 15
French Open A A A A A 2R 2R 2R 1R 1R 1R 3R 2R 1R 1R 3R 1R 2R A 1R 3R 1R A A A 0 / 16 11 – 16
Wimbledon A A A Q1 A 1R 2R 2R 2R 2R 2R 1R 1R 1R 1R 1R SF 2R NH 1R QF 1R A A 1R 0 / 17 13 – 17
US Open A A A A A 2R 3R 2R 1R 1R 2R 1R 3R 1R 2R 2R 1R 2R A 2R 2R A 2R A – 0 / 16 13 – 16
Ranking na koniec roku 524 373 164 99 91 84 50 47 47 38 44 50 61 45 76 31 29 32 54 125 34 134 430 359 – 0 / 65 50 – 64

Występy w grze mieszanej

Turniej2002200320042005200620072008200920102011201220132014201520162017201820192020202120222023202420252026TytułyZ–P
Australian Open A A A A A A A A A 1R A A 1R A A A 1R 1R 1R A A 1R A A A 0 / 6 0 – 6
French Open A A A A A A A A A A 2R A 1R 1R A 2R A QF NH A 2R A A A A 0 / 6 5 – 6
Wimbledon A A A A A A A A 3R 2R 1R 1R 1R 1R 2R 1R 1R 3R NH A 1R A A A A 0 / 11 5 – 11
US Open A A A A A A A A A A A A A A A 2R F 1R NH A A A A A – 0 / 3 5 – 3
0 / 26 15 – 26

Finały turniejów WTA

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
1988
–
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V
2009
–
2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra podwójna 25 (9–16)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik finału
Finalistka 1. 15 sierpnia 2004 Sopot Ceglana Polska Klaudia Jans Hiszpania Marta Marrero
Hiszpania Nuria Llagostera Vives
4:6, 3:6
Finalistka 2. 1 maja 2005 Warszawa Ceglana Polska Klaudia Jans Ukraina Tetiana Perebyjnis
Czechy Barbora Záhlavová-Strýcová
1:6, 4:6
Finalistka 3. 18 lipca 2005 Palermo Ceglana Polska Klaudia Jans Włochy Giulia Casoni
Ukraina Marija Korytcewa
6:4, 3:6, 5:7
Zwyciężczyni 1. 17 lutego 2008 Viña del Mar Ceglana Łotwa Līga Dekmeijere Ukraina Marija Korytcewa
Niemcy Julia Schruff
7:5, 6:3
Finalistka 4. 10 stycznia 2009 Brisbane Twarda Polska Klaudia Jans Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Stany Zjednoczone Vania King
6:3, 5:7, 5–10
Zwyciężczyni 2. 12 kwietnia 2009 Marbella Ceglana Polska Klaudia Jans Hiszpania Anabel Medina Garrigues
Hiszpania Virginia Ruano Pascual
6:3, 6:3
Finalistka 5. 18 października 2009 Linz Twarda (hala) Polska Klaudia Jans Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Słowenia Katarina Srebotnik
1:6, 4:6
Finalistka 6. 8 stycznia 2011 Brisbane Twarda Polska Klaudia Jans Rosja Alisa Klejbanowa
Rosja Anastasija Pawluczenkowa
3:6, 5:7
Finalistka 7. 21 maja 2011 Bruksela Ceglana Polska Klaudia Jans Czechy Andrea Hlaváčková
Kazachstan Galina Woskobojewa
6:3, 0:6, 5–10
Zwyciężczyni 3. 10 lipca 2011 Budapeszt Ceglana Hiszpania Anabel Medina Garrigues Czechy Vladimíra Uhlířová
Południowa Afryka Natalie Grandin
6:2, 6:2
Finalistka 8. 26 maja 2012 Bruksela Ceglana Chiny Zheng Jie Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands
Indie Sania Mirza
3:6, 2:6
Finalistka 9. 16 września 2012 Québec Dywanowa (hala) Wielka Brytania Heather Watson Niemcy Tatjana Malek
Francja Kristina Mladenovic
6:7(5), 7:6(6), 7–10
Finalistka 10. 13 października 2013 Linz Twarda (hala) Kanada Gabriela Dabrowski Czechy Karolína Plíšková
Czechy Kristýna Plíšková
6:7(6), 4:6
Zwyciężczyni 4. 8 marca 2015 Monterrey Twarda Kanada Gabriela Dabrowski Australia Anastasija Rodionowa
Australia Arina Rodionowa
6:3, 2:6, 10–3
Zwyciężczyni 5. 24 lipca 2016 Båstad Ceglana Rumunia Andreea Mitu Holandia Lesley Kerkhove
Białoruś Lidzija Marozawa
6:3, 7:5
Zwyciężczyni 6. 5 lutego 2017 Petersburg Twarda (hala) Łotwa Jeļena Ostapenko Chorwacja Darija Jurak
Szwajcaria Xenia Knoll
3:6, 6:2, 10–5
Zwyciężczyni 7. 9 kwietnia 2017 Monterrey Twarda Japonia Nao Hibino Słowenia Dalila Jakupović
Ukraina Nadija Kiczenok
6:2, 7:6(4)
Finalistka 11. 6 sierpnia 2017 Stanford Twarda Francja Alizé Cornet Stany Zjednoczone Abigail Spears
Stany Zjednoczone Coco Vandeweghe
2:6, 3:6
Zwyciężczyni 8. 17 czerwca 2018 Nottingham Trawiasta Stany Zjednoczone Abigail Spears Rumunia Mihaela Buzărnescu
Wielka Brytania Heather Watson
6:3, 7:6(5)
Finalistka 12. 11 stycznia 2019 Sydney Twarda Japonia Eri Hozumi Serbia Aleksandra Krunić
Czechy Kateřina Siniaková
1:6, 6:7(3)
Zwyciężczyni 9. 7 kwietnia 2019 Charleston Ceglana Niemcy Anna-Lena Grönefeld Rosja Irina Chromaczowa
Rosja Wieronika Kudiermietowa
7:6(7), 6:2
Finalistka 13. 13 lutego 2022 Petersburg Twarda (hala) Nowa Zelandia Erin Routliffe Rosja Anna Kalinska
Stany Zjednoczone Catherine McNally
3:6, 7:6(5), 4–10
Finalistka 14. 25 czerwca 2022 Bad Homburg vor der Höhe Trawiasta Nowa Zelandia Erin Routliffe Japonia Eri Hozumi
Japonia Makoto Ninomiya
4:6, 7:6(5), 5–10
Finalistka 15. 30 lipca 2022 Warszawa Ceglana Polska Katarzyna Kawa Kazachstan Anna Danilina
Niemcy Anna-Lena Friedsam
4:6, 7:5, 5–10
Finalistka 16. 9 października 2022 Ostrawa Twarda (hala) Nowa Zelandia Erin Routliffe Stany Zjednoczone Catherine McNally
Stany Zjednoczone Alycia Parks
3:6, 2:6

Gra mieszana 1 (0–1)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Finalistka 1. 8 września 2018 US Open Twarda Chorwacja Nikola Mektić Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands
Wielka Brytania Jamie Murray
6:2, 3:6, 9–11

Finały turniejów WTA 125

Gra podwójna 1 (0–1)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik finału
Finalistka 1. 7 sierpnia 2026 Warszawa Twarda Polska Martyna Kubka Polska Weronika Falkowska
Stany Zjednoczone Alana Smith
3:6, 1:6

Występy w Turnieju Mistrzyń

W grze podwójnej

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
2018zawodniczki rezerwoweStany Zjednoczone Abigail Spearsnie wystąpiła

Występy w Turnieju WTA Elite Trophy

W grze podwójnej

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
2015Faza grupowaKanada Gabriela DabrowskiHiszpania Anabel Medina Garrigues
Hiszpania Arantxa Parra Santonja
Chiny Xu Shilin
Chiny You Xiaodi
3:6, 2:6

7:6(2), 4:6, 5–10
2017Faza grupowaWielka Brytania Anna SmithChiny Lu Jingjing
Chiny Zhang Shuai
Chiny Jiang Xinyu
Chiny Tang Qianhui
3:6, 1:6

3:6, 6:4, 6–10
2018Faza grupowaRumunia Mihaela BuzărnescuJaponia Shūko Aoyama
Białoruś Lidzija Marozawa
Chiny Tang Qianhui
Chiny Xun Fangying
3:6, 2:6

6:2, 6:2
2019Faza grupowaChorwacja Darija JurakChiny Wang Xinyu
Chiny Zhu Lin
Chiny Duan Yingying
Chiny Yang Zhaoxuan
6:2, 3:6, 6–10

1:6, 6:1, 7–10

Finały turniejów rangi ITF

turnieje z pulą nagród 100 000 $ (W100)
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $ (W80)
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $ (W75)
turnieje z pulą nagród 40 000 $ (W50)
turnieje z pulą nagród 25 000 $ (W35)
turnieje z pulą nagród 15 000 $ (W15)
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra podwójna 27 (14–13)

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Partnerka Przeciwniczki Wynik
Zwyciężczyni 1. 20/10/2002 Włochy Benewent 10 000 Ceglana Włochy Alexia Virgili Włochy Stefania Chieppa
Włochy Emily Stellato
6:4, 6:4
Finalistka 1. 25/05/2003 Polska Olecko 10 000 Ceglana Polska Monika Schneider Białoruś Kaciaryna Dziehalewicz
Australia Michelle Summerside
2:6, 6:1, 4:6
Zwyciężczyni 2. 10/08/2003 Polska Gdynia 10 000 Ceglana Polska Klaudia Jans Łotwa Irina Kuzmina
Polska Monika Schneider
7:5, 6:2
Finalistka 2. 21/09/2003 Włochy Chieti 10 000 Ceglana Polska Klaudia Jans Holandia Kika Hogendoorn
Austria Betina Pirker
3:6, 6:7(6)
Zwyciężczyni 3. 28/09/2003 Włochy Ciampino 10 000 Ceglana Polska Klaudia Jans Włochy Claudia Ivone
Włochy Giulia Meruzzi
6:0, 6:3
Finalistka 3. 01/02/2004 Wielka Brytania Tipton 10 000 Twarda Polska Klaudia Jans Wielka Brytania Rebecca Llewellyn
Wielka Brytania Melanie South
6:2, 1:6, 4:6
Zwyciężczyni 4. 28/09/2003 Włochy Ciampino 25 000 Twarda Polska Klaudia Jans Węgry Zsófia Gubacsi
Węgry Kira Nagy
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 5. 30/05/2004 Polska Olecko 10 000 Ceglana Polska Karolina Kosińska Czechy Iveta Gerlová
Słowacja Zuzana Zemenová
6:4, 6:2
Finalistka 4. 13/06/2004 Włochy Grado 25 000 Ceglana Polska Klaudia Jans Hiszpania Rosa María Andrés Rodríguez
Rumunia Andreea Ehritt-Vanc
2:6, 2:6
Zwyciężczyni 6. 08/08/2004 Polska Gdynia 10 000 Ceglana Polska Klaudia Jans Ukraina Natalia Bogdanova
Ukraina Wałerija Bondarenko
6:2, 6:4
Zwyciężczyni 7. 05/09/2004 Polska Warszawa 10 000 Ceglana Polska Klaudia Jans Słowacja Martina Babaková
Czechy Iveta Gerlová
6:2, 6:3
Finalistka 5. 13/02/2005 Włochy Capriolo 25 000 Twarda Polska Klaudia Jans Ukraina Marija Korytcewa
Finlandia Emma Laine
6:3, 4:6, 5:7
Zwyciężczyni 8. 07/05/2005 Polska Warszawa 25 000 Ceglana Polska Karolina Kosińska Białoruś Tacciana Puczak
Rosja Anastasija Rodionowa
4:6, 6:2, 7:6(3)
Finalistka 6. 13/02/2005 Hiszpania Las Palmas 25 000 Twarda Polska Karolina Kosińska Rosja Nina Bratczikowa
Rosja Ałła Kudriawcewa
6:3, 4:6, 5:7
Finalistka 7. 17/04/2005 Francja Biarritz 25 000 Twarda Polska Klaudia Jans Rosja Nina Bratczikowa
Rosja Jarosława Szwiedowa
6:3, 6:2
Finalistka 8. 09/06/2006 Czechy Prościejów 75 000 Ceglana Łotwa Līga Dekmeijere Słowacja Jarmila Gajdošová
Japonia Akiko Morigami
3:6, 6:7(3)
Finalistka 9. 10/09/2006 Francja Denain 75 000 Ceglana Polska Klaudia Jans Włochy Romina Oprandi
Niemcy Jasmin Wöhr
6:4, 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 9. 08/10/2006 Hiszpania Barcelona 75 000 Ceglana Polska Klaudia Jans Rumunia Edina Gallovits
Niemcy Vanessa Henke
6:1, 6:2
Zwyciężczyni 10. 28/10/2006 Słowacja Bratysława 75 000 Twarda (hala) Polska Klaudia Jans Czechy Lucie Hradecká
Czechy Michaela Paštiková
6:1, 6:3
Zwyciężczyni 11. 02/12/2005 Włochy Mediolan 50 000 Dywanowa (hala) Polska Klaudia Jans Ukraina Marija Korytcewa
Finlandia Emma Laine
6:7(5), 7:5, 6:4
Finalistka 10. 10/09/2006 Chorwacja Zagrzeb 75 000 Ceglana Polska Klaudia Jans Finlandia Emma Laine
Węgry Ágnes Szávay
1:6, 2:6
Zwyciężczyni 12. 14/10/2007 Francja Joué-lès-Tours 50 000 Dywanowa (hala) Polska Klaudia Jans Czechy Petra Cetkovská
Czechy Barbora Záhlavová-Strýcová
6:3, 7:5
Finalistka 11. 25/11/2007 Francja Poitiers 100 000 Twarda (hala) Polska Klaudia Jans Rosja Ałła Kudriawcewa
Rosja Anastasija Pawluczenkowa
6:2, 4:6, 1–10
Zwyciężczyni 13. 07/06/2008 Włochy Rzym 75 000 Ceglana Polska Klaudia Jans Kanada Marie-Ève Pelletier
Rosja Alina Żydkowa
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 14. 30/10/2016 Francja Poitiers 100 000 Twarda (hala) Japonia Nao Hibino Rumunia Alexandra Cadanțu
Niemcy Nicola Geuer
6:0, 6:0
Finalistka 12. 29/06/2018 Wielka Brytania Southsea 100 000 Trawiasta Stany Zjednoczone Abigail Spears Belgia Kirsten Flipkens
Szwecja Johanna Larsson
4:6, 6:3, 9–11
Finalistka 13. 15/02/2025 Wielka Brytania Birmingham 40 000 Twarda (hala) Słowacja Viktória Hrunčáková Portugalia Francisca Jorge
Portugalia Matilde Jorge
2:6, 6:4, 5–10

Występy w igrzyskach olimpijskich

Gra podwójna kobiet

Runda Partnerka Przeciwniczki Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Pekinie 2008
I runda Polska Klaudia Jans  Stany Zjednoczone: Liezel Huber / Lindsay Davenport [5] 2:6, 1:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie 2012
I runda Polska Klaudia Jans-Ignacik  Rosja: Marija Kirilenko / Nadieżda Pietrowa [3] 7:6(5), 3:6, 2:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020
I runda Polska Magda Linette  Stany Zjednoczone: Bethanie Mattek-Sands / Jessica Pegula [4] 1:6, 3:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Paryżu 2024
I runda Polska Magda Linette  Ukraina: Marta Kostiuk / Dajana Jastremśka [7] 4:6, 1:6

Odznaczenia

  • Złoty medal „Za Zasługi dla Polskiego Ruchu Olimpijskiego” – 2021[8]

Uwagi

  1. 1 2 3 4 5 Wystąpiła w rozgrywkach, ale przez zbyt małą ilość punktów nie została sklasyfikowana w rankingu WTA.

Przypisy

  1. ↑ Rafał Smoliński: Polskie tenisistki bawiły się na ślubie Alicji Rosolskiej. sportowefakty.pl, 2017-06-11. [dostęp 2018-09-08]. (pol.).
  2. ↑ Maria Kuźniar: Wimbledon niedokończony. Rozmowa z Alicją Rosolską. tenisklub.pl. [dostęp 2022-04-21]. (pol.).
  3. ↑ Eurosport, Paryż 2024. Tenis. Linette i Rosolska po meczu 1. rundy debla kobiet [online], 2024 [dostęp 2025-07-13] (pol.).
  4. ↑ HPT - Alicja Rosolska [online], historiapolskiegotenisa.pl [dostęp 2025-07-12].
  5. ↑ Polka miała zagrać na Wimbledonie. W Wielkanoc dostała udaru [online], Sport.pl, 10 lipca 2025 [dostęp 2025-07-12].
  6. ↑ Dramat polskiej tenisistki! Miała udar, była sparaliżowana [online], Meczyki.pl [dostęp 2025-07-12].
  7. ↑ Polsatsportpl, Alicja Rosolska zakończyła karierę! Znamy mistrzynie turnieju WTA w Warszawie [online], www.polsatsport.pl, 7 sierpnia 2026 [dostęp 2026-08-08].
  8. ↑ Bartosz Gębicz: Wspaniała Gala 100-lecia PZT. Wybrano Złotą Dziesiątkę Polskiego Tenisa!. Przegląd Sportowy, 2021-09-12. [dostęp 2021-12-28]. (pol.).

Bibliografia