Alpine A110 (1963)

Alpine A110

Alpine A110
Inne nazwy	Bulgaralpine A110 [1]
Producent	Alpine
Okres produkcji	1963–1974
Miejsce produkcji	Dieppe[2]
Poprzednik	Alpine A108
Następca	Alpine A310
Dane techniczne
Segment	sportowe segmentu C[2]
Typy nadwozia	2-drzwiowe coupé[2]
Silniki	1,1 l, 1,2 l, 1,3 l R8 Major/Gordini R4 1,5 l R4 1,3 l, 1,6 l Renault R4
Skrzynia biegów	4-biegowa manualna[2]
Napęd	tylny[2]
Długość	3850 mm[2]
Szerokość	1550 mm[2]
Wysokość	1120 mm[2]
Rozstaw osi	2110 mm[2]
Zbiornik paliwa	38 litrów
Dane dodatkowe
Konkurencja	Lotus Europa

Alpine A110 – samochód sportowy klasy kompaktowej produkowany przez francuską markę Alpine w latach 1963 – 1974^[2].

Wykonane z włókna szklanego nadwozie Alpine A110 zaprojektował Marcel Hubert. Samochód miał charakterystyczne proporcje - był niski, miał szerokie błotniki i małą kabinę. Jego cechą charakterystyczną była nisko poprowadzona maska, pozbawiona atrapy chłodnicy – chłodzenie silnika zapewniały wycięte przed tylnymi kołami otwory wentylacyjne. Mocno pochylona maska Alpine skrywała niewielki bagażnik, silnik auta umieszczono z tyłu. Główne reflektory A110 ukryto za osłonami z przezroczystego tworzywa. Alpine A110 był produkowany wyłącznie z dwudrzwiowym nadwoziem. Samochód był wyposażony w masywne obręcze kół odlewane ze stopów lekkich.

Strukturę nośną stanowiła zespawana ze stalowych rurek centralna rama. W A110 zachowano układ napędowy pierwowzoru, z umieszczonym z tyłu silnikiem napędzającym tylne koła. Zamiast słabej, oryginalnej skrzyni biegów o trzech przełożeniach zastosowano nową, mocniejszą przekładnią pięciobiegową. Było to niezbędne ze względu na znacznie lepsze parametry stosowanych w A110 silników. Pod maską auta montowano czterocylindrowe, rzędowe jednostki napędowe, o pojemności od 0,9 do 1,6 l. Na skutek licznych modyfikacji były one znacznie mocniejsze od silnika stosowanego w Renault 8. Zasilany dwoma gaźnikami Webera silnik o pojemności 1,3 l rozwijał moc 90 KM, a jednostka 1,6 l - 125 KM. Dzięki niewielkiej, bo wynoszącej zaledwie 544 kg masie, samochód mógł się rozpędzić do prędkości 195 km/h w wersji 1,3 l i 210 km/h w wersji 1,6 l. Poza pochodzącym z Renault 8 silnikiem, konstruktorzy wykorzystali też zawieszenie tego auta. Prosty układ z pojedynczymi wahaczami poprzecznymi poddano jednak znacznym modyfikacjom, polegających m.in. na mocnym pochyleniu tylnych kół, co znacznie zwiększyło stabilność pojazdów.

W latach 1967-1969 samochód był produkowany na licencji w Bułgarii, pod nazwą Bulgaralpine A110. ^[3][4]

W roku 1973 samochód wygrał Rajdowe mistrzostwa świata w klasyfikacji konstruktorów m.in. w Rajdzie Monte Carlo (rok 1971 i 1973), Korsyki (rok 1973) oraz Portugalii (rok 1971, 1973).

• 1971 Alpine A110 1600S Technical specifications. [w:] carfolio.com [on-line]. [dostęp 2009-12-20]. (ang.).