American Football League Europe

Zasady gry w AFLE są tymi, które obowiązuję w National Football League w Stanach Zjednoczonych. Wyjątkiem są reguły stosowane wobec dogrywki (overtime, OT), które zaczerpnięto z NCAA Division I^[a][14].

W skład AFLE wchodzą dwie konferencje North/West Conference i South/East Conference, a w każdej z nich są cztery drużyny. Każda z nich rozegra po 12 meczów, sześć z zespołami z własnej konferencji (u siebie i na wyjeździe) oraz sześć meczów z drużynami z przeciwnej konferencji^[15].

Po zakończeniu rundy zasadniczej rozgrywana jest runda play-off. Zwycięzcy konferencji rozstawiani są w półfinałach z numerami 1. i 2 i rozgrywają mecze na swoim boisku. Z kolei dwie pozostałe najlepsze drużyny rozstawiane są z pozycjami 3. i 4. W meczach półfinałowych nie rozgrywa się meczu rewanżowego. Zwycięzcy półfinałów awansują do meczu finałowego Gold Bowl^[15].

Następujące zasady są wykorzystywane, aby wyłonić zwycięzców konferencji w wypadku tych samych wyników uzyskanych przez te zespoły^[16]:

• liczba wygranych meczów,
• lepszy odsetek wygranych meczów w ramach konferencji,
• lepszy rezultat bezpośrednich pojedynków,
• siła zwycięstwa (strength of victory, SOV) – mierzy łączny wynik wszystkich drużyn pokonanych przez dany klub,
• siła terminarza (strength of schedule, SOS) – mierzy łączny bilans wszystkich przeciwników, z jakimi zmierzył się klub,
• różnica punktów w bezpośrednich pojedynkach,
• punkty zdobyte na wyjeździe w bezpośrednich pojedynkach,
• lepsza pozycja w konferencji pod względem całkowitej różnicy punktów,
• łączna liczba zdobytych punktów,
• liczba punktów zdobytych w meczach wyjazdowych,
• rzut monetą.

Następujące zasady są wykorzytsywane, aby określić rozstawienie zespołów w fazie play-off w wypadku tych samych wyników uzyskanych przez te zespoły^[16]:

• liczba wygranych meczów,
• lepszy odsetek wygranych meczów w ramach konferencji,
• siła zwycięstwa (strength of victory, SOV) – mierzy łączny wynik wszystkich drużyn pokonanych przez dany klub,
• siła terminarza (strength of schedule, SOS) – mierzy łączny bilans wszystkich przeciwników, z jakimi zmierzył się klub,
• różnica punktów w bezpośrednich pojedynkach,
• punkty zdobyte na wyjeździe w bezpośrednich pojedynkach,
• lepsza pozycja w konferencji pod względem całkowitej różnicy punktów,
• łączna liczba zdobytych punktów,
• liczba punktów zdobytych w meczach wyjazdowych,
• rzut monetą.

Każda z drużyn może mieć maksymalnie 65 zawodników, z czego 53 musi być aktywnych. W dniu meczu zespół musi zgłosić 48 zawodników i dwóch wychowanków (homegrown). Zawodnicy podzieleni są na cztery kategorie^[17][14]:

• Homegrown – zawodnik poniżej 21. roku życia, który ma co najmniej dwuletnie doświadczenie w zorganizowanych lokalnych rozgrywkach futbolu amerykańskiego. Na potrzeby rozgrywek liga wprowadziła odpowiedzialność zespołów za następujące kraje: Rhein Fire i Berlin Thunder odpowiadają za Niemcy, Vienna Vikings za Austrię, Węgry, Słowację i Serbię, Alpine Rams za Szwajcarię i francuskie regiony nadgraniczne, Paris Lights za Francję, Panthers Wrocław za Polskę, Czechy, Ukrainę, Litwę, Łotwę i Estonię,
• A-Player – zawodnik, który pierwsze doświadczenie w futbolu zdobył w Stanach Zjednoczonych i rozegrał tam co najmniej dwa kolejne sezony w uznanej organizacji, np. szkole średniej, college’u, klubie, rozgrywkach profesjonalnych lub półprofesjonalnych. Limit: czterech zawodników na zespół,
• I-Player – zawodnik, który pierwsze doświadczenie w futbolu zdobył w Meksyku, Kanadzie lub Japonii i rozegrał tam co najmniej dwa kolejne sezony w uznanej organizacji. Limit: jeden zawodnik na zespół,
• E-Player – zawodnik, który pierwsze doświadczenie w futbolu zdobył poza Stanami Zjednoczonymi, Meksykiem, Kanadą, Japonią, krajem ojczystym z co najmniej dwoma kolejnymi sezonami rozegranymi w uznanej organizacji futbolu amerykańskiego. Limit: dziewięciu zawodników na drużynę.