Aminocukry

Aminocukry – pochodne cukrów, które zawierają jedną lub rzadziej kilka grup aminowych (–NH2) w miejscu występowania grupy hydroksylowej[1]. Aminocukry występujące w przyrodzie, mogą mieć grupę aminową zarówno przy C2, jak i pozycjach 3, 4, 5 lub 6 cukru. Mogą łączyć się w poliaminocukry, czego przykładem jest chityna, której monomerem jest 2-deoksy-2-amino-D-glukopiranoza zwana też glukozaminą[2] lub glukozoaminą[3].

Przypisy

  1. ↑ Amino sugars, [w:] Compendium of Chemical Terminology, International Union of Pure and Applied Chemistry, wer. 5.0.0, 2025, DOI: 10.1351/goldbook.A00283 (ang.).
  2. ↑ John McMurry: Chemia organiczna. Warszawa: PWN, 2005, s. 799, 973. ISBN 83-01-14406-8.
  3. ↑ Aleksander Kołodziejczyk: Naturalne związki organiczne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 265-266. ISBN 978-83-01-14316-9.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.