Ana Pessoa Pinto

Ana Maria Pessoa Pereira da Silva Pinto

Data i miejsce urodzenia	5 stycznia 1956 Bobonaro
Prokurator generalna Timoru Wschodniego
Okres	od 2009 do 2013
Ministra spraw wewnętrznych Timoru Wschodniego
Okres	od 2005 do 2007
Ministra sprawiedliwości Timoru Wschodniego
Okres	od 2001 do 2003

Ana Maria Pessoa Pereira da Silva Pinto (ur. 5 stycznia 1956 w Bobonaro) – timorska prawniczka i polityczka. Pierwsza kobieta na stanowisku ministra sprawiedliwości w historii kraju (2001–2003), ministra spraw wewnętrznych (2005–2007) oraz prokurator generalna (2009–2013).

Pinto urodziła się 5 stycznia 1956 w Bobonaro, leżącym wówczas w kolonialnym Timorze Portugalskim. Ukończyła studia licencjackie z prawa^[1].

Była członkinią komitetu centralnego Rewolucyjnego Frontu na rzecz Niepodległości Timoru Wschodniego oraz w latach 1998–2000 członkinią rady krajowej partii^[1][2].

Od 2000 do 2001 roku była członkinią rządu tymczasowego w trakcie uzyskiwania przez Timor Wschodni niepodległości od Indonezji po referendum niepodległościowym w Timorze Wschodnim. Odpowiadała za administrację wewnętrzną nowego państwa. W latach 2001–2003 pełniła funkcję ministry sprawiedliwości, jako pierwsza kobieta na tym stanowisku. Była trzecią osobą w precedencji spośród ministrów w rządzie. Od 2003 do 2007 roku zajmowała stanowisko ministry ds. administracji państwowej. Dodatkowo, w 2005 roku objęła portfolio spraw wewnętrznych. Po rezygnacji ze stanowiska premiera Timoru Wschodniego Marí Alkatirego była uznawana za główną kandydatkę Rewolucyjnego Frontu na rzecz Niepodległości Timoru Wschodniego na to stanowisko. Premierem kraju został jednak jej były mąż oraz były minister spraw zagranicznych kraju – José Ramos-Horta. W 2009 roku objęła stanowisko prokurator generalnej. W 2013 roku zastąpił ją José da Costa Ximenes^[3]. W 2016 roku była doradczynią prezydenta Timoru Wschodniego Taura Matana Ruaki^[4].

Z powodzeniem wystartowała w wyborach parlamentarnych w Timorze Wschodnim w 2007 roku, pierwszych od uzyskania przez Timor niepodległości od Indonezji, z listy krajowej. Mandat w Parlamencie Narodowym Timoru Wschodniego objęła 30 lipca 2007. W parlamencie zasiadła w komitecie do spraw zagranicznych, obrony i bezpieczeństwa narodowego^[1].

Jest autorką wielu publikacji, m.in. na temat tajemnicy bankowej, prawa rodzinnego w konstytucji Timoru Wschodniego oraz praw dzieci w systemie prawnym Mozambiku. Pracowała jako doradczyni społeczna ds. prawa pracy przy uchwalaniu legislacji w Mozambiku. Angażowała się w prace Organização Partido Mulher Timor, organizacji wspierającej prawa kobiet w Timorze Wschodnim^[1].

Jej mężem był były minister spraw zagranicznych Timoru Wschodniego oraz późniejszy prezydent kraju, José Ramos-Horta^[2].