Anatolij Majstruk

Anatolij Majstruk
Data i miejsce urodzenia

1948
Nikitinki

Data i miejsce śmierci

26 stycznia 1985
Ust-Ilimsk

Anatolij Grigorijewicz Majstruk (ros. Анатолий Григорьевич Майструк, ur. 1948 w Nikitinkach, zm. 26 stycznia 1985 w Ust-Ilimsku) - radziecki seryjny morderca. W latach 1974–1981 zamordował co najmniej dziewięć osób[1].

Młodość

W latach 50. ojciec Majstruka został oskarżony o kolaborację z reżimem nazistowskim i skazany na 10 lat więzienia. Od tamtej pory Majstruk i jego brat, Leonid byli prześladowani przez innych mieszkańców wsi. W 1963 r. matka braci również została aresztowana. Od tamtej pory nastolatkowie zaczęli prowadzić włóczęgowski tryb życia. W 1966 r. Anatolij Majstruk rozpoczął służbę w armii radzieckiej, gdzie opanował podstawy walki wręcz i rzucania nożami. Po zakończeniu służby zamieszkał z swoim bratem i zaczął pracować jako kierowca ciężarówki. W 1974 r. potrącił dwóch chłopców, zabijając jednego z nich. Otrzymał za to cztery lata więzienia i wyszedł na wolność w 1978 r. Po opuszczeniu kolonii karnej, wykonywał różne prace w Ust-Ilimsku. Gdy zdobył pierwszy samochód, sprzedał go z zyskiem, wchodząc w ten sposób w handel samochodami[2].

Zbrodnie

Majstruk popełnił swoje pierwsze morderstwa w sierpniu 1981 roku. Ofiarami padli trzej mężczyźni, którzy podróżowali z Namanganu do Ust-Ilimska, aby kupić samochód. Majstruk rozebrał wszystkie ofiary i odciął im genitalia, próbując uniemożliwić ich identyfikację. Świadkowie, którzy widzieli mężczyzn w pobliżu Irkucka, opisali człowieka, który przedstawił się jako dyrektor fabryki i chciał im sprzedać samochód. Tą osobą był Anatolij Majstruk. Kolejne potrójne morderstwo popełnił w Woroneżu. Zabił trzech mężczyzn z Turkmeńskiej SRR, obiecując sprzedanie im samochodu. Rzucił w swoje ofiary nożami. Ostatnie dwa morderstwa popełnił w mieście Żambyl w Kazachskiej SRR. Tak jak w poprzednich przypadkach zwabił swoje ofiary, obiecując im sprzedaż samochodu[3].

Aresztowanie

Majstruk stał się podejrzanym, gdy zidentyfikowano go na podstawie portretu pamięciowego. Zastawiono na niego zasadzkę w porozumieniu z jego ówczesną dziewczyną. Jeden z śledczych przebrał się za nią i położył w ich wspólnym łóżku. Gdy Majstruk wrócił i położył się obok, został zatrzymany. W trakcie przesłuchań przyznał się w sumie do 28 morderstw, głównie na obywatelach Azji Środkowej. Ppotwierdzono osiem z tych zabójstw. Podczas procesu, Majstruk powiesił się w areszcie, chcąc uniknąć kary śmierci. Leonida Majstruka oskarżono o tuszowanie dowodów w sprawie i skazano na osiem lat pozbawienia wolności[4][5].

W kulturze

Na temat sprawy Majstruka zrealizowano dwa filmy dokumentalne. Były to "Bezgłowy" z serii Śledztwo poprowadzono oraz "Karawan" z serii Legendy radzieckich detektywów[6][7].

Przypisy

  1. ↑ Брат за брата. Маньяк // Видео НТВ. ntv.ru [dostęp 2026-08-16].
  2. ↑ «Война и измена породили чудовище». История маньяка Анатолия Майструка, убивавшего людей в Усть-Илимске [online], ИРСИТИ.ру, 14 lipca 2024 [dostęp 2026-08-16] (ros.).
  3. ↑ https://krasnodarmedia.su/news/1223617/
  4. ↑ https://web.archive.org/web/20241011080039/https://www.kp.kz/daily/27640.5/4990493/
  5. ↑ https://www.irk.kp.ru/daily/27376/4569700/
  6. ↑ Катафалк - Легенды советского сыска. Важное Кино РФ 2021-09-24. [dostęp 2026-08-16].
  7. ↑ Следствие вели… / 2020–2021 / «Без головы» / Передачи НТВ. Леонид Каневский [dostęp 2026-08-16].