Anatolij Onoprijenko

Anatolij Jurijowycz Onoprijenko^[1] (ukr. Анатолій Юрійович Онопрієнко, ur. 25 lipca 1959 we wsi Łasky w rejonie narodyckim, zm. 27 sierpnia 2013 w Żytomierzu) – ukraiński seryjny i masowy morderca, zwany Bestią z Żytomierza, Terminatorem, Ukraińskim zwierzęciem oraz Obywatelem O.. Został skazany za popełnienie 52 morderstw, w latach 1989–1996.

Gdy Onoprijenko miał cztery lata zmarła jego matka. Ojciec zaś oddał go do sierocińca we wsi Prywitne, gdzie się nad nim znęcano. Jako nastolatek zaczął wdawać się w bójki, dokonywać podpaleń i atakować inne dzieci nożem. Po ukończeniu pełnoletności, opuścił sierociniec i odbył służbę wojskową. Następnie rozpoczął wieloletnią tułaczkę po kraju, w celu znalezienia pracy. Przez pewien czas pracował jako marynarz, wtedy poznał kobietę, z którą się ożenił. Para miała syna, a Onoprijenko został strażakiem. W 1989 r. porzucił rodzinę i wyjechał, zabierając ze sobą wszystkie pieniądze i zakupiony niedługo wcześniej karabin myśliwski. Początkowo zajmował się handlem, lecz potem zaczął dopuszczać się kradzieży. W popełnieniu ich często pomagał mu jego przyjaciel, Serhij Rogozin^[2].

Pierwszego morderstwa dopuścił się w czerwcu 1989 r. Wraz z Rogozinem zastrzelił parę podróżującą samochodem. Następnie spalili pojazd, a zwłoki ukryli w lesie. W ten sam sposób postąpili miesiąc później mordując małżeństwo z Białegostoku. Po tej zbrodni, Onoprijenko zerwał kontakt z Rogozinem. W sierpniu zaś zabił pięcioosobową rodziną, która spała w swoim samochodzie. Po morderstwie spalił pojazd wraz z ciałami. Po tej zbrodni przestał zabijać na kilka lat. W tym czasie mieszkał w Niemczech i Austrii, gdzie odbył kary więzienia za kradzieże. Ostatecznie powrócił na Ukrainę, gdzie przez jakiś czas mieszkał z swoim kuzynem. Wkrótce wyprowadził się do kobiety, z którą się spotykał.^[3]

Do zabijania powrócił w październiku 1995 r. W dwóch atakach zabił w sumie trzy osoby, parę w samochodzie i starszą kobietę. W grudniu tego samego roku zabił czteroosobową rodzinę Zajczenko^[4]. Onoprijenko włamał się do ich domu, zastrzelił ojca oraz jego starszego syna, matkę zadźgał nożem, zaś młodsze dziecko udusił gołymi rękami. Następnie ukradł pieniądze i biżuterię, po czym podpalił budynek. Kolejnych zbrodni dokonał niedługo później, postępując zwykle w podobny sposób. Włamywał się do domów na odludziu, zabijał domowników, okradał dom i go podpalał. Do zabijania używał karabinu myśliwskiego TOZ-34, choć czasem zadawał ofiarom ciosy siekierą, nożem lub młotkiem. Wyjątkiem były zbrodnie dokonane piątego i szóstego stycznia 1996 r. kiedy to zatrzymywał samochody na drodze między Berdiańskiem a Dniepropetrowskiem, zabijał kierowców i ich okradał^[5]. W dwóch przypadkach dopuścił się gwałtu na kobietach, jednego z nich po śmierci ofiary^[6]. Za jedną z zbrodni aresztowano niewinnego mężczyznę, Jurija Mozolę, który zmarł w trakcie brutalnego przesłuchania. Sam Onoprijenko został zatrzymany w kwietniu 1996 r. Stało się to po tym, gdy na milicję zgłosił się sąsiad Onoprijenki, który widział jak mężczyzna wychodzi z mieszkania uzbrojony w karabin.^[7]

W trakcie śledztwa Onoprijenko przyznał się do morderstw i oświadczył, że zabijanie nakazały mu głosy, które słyszał. Mimo tych twierdzeń, został uznany za poczytalnego i postawiony przed sądem. W marcu 1999 r. Onoprijenko został skazany na karę śmierci. Jego wspólnik, Serhij Rogozin otrzymał karę 13 lat pozbawienia wolności. W związku z wprowadzeniem moratorium na wykonywanie kary śmierci, wyrok Onoprijenki zamieniono na dożywocie. W trakcie odbywania kary, zapowiadał że zamierza zbiec i kontynuować serię morderstw.^[8] Zmarł na zawał serca 27 sierpnia 2013 r.^[9]

Morderstwa popełniono w wsiach w pobliżu wymienionych miast

• Anatolij Onoprijenko. crimelibrary.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-09)]. w crimelibrary.com