Anatolij Winogradow

Anatolij Winogradow
Анатолий Корнелиевич Виноградов
ilustracja
Imię i nazwisko

Anatolij Kornielijewicz Winogradow

Data i miejsce urodzenia

9 kwietnia 1888
Połotnianyj Zawod

Data i miejsce śmierci

26 listopada 1946
Moskwa

Narodowość

rosyjska

Język

rosyjski

Alma Mater

Uniwersytet Moskiewski

Dziedzina sztuki

proza

Ważne dzieła
  • Potępienie Paganiniego
  • Trzy barwy czasu
Odznaczenia
Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonej Gwiazdy

Anatolij Kornielijewicz Winogradow, znany także jako Anatol Winogradow[a] (ros. Анатолий Корнелиевич Виноградов, ur. 28 marca?/9 kwietnia 1888 we wsi Połotnianyj Zawod koło Kaługi, zm. 26 listopada 1946 w Moskwie) – rosyjski i radziecki pisarz i historyk literatury.

Absolwent Uniwersytetu Moskiewskiego z 1912 roku, gdzie studiował na wydziale historyczno-filozoficznym. Pełnił funkcję dyrektora Muzeum im. Rumiancewa, a także kierował Biblioteką Państwową ZSRR im. Lenina, powstałą z przemianowania Muzeum im. Rumiancewa (stanowisko dyrektora sprawował od III 1921 do X 1924, gdy zrezygnował z funkcji z powodów zdrowotnych[1]). W 1928 roku Inspekcja Robotniczo-Chłopska złożyła raport, w którym zarzucono bibliotece, że zatrudnia kilakdziesiąt osób pochodzenia szlacheckiego i zażądała usunięcia 22 z nich, m.in. Winogradowa. Początkowo zostali oni zwolnieni i represjonowani, ostateczniejednak zachowali pracę[2].

Autor powieści historyczno-biograficznych m.in. Potępienie Paganiniego – powieściowej biografii słynnego włoskiego kompozytora i wirtuoza skrzypiec Niccolò Paganiniego oraz np. powieści Trzy barwy czasu, a także prac historyczno-literackich i tranlatorskich (przekładał m.in. utwory Juliusz Słowacki|Juliusza Słowackiego). Zmarł w 1946 roku i pochowany został na Cmentarzu Wagańkowskim.

Dzieła

  • Trzy barwy czasu (1931)
  • Opowieść o braciach Turgieniew (1932)
  • Potępienie Paganiniego (1936)
  • Byron (1936)
  • Stendhal i jego czasy (1938)

Uwagi

  1. ↑ W Polsce jego książki wydawane były pod dwoma wersjami imienia, np. Anatol – Trzy barwy czasu, 1973; Anatolij – Potępienie Paganiniego, 1985, Książka i Wiedza.

Przypisy

  1. ↑ История библиотеки -> Музей, Библиотека после 1917 г. [Istorija bibliotieki -> Muziej, Bibliotieka posle 1917 g.], Российская государственная библиотека [Rossijskaja gosudarstwiennaja bibliotieka ] [zarchiwizowane 2009-09-21] (ros.).
  2. ↑ История библиотеки -> 1920-1930-е гг. [Istorija bibliotieki -> 1920-1930-je gg.], Российская государственная библиотека [Rossijskaja gosudarstwiennaja bibliotieka ] [zarchiwizowane 2018-01-04] (ros.).

Bibliografia

  • Biogram autora w książce: Trzy barwy czasu, PIW, Warszawa 1973
  • Wielka Encyklopedia Radziecka (dzienne daty życia i miejsce śmierci i urodzin)