Andriej Zubow

Andriej Zubow
Андрей Борисович Зубов
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

16 stycznia 1952
Moskwa

Zawód, zajęcie

historyk

Strona internetowa

Andriej Borisowicz Zubow (ros. Андрей Борисович Зубов, ur. 16 stycznia 1952 w Moskwie) – rosyjski historyk i religioznawca.

Życiorys

Syn kontradmirała Borysa Nikołajewicza Zubowa, konstruktora okrętów wojennych. W 1973 r. ukończył studia magisterskie w Moskiewskim Państwowym Instytucie Stosunków Międzynarodowych (MGIMO)[1]. Długoletni (od momentu ukończenia studiów do 2001) pracownik Instytutu Orientalistyki Rosyjskiej Akademii Nauk. Doktorat (1978) i habilitację (1989) uzyskał tamże. Tę ostatnią na podstawie pracy Demokracja parlamentarna i polityczne tradycje Wschodu, która ukazała się drukiem w 1990 r. W latach 1988–1994 docent Moskiewskiej Akademii Duchownej, a także kierownik katedry historii religii moskiewskiego Rosyjskiego Uniwersytetu Prawosławnego im. Apostoła Jana[1]. W latach 2001–2014 profesor katedry filozofii MGIMO, tamże kierownik centrum „Cerkiew i Stosunki Międzynarodowe”.

Autor licznych rozpraw na tematy historii religii, historii idei, kultury politycznej i współczesnej polityki rosyjskiej[1]. Jeden z autorów doktryny społecznej Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej, przyjętej na soborze w roku 2000[1]. Koordynator społecznego komitetu „Ciągłość i odrodzenie Rosji”[1]. Redaktor dwutomowej pozycji Historia Rosji. XX wiek[1] (История России. XX век, wydanie pierwsze 2009). Od 2003 r. członek Ludowo-Pracowniczego Związku Solidarystów Rosyjskich (NTS), w latach 2006–2008 przewodniczący Biura Wykonawczego NTS[1]. Nie był nigdy członkiem KPZR.

Andriej Zubow krytycznie wypowiadał się o rosyjskiej aneksji Krymu. 1 marca 2014 na łamach dziennika Wiedomosti opublikował artykuł „To już było”, w którym przyłączenie Krymu do Rosji porównał do anszlusu Austrii przez Hitlera[2][3]. Po tej publikacji został zwolniony z pracy w MGIMO (początkowo w trybie administracyjnym, który okazał się zastosowany niezgodnie z przepisami prawa, następnie po dwu miesiącach nie przedłużono mu umowy o pracę oskarżając o nielojalność na stronie uczelni)[4]. W 2016 kandydował w wyborach do Dumy z poparciem partii PARNAS. Obecnie jest zastępcą przewodniczącego tejże partii, którym jest Michaił Kasjanow[5].

Zaraz po rozpoczęciu inwazji Rosji na Ukrainę w lutym 2022 potępił ją jednoznacznie[6]. W październiku 2022 opuścił Rosję i przebywa na emigracji w Czechach gdzie jest profesorem na Uniwersytecie Masaryka w Brnie[7].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Andriej Zubow [online], wszechnica.org.pl [dostęp 2023-03-19] (pol.).
  2. ↑ Informacja na onet.pl.
  3. ↑ Marek Henryk Migalski (ECR): Ograniczanie wolności słowa w Rosji. [w:] Pytanie wymagające odpowiedzi pisemnej E-002858-14 do Komisji [on-line]. Strona Parlamentu Europejskiego, 11.3.2014. [dostęp 2025-12-01]. (pol.).
  4. ↑ Informacja w serwisie WP.PL.
  5. ↑ Партия народной свободы [online], parnasparty.ru [dostęp 2024-08-31].
  6. ↑ «Ужас, стыд и ненависть». Российские актеры, музыканты, поэты и общественные деятели выступили против войны с Украиной [online], The Insider [dostęp 2024-08-31] (ros.).
  7. ↑ Historian Zubov: My Life in Russia Would Be In Silence or Prison [online], Brno Daily, 31 sierpnia 2024 [dostęp 2024-08-31] (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.