Andrija Mandić
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia |
19 stycznia 1965 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
polityk |
| Alma Mater | |
| Stanowisko |
przewodniczący Zgromadzenia Czarnogóry (od 2023) |
| Odznaczenia | |
Andrija Mandić, cyr. Андрија Мандић (ur. 19 stycznia 1965 w Šavniku[1]) – czarnogórski polityk narodowości serbskiej, lider Nowej Serbskiej Demokracji, deputowany, kandydat w wyborach prezydenckich, od 2023 przewodniczący Zgromadzenia Czarnogóry.
Życiorys
Ukończył studia na wydziale metalurgiczno-technologicznym Uniwersytetu Czarnogóry w Podgoricy[2]. Zajmował się prowadzeniem własnego przedsiębiorstwa w branży metalurgicznej i hutniczej[3]. Na początku lat 90. zaangażował się w działalność polityczną. Był zastępcą federacyjnego ministra handlu w okresie rządów Slobodana Miloševicia[2]. Wstąpił do utworzonej Serbskiej Partii Narodowej, od 2003 pełnił funkcję przewodniczącego tego ugrupowania. Od 2001 był posłem do Zgromadzenia Czarnogóry, pozostającej wówczas w ramach federacji[2].
W czasie referendum niepodległościowego w 2006, zakończonych zwycięstwem zwolenników niepodległości, wraz ze swoją partią opowiadał się za utrzymaniem federacji z Serbią[2]. Przed wyborami parlamentarnymi w 2006 utworzył koalicję wyborczą, która skupiała ugrupowania czarnogórskich Serbów. Lista ta zdobyła w wyborach 12 mandatów i stała się największą siłą opozycyjną w parlamencie[4]. Andrija Mandić uzyskał wówczas mandat posła do parlamentu niepodległej Czarnogóry. Został członkiem Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy[5].
W 2008 wystartował w wyborach prezydenckich w 2008, zakończonych w pierwszej turze zwycięstwem Filipa Vujanovicia. Zajął w nich 2. miejsce z wynikiem 19,6% głosów[6]. W 2009 został przewodniczącym Nowej Serbskiej Demokracji, ugrupowania powstałego m.in. na bazie jego dotychczasowej partii[7], które później współtworzyło koalicję pod nazwą Front Demokratyczny[2]. W 2009, 2012 i 2016 wybierany na kolejne kadencje czarnogórskiego parlamentu[8].
Andrija Mandić został oskarżony o udział w grupie osób przygotowujących przy wsparciu GRU zamach stanu przed wyborami parlamentarnymi w 2016. Wśród oskarżonych znaleźli się też m.in. oficerowie rosyjskiego wywiadu, obywatele Serbii i Milan Knežević, inny z liderów Frontu Demokratycznego. Według oskarżenia uczestnicy spisku mieli dążyć do zabójstwa premiera i do przejęcia władzy przez siły prorosyjskie. Czarnogórska opozycja proces ten uznała za motywowany politycznie. W 2019 Andrija Mandić został skazany na karę 5 lat pozbawienia wolności[9][10][11]. W 2021 sąd odwoławczy nakazał powtórzenie procesu[12]. W 2024 został w tej sprawie uniewinniony[13]; wyrok uniewinniający uprawomocnił się w 2026[14].
W 2020 był umieszczony na niemandatowym miejscu listy wyborczej współtworzonej przez NSD koalicji, powrócił do czarnogórskiego parlamentu w trakcie kadencji w 2022[15]. Kandydował również w wyborach prezydenckich w 2023, w pierwszej turze otrzymał 19,3% głosów (3. miejsce wśród 7 pretendentów)[16]. W tym samym roku ponownie uzyskał mandat deputowanego[17]. W październiku 2023 został wybrany na przewodniczącego czarnogórskiego parlamentu[18].
Odznaczenia
- Order Flagi Serbii I klasy (Serbia, 2021)[19]
- Order Honoru ze Złotymi Promieniami (Republika Serbska, 2023)[20]
Przypisy
- ↑ Andrija Mandić, skupstina.me [zarchiwizowane 2015-01-29] (czarnog.).
- 1 2 3 4 5 Slobodan Jovanović, Andrija Mandić [online], fbd.org.rs, styczeń 2019 [dostęp 2020-07-27] (serb.).
- ↑ IZBORI 2008: Jedan cilja prvi krug, trojica finale [online], mondo.me, 1 kwietnia 2008 [dostęp 2020-07-27] (czarnog.).
- ↑ Q&A: Montenegro votes [online], bbc.co.uk [dostęp 2020-07-27] (ang.).
- ↑ Profil na stronie Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy [online] [dostęp 2020-07-27] (ang.).
- ↑ Republic of Montenegro: Presidential Election 6 April 2008: OSCE/ODIHR Election Observation Mission Final Report [online], osce.org, 1 września 2008 [dostęp 2021-01-16] (ang.).
- ↑ U Crnoj Gori osnovana nova politička partija [online], vesti.rs, 26 stycznia 2009 [dostęp 2020-07-27] (serb.).
- ↑ Za izbor poslanika u Skupštinu Crne Gore [online], dik.co.me [dostęp 2023-06-12] (czarnog.).
- ↑ Dušica Tomović, Montenegro Court Sentences 13 In 'Coup' Case [online], balkaninsight.com, 9 maja 2019 [dostęp 2020-07-27] (ang.).
- ↑ Russians, opposition figures sentenced over role in 2016 Montenegro coup attempt [online], reuters.com, 9 maja 2019 [dostęp 2020-07-27] (ang.).
- ↑ Wyroki za pucz w Czarnogórze. To był spisek GRU [online], warsawinstitute.org, 9 maja 2019 [dostęp 2020-07-27].
- ↑ Samir Kajošević, Montenegro Appeal Court Strikes Down „Coup Plot” Verdicts [online], balkaninsight.com, 5 lutego 2021 [dostęp 2022-02-20] (ang.).
- ↑ Oslobađajuća presuda za sve optužene u slučaju „državni udar” [online], rtcg.me, 12 lipca 2024 [dostęp 2026-02-17] (czarnog.).
- ↑ Appeals Court upholds verdict: Mandic, Knezevic and others acquitted in „coup attempt” case [online], cdm.me, 20 lutego 2026 [dostęp 2026-07-19] (ang.).
- ↑ Andrija Mandić se vraća u poslaničke klupe [online], cdm.me, 28 kwietnia 2022 [dostęp 2023-07-18] (czarnog.).
- ↑ Nikola Dragaš, DIK utvrdio privremene rezultate: Đukanović 35,37 odsto, Milatović 28,92, Mandić 19,32 odsto… [online], vijesti.me, 20 marca 2023 [dostęp 2023-03-20] (czarnog.).
- ↑ Kush janë parlamentarët e rinj të Malit të Zi? [online], gazetaexpress.com, 12 czerwca 2023 [dostęp 2023-06-12] (alb.).
- ↑ Nikola Dragaš, Biljana Matijašević, Mandić izabran za predsjednika Skupštine Crne Gore: Svijet je na ivici sukoba, zato moramo biti ujedinjeni [online], vijesti.me, 30 października 2023 [dostęp 2023-10-30] (czarnog.).
- ↑ Vučić odlikovao i Sijarta, Mandića, umetnike preminule od korone… [online], n1info.com, 29 czerwca 2021 [dostęp 2022-09-22] (serb.).
- ↑ Mladen Kremenović, Dodik odlikovao Andriju Mandića [online], politika.rs, 30 maja 2023 [dostęp 2025-10-15] (serb.).
