Andrzej Hamada

Andrzej Hamada

Andrzej Hamada w 2008
Data i miejsce urodzenia	12 maja 1925 Gdańsk
Alma Mater	Politechnika Gdańska
Praca
Budynki	Filharmonia Opolska
Odznaczenia

Andrzej Hamada (ur. 12 maja 1925 w Gdańsku) – polski architekt, publicysta, znawca historii Opola^[1].

Urodził się w rodzinie Grzegorza (1889–1987)^[2], wysokiego urzędnika państwowego, działacza amatorskiego ruchu śpiewaczego, i Janiny z domu Czuszkiewicz. Wczesne dzieciństwo spędził w Gdańsku i Gdyni, gdzie jego ojciec z polecenia Rządu Polskiego uruchomił towarowy transport kolejowy dla obsługi portów^[3].

W przeddzień wybuchu II wojny światowej mieszkał z rodzicami w Krakowie i tam, po ich wspólnym powrocie z ucieczki na wschód, spędził czas okupacji niemieckiej^[3]. Uczęszczał na tajne komplety nauczania organizowane przez przedwojenną kadrę nauczycielską^[4]. Jako uczeń polskiego technikum budowlanego (Państwowa Szkoła Przemysłowa), współpracował z Armią Krajową (Grupa „Żelbet”), która, wykorzystując jego umiejętności rysunku technicznego, powierzyła mu zadanie nanoszenia na mapę Krakowa obiektów wroga^[5].

Po wojnie podjął studia na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej^[5], które ukończył w 1951 roku. Dostał nakaz pracy do Żyrardowa, a w kolejnym roku Łodzi^[6]. W 1952 roku został skierowany do pracy w biurze architektonicznym w Opolu^[5]. Współtworzył opolski oddział Stowarzyszenia Architektów Polskich, dziś jest jego prezesem honorowym. Wiele lat pełnił funkcję Głównego Architekta Wojewódzkiego^[5]. Oddany był pracy zawodowej, początkowo odbudowie zrujnowanego Opola, następnie tworzeniu jego nowego oblicza.

Zafascynowany tysiącletnią przeszłością piastowskiego miasta odkrywał jego historyczne uroki. Wsłuchany w opowieści Szymona Koszyka, a później Fryderyka Kremsera o ziemi ojczystej, znajdował czas, poza absorbującą pracą zawodową, na studiowanie dostępnych archiwaliów. Główne pasje jego zainteresowań to geneza kształtu przestrzennego miasta i jego architektura, od wczesnośredniowiecznego grodu słowiańskiego na Ostrówku poprzez wielki gotyk i barok do współczesnych form modernizmu^[5].

Obecnie przebywa na emeryturze. Obserwując i studiując historię Opola, oddaje się całkowicie swojej pasji: ze szkicownikiem w ręku wędruje szlakiem zabytków, rysuje i opowiada^[1].

Ma na koncie ponad 200 rysunków, w których ukazuje swą ogromną wiedzę historyczną i architektoniczną. Wykorzystuje tusz i akwarele. Jest autorem kilku książek, wzbogaconych swoimi szkicami^[5]. Od ponad 20 lat publikuje teksty i ilustracje na łamach pisma Uniwersytetu Opolskiego „Indeks”^[5].

Był żonaty z Hanną z domu Czarnecką. Ich córka, Katarzyna, również architekt, żyje i pracuje we Francji, gdzie pełni funkcję zastępcy mera w obrębie Metropolii Wielkiego Paryża^[5].

• Tytan. Opowieść o Andrzeju Hamadzie – film dokumentalny w reż. Macieja Marcińskiego.