Andrzej Jarmakowski

Andrzej Jarmakowski
Data i miejsce urodzenia

21 października 1953
Gdańsk

Zawód, zajęcie

historyk, działacz opozycyjny

Alma Mater

Uniwersytet Gdański

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Andrzej Tadeusz Jarmakowski (ur. 21 października 1953 w Gdańsku) – polski historyk, działacz gdańskiej „Solidarności” okresu PRL, członek Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela i Ruchu Młodej Polski Aleksandra Halla.

Działalność opozycyjna

Magister historii na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego. Członek ROPCiO[1] i RMP. Uczestnik niezależnego ruchu wydawniczego, publicysta pisma drugiego obiegu – „Bratniaka”. Poza zasięgiem cenzury, we współpracy z Arkadiuszem Rybickim, wydał 2 prace poświęcone historii Kościoła katolickiego w Gdańsku i Gdyni.

Jako członek gdańskiej NSZZ „Solidarność” pełnił wiele związkowych funkcji:

  • kierownik działu zarządów regionalnych,
  • kierownik biura organizacyjnego I Krajowego Zjazdu Delegatów NSZZ „Solidarność”,
  • wicedyrektor biura krajowego NSZZ „Solidarność”.

Podczas stanu wojennego internowany w Strzebielinku, w tej samej celi co Lech Kaczyński i Henryk Jagiełło.

Na emigracji

Wyemigrował do Stanów Zjednoczonych (członek Komitetu Wykonawczego Ruchu Społeczno-Politycznego „Pomost” i członek redakcji miesięcznika o tym samym tytule[1][2]; wieloletni redaktor naczelny nieistniejącego już Dziennika Chicagowskiego). Obecnie redaktor naczelny portalu ProgressForPoland.com.

Jeden z 6 świadków w procesie przeciwko reżimowi Wojciecha Jaruzelskiego, jaki toczył się w Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie.

W 2006 otrzymał dokument Instytutu Pamięci Narodowej potwierdzający jego status pokrzywdzonego. Materiały opisujące jego opozycyjną przeszłość odebrał w jego imieniu pełnomocnik dr Sławomir Cenckiewicz.

Przez wiele lat zajmował się badaniem biznesowych powiązań Edwarda Mazura, a po wskazaniu go w jednym ze swoich artykułów jako zleceniodawcy zabójstwa Marka Papały, został jednym z trzech pozwanych wówczas przez Mazura o zniesławienie[3][4].

W lutym 2009 tygodnik Polityka, powołując się m.in. na Andrzeja Jarmakowskiego, pisał o długach, jakie minister sprawiedliwości Andrzej Czuma miał mieć wobec amerykańskich banków oraz osób prywatnych. Minister te zarzuty stanowczo odpierał[5].

W maju 2009 media ogłosiły, że Andrzej Jarmakowski pozwał Andrzeja Czumę o ochronę dóbr osobistych, a tygodnik „Polityka” zapowiedział, że Andrzej Czuma będzie zmuszony przeprosić Jarmakowskiego za wskazanie go jako Tajnego Współpracownika SB. W kwietniu 2014 roku sąd prawomocnie oddalił pozew Jarmakowskiego[6].

Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 21 września 2009, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej, został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[7][8].

Przypisy

  1. 1 2 Bolesław Śliwicki, Jak to Czumie z Jarmakowskim bywało, a Niesiołowskiego przybyło [online], Fakty Chicago, 11 lutego 2009 [zarchiwizowane z adresu 2009-02-17].
  2. ↑ Krynski, Jan Magnus Papers, 1966–1984 [online], Central Connecticut State University [zarchiwizowane z adresu 2006-09-11] (ang.).
  3. ↑ USA: Mazur na wolności: pierwsze słowa, pierwsze reakcje [online], Money.pl, 21 lipca 2007 [zarchiwizowane z adresu 2020-03-18] (pol.).
  4. ↑ Ekstradycja Edwarda Mazura pod znakiem zapytania [online], Expatpol.com, 11 marca 2005 [zarchiwizowane z adresu 2012-07-23].
  5. ↑ Goście Jedynki. Bogdan Borusewicz [online], PolskieRadio.pl, 12 lutego 2009 [zarchiwizowane z adresu 2009-02-15].
  6. ↑ Publicznie dostępny wyrok Sądu Okręgowego dla m. st. Warszawy, sygn. IV C 195/12.
  7. ↑ M.P. z 2010 r. Nr 27, poz. 291 (ISAP) – pkt 54.
  8. ↑ Ordery z okazji Jubileuszu 30-lecia powołania Ruchu Młodej Polski [online], Prezydent.pl, 27 września 2009 [dostęp 2010-05-06] [zarchiwizowane z adresu 2009-09-30].

Linki zewnętrzne