Andrzej Lisiecki
 Dryja | |
| Data urodzenia |
ok. 1575 |
|---|---|
| Data śmierci |
1639 |
| Ojciec |
Stanisław Lisiecki |
| Matka |
Jadwiga Rudnicka |
| Dzieci |
Franciszek, Stefan, Ludwik, Jan, Andrzej, Dorota |
| Rodzeństwo |
Anna, Marcin, Stanisław |
Andrzej Lisiecki herbu Dryja (ur. ok. 1575, zm. 1639) – polski prawnik, surogator grodzki kaliski (1631), instygator koronny (1631-1639).
Działalność publiczna i publicystyczna
Pochodził ze średniozamożnej szlachty wielkopolskiej. W 1617 był dwukrotnie pełnomocnikiem króla Zygmunta III Wazy. 7 czerwca 1631 został surogatorem sądu grodzkiego Kaliszu, a 12 września 1631 otrzymał urząd instygatora koronnego. Jako poseł z województwa kaliskiego podpisał elekcję Władysława IV Wazy.
W 1625 roku ogłosił w języku polskim traktat pod typowym dla tej epoki, czyli długim tytułem "Apologia pro libertate Reipublicae et legibus regni Poloniae contra callidos novi iuris repertores, posterior, auctior et correctior. To jest: Dowód jasny wolności y zwyczajow starodawnych polskich y konstytucyey koronnych, że najaśnieyszemu królestwu polskiemu nie godzi się ani publice ani privatim w Koronie y w W. X. L. żadnego y żadnym sposobem dostawać ani mieć dziedzictwa"[1]. Bezpośrednim powodem napisania tego dzieła był zakup dóbr żywieckich przez królową Konstancję. Lisiecki widział w tym zamach na wolności szlacheckie i dążenie do ustanowienia monarchii dziedzicznej. Traktat zdobył dużą popularność wśród szlachty. W 1638 roku opublikował w Krakowie kolejny traktat pt. "Trybunał Główny Koronny Siedmią Splendorów oświecony"[2]. Podkreślił w nim znaczenie Trybunału Koronnego oraz przedstawił warunki niezbędne według niego dla prawidłowego funkcjonowania tej instytucji, przede wszystkim wysoki poziom moralny i zawodowy jej członków. Spod jego pióra wyszło także dzieło pt. "Sigismundi Tertii regis Poloniae et Suaeciae Rerum gestarum".[3]
Jako praktyk i teoretyk prawa przywiązywał duże znaczenie do praworządności. Był również erudytą dobrze operującym aparatem naukowym. Jego prace są cennym źródłem wiedzy w zakresie prawoznawstwa i praktyki prawniczej w siedemnastowiecznej Polsce. Swoją bogatą bibliotekę zapisał kolegium jezuickiemu w rodzinnym Kaliszu.
Rodzina
Był synem Stanisława Lisieckiego, właściciela Kiszewa i Jurantowa. W 1619 odziedziczył te posiadłości po ojcu oraz stryju Janie. Miał córkę oraz pięciu synów: Franciszka (elektora Władysława IV), Stefana (jezuitę), Ludwika, Jana i Andrzeja.
Przypisy
- ↑ Andrzej (-1639) Lisiecki, Apologia pro libertate Reipublicae et legibus regni Poloniae contra callidos novi iuris repertores, posterior, auctior et correctior. To jest: Dowód jasny wolności y zwyczajow starodawnych polskich y konstytucyey koronnych, że najaśnieyszemu królestwu polskiemu nie godzi się ani publice ani privatim w Koronie y w W. X. L. żadnego y żadnym sposobem dostawać ani mieć dziedzictwa, 1601 [dostęp 2022-05-15].
- ↑ Andrzej Lisiecki, Trybvnał Głowny Koronny siedmią splendorow oświecony, Kraków: Drukarnia Franciszka Cezarego, 8 grudnia 1638.
- ↑ Andrzej Lisiecki, Sigismundi Tertii regis Poloniae et Suaeciae Rerum gestarum [online].
Bibliografia
- Ekes J., Lisiecki Andrzej (zm. 1639), [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XVII, 1972, s. 452-453.