Andrzej Lubowski

Andrzej Julian Lubowski
Data i miejsce urodzenia

1948
Warszawa

Zawód, zajęcie

ekonomista, bankowiec, publicysta, dziennikarz

Alma Mater

Szkoła Główna Handlowa
w Warszawie
Uniwersytet Warszawski
Uniwersytet Stanforda
Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley

Andrzej Julian Lubowski (ur. 1948 w Warszawie) – polski ekonomista, bankowiec, publicysta i dziennikarz. Autor książek o tematyce politycznej, społecznej i ekonomicznej, w tym biografii Zbigniewa Brzezińskiego Zbig. Człowiek, który podminował Kreml oraz jej anglojęzycznej wersji Zbig. The Man Who Cracked the Kremlin, a także publikacji Kontuzjowane mocarstwo. Siła i słabość Ameryki, Świat 2040. Czy Zachód musi przegrać? i Alfabet amerykański[1]. Od 1982 roku mieszka w Stanach Zjednoczonych[1].

Życiorys

Wczesne życie i wykształcenie

Urodził się i wychował w Warszawie[1]. Ukończył XXX Liceum Ogólnokształcące im. Jana Śniadeckiego w Warszawie[2]. Jest absolwentem Wydziału Handlu Zagranicznego ówczesnej Szkoły Głównej Planowania i Statystyki (obecnie Szkoła Główna Handlowa w Warszawie) oraz podyplomowych studiów na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego[1].

W 1976 roku, na zaproszenie twórcy i wydawcy dziennika Le Monde Huberta Beuve-Méry’ego, studiował w krajach EWG instytucje Wspólnego Rynku[1]. W 1978 roku został wybrany wiceprzewodniczącym International Forum of Financial Writers w New Delhi, a w październiku 1980 roku wiceprzewodniczącym Klubu Publicystów Ekonomicznych Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich[1].

Od 1982 roku przebywa w Stanach Zjednoczonych – początkowo jako Professional Journalist Fellow na Stanford University, następnie jako Guest Scholar w Woodrow Wilson Center w Waszyngtonie[1]. Ukończył studia MBA w Graduate School of Business na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley[3]. W latach 1982–1986 był stypendystą Programu Fulbrighta[4].

Kariera dziennikarska

Jako nastolatek prowadził w Telewizji Polskiej programy dla dzieci i młodzieży, m.in. Dla każdego coś miłego, Ekran z bratkiem oraz Teleferie[2]. Po studiach prowadził magazyny Glob i Forum Ekonomistów[2]. Od 1974 roku do wyjazdu z Polski był dziennikarzem tygodnika Życie Gospodarcze[1][2].

Wiosną i latem 1981 roku moderował telewizyjne debaty między „Solidarnością” a rządem PRL[1]. Po 1989 roku współpracował z polskimi mediami opinii, publikując m.in. w tygodnikach Polityka, Newsweek Polska, Wprost oraz w Gazecie Wyborczej[5]. Był częstym komentatorem magazynu Horyzont na antenie TVN.[6]

W latach 2014–2015 prowadził w polskich mediach kampanię publicystyczną na rzecz zakupu przez Wojsko Polskie rakiet krótkiego zasięgu GROM i pierwszych modeli PIORUN, autorstwa prof. Zbigniewa Puzewicza z Wojskowej Akademii Technicznej, argumentując, że stanowią ekonomiczny i skuteczny środek odstraszania Rosji; zabiegał o to także w kontaktach z kierownictwem Ministerstwa Obrony Narodowej i Biura Bezpieczeństwa Narodowego[2]. Od powstania Radia Nowy Świat jest stałym felietonistą programu Strumień Zdumień[2].

Kariera w sektorze finansowym

Po zakończeniu pracy w Woodrow Wilson Center Lubowski przez dziesięć lat zajmował stanowiska kierownicze w strukturach Citicorp/Citibank w Kalifornii i Nowym Jorku, m.in. jako szef sztabu Zachodniego Oddziału Citicorp/Citibank oraz główny ekonomista Citibank FSB.[1][3] Następnie w centrali Citicorp w Nowym Jorku kierował zespołem analiz, badań i doskonalenia procesów zarządzania[2]. Po powrocie do Kalifornii przez osiem i pół roku odpowiadał za strategię Visa USA jako Senior Vice President[1][3].

Był członkiem rad nadzorczych i doradcą firm sektora finansów, lotnictwa cywilnego, nowych technologii oraz energii odnawialnej[1]. W latach 2004–2008 społecznie pełnił funkcję członka Rady Nadzorczej firmy lotniczej Centralwings, spółki-córki LOT-u[2]. Podobną rolę pełnił w polsko-szwedzkiej spółce „Biopaliwa”, od początku jej istnienia do czasu wybudowania zakładów produkcji etanolu w Goświnowicach, a w latach 2013–2015 był członkiem Rady Nadzorczej FM Bank PBP.[2]

Działalność publiczna i społeczna

W październiku 1980 roku został wybrany wiceprzewodniczącym Klubu Publicystów Ekonomicznych Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, gdzie współorganizował cykl publicznych debat na temat reform gospodarczych, przerwany przez wprowadzenie stanu wojennego[1]. W grudniu 1981 roku jako jedyny przedstawiciel państw bloku wschodniego uczestniczył w seminarium na temat globalnych zagrożeń na Uniwersytecie Harvarda, z udziałem amerykańskich politologów i przedstawicieli administracji prezydenta Ronald Reagan[2].

Od 1990 roku jest społecznym doradcą TechnoServe – amerykańskiej organizacji non-profit wspierającej rozwój gospodarczy ubogich regionów wiejskich, głównie w Afryce, Ameryce Południowej i Indiach[7][1]. W 1991 roku był członkiem misji TechnoServe do Polski, po której powstało Centrum Wspierania Przedsiębiorczości w Sandomierzu[2].

W 2008 roku, z inicjatywy Stefana Bratkowskiego, współzałożył portal opinii, komentarzy i analiz Studio Opinii[8][2]. Od chwili powstania Europejskiego Forum Nowych Idei w 2011 roku jest członkiem jego Rady Programowej[9]. Od 2015 roku przewodniczy Kapitule Konkursu „Wybitny Polak” na Zachodzie USA[1][10]. W latach 2014–2024 był wykładowcą na Koźminski Advanced Management Program w Akademii Leona Koźmińskiego[2].

Publikacje książkowe

  • 2007 – Kontuzjowane mocarstwo. Siła i słabość Ameryki, Bertelsmann Media[1].
  • 2011 – Zbig. Człowiek, który podminował Kreml, Agora[11].
  • 2013 – Świat 2040. Czy Zachód musi przegrać?, Znak, ISBN 978-83-24-02048-5[11].
  • 2013 – Zbig. The Man Who Cracked the Kremlin (anglojęzyczna wersja biografii Zbigniewa Brzezińskiego)[12].
  • 2015 – Alfabet amerykański, Agora, ISBN 978-83-268-2302-2[11].

Odznaczenia i wyróżnienia

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2014)[13].
  • Senior Fulbright Scholarships (1982–1986)[4].
  • Aspen Fellow (2001)[2].
  • Laureat Konkursu „Wybitny Polak” w USA w 2014 roku (kategoria „Osobowość”)[10].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Andrzej Lubowski – biogram. KPT NWS. [dostęp 2026-07-09]. (pol.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Notka biograficzna Andrzeja Lubowskiego, Materiał biograficzny przekazany przez Andrzeja Lubowskiego (pol.).
  3. 1 2 3 Andrzej Lubowski. Centrum Stosunków Międzynarodowych. [dostęp 2026-07-09]. (pol.).
  4. 1 2 Visiting Fulbright Scholars and Occasional Lecturers, t. 1985–86 Directory – Volume II, University of Arkansas, University Libraries [dostęp 2026-04-27] (ang.).
  5. ↑ Andrzej Lubowski – autorzy Wyborcza.pl. wyborcza.pl. [dostęp 2026-07-09]. (pol.).
  6. ↑ Andrzej Lubowski. TVN24. [dostęp 2026-07-09]. (pol.).
  7. ↑ Andrzej Lubowski. TechnoServe. [dostęp 2026-07-09]. (ang.).
  8. ↑ Felietony Andrzeja Lubowskiego. StudioOpinii.pl. [dostęp 2026-07-09]. (pol.).
  9. ↑ Europejskie Forum Nowych Idei – Rada Programowa. Konfederacja Lewiatan. [dostęp 2026-07-09]. (pol.).
  10. 1 2 Laureaci Konkursu „Wybitny Polak” w USA 2014 nagrodzeni!. Fundacja Polskiego Godła Promocyjnego „Teraz Polska”. [dostęp 2026-07-09]. (pol.).
  11. 1 2 3 Andrzej Lubowski. Znak.com.pl. [dostęp 2020-11-13]. (pol.).
  12. ↑ Zbig. The Man Who Cracked the Kremlin. Amazon. [dostęp 2026-07-09]. (ang.).
  13. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie odznaczenia obywateli polskich zamieszkałych za granicą, „Monitor Polski”, 2015, poz. 1301 [dostęp 2026-07-09] (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.