Andrzej Marcinkowski
| Data i miejsce urodzenia |
28 lutego 1929 |
|---|---|
| Data śmierci |
13 marca 2010 |
| Zawód, zajęcie |
prawnik |
| Alma Mater | |
| Odznaczenia | |
  | |
Andrzej Marcinkowski (ur. 28 lutego 1929 w Poznaniu[1], zm. 13 marca 2010) – polski prawnik i urzędnik państwowy, adwokat, wiceminister sprawiedliwości (1991–1994) i minister w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (1995).
Życiorys
Był harcerzem Szarych Szeregów, a także powstańcem warszawskim. Ukończył studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Praktykował w zawodzie adwokata. Od 1983 do 1991 był członkiem Naczelnej Rady Adwokackiej[1]. Był też urzędnikiem resortu sprawiedliwości (od 1991 do 1994 pełnił funkcję podsekretarza stanu). W rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego od listopada do grudnia 1991 faktycznie przejął kierownictwo resortem (po objęciu przez dotychczasowego ministra Wiesława Chrzanowskiego funkcji marszałka Sejmu). Od maja do grudnia 1995 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP (w okresie prezydentury Lecha Wałęsy)[2].
Odznaczenia i wyróżnienia
Odznaczony Krzyżem Komandorskim (1995[3]) oraz Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą (1998[4]) Orderu Odrodzenia Polski. Został także wyróżniony odznaką „Adwokatura Zasłużonym”.
Przypisy
- 1 2 Kto jest kim w polityce polskiej. Warszawa: PAI, 1993, s. 185. ISBN 83-223-2645-9.
- ↑ Kancelaria Prezydenta Lecha Wałęsy. ilw.org.pl. [dostęp 2013-08-24].
- ↑ M.P. z 1996 r. Nr 15, poz. 197 (ISAP)
- ↑ M.P. z 1998 r. Nr 34, poz. 488 (ISAP)
Bibliografia
- Andrzej Marcinkowski: Nekrologi. nekrologi.net, 17 marca 2010. [dostęp 2013-08-24].