Andrzej Radnicki
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość |
polska |
| Alma Mater |
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie |
| Praca | |
| Projekty |
|
Andrzej Radnicki (ur. 9 października 1925 we Lwowie, zm. 25 września 1998 w Zakopanem[1]) – polski architekt.
Edukacja i działalność zawodowa
W 1950 roku ukończył studia na Wydziale Architektury Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Pracował jako projektant w biurze „Miastoprojekt Kraków”. Należał do krakowskiego oddziału Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP), w ramach którego pełnił funkcję rzeczoznawcy. W 1973 roku został uhonorowany Srebrną Odznaką SARP[1].
Zmarł 25 września 1998 w Zakopanem. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie[1].
Twórczość architektoniczna
Kraków
- Budynek „Świat Dziecka” (os. Zgody 7) – obiekt mieszkalno-usługowy wzniesiony w latach 1956–1960 (współpraca: Adam Fołtyn).
- Szkoła Podstawowa nr 26 im. Andrzeja Struga (ul. Ignacego Krasickiego 34) – realizacja w latach 1959–1963 (współpraca: Krystyna Sitek).
- Osiedle Wieczysta (1959–1963) – architektura budynków wraz z Anną Sierosławską, Kazimierzem Chodorowskim, Stefanem Golonką i Ireną Radnicką (generalnym projektantem był Władysław Leonowicz, a autorami koncepcji urbanistycznej – Jerzy Plesner i Janusz Sierosławski).
- Szkoła podstawowa na osiedlu Kliny – projekt z 1961 roku.
- Osiedle Ugorek (1961–1967) – projekt współtworzony z Anną Sierosławską, Januszem Sierosławskim i Jerzym Plesnerem.
- Osiedle Wrocławska (1961–1971) – realizacja w zespole projektowym, w skład którego wchodzili także: Janusz Sierosławski, Jerzy Plesner, Wacław Głowacki, Zdzisław Gołąb, Janusz Ingarden, Zbigniew Kuczera, Barbara Perchał oraz K. Zgórkiewicz.
- Zespół Technikum Kolejowego i Internatu (ul. Ułanów 3) – zrealizowany w latach 1962–1968.
- Budynek mieszkalny przy ul. Racławickiej – obiekt oddany do użytku w 1965 roku, nagrodzony w tym samym roku tytułem „Mister Krakowa”.