Andrzejowo

Andrzejowo
Andriškės
Państwo

 Litwa

Okręg

 wileński

Rejon

solecznicki

Gmina

Turgiele

Położenie na mapie rejonu solecznickiego
Mapa konturowa rejonu solecznickiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Andrzejowo”
Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Andrzejowo”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Andrzejowo”
Ziemia54°27′50″N 25°31′08″E/54,464000 25,519000

Andrzejowo[1] (lit. Andriškės) – kolonia na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie solecznickim, w gminie Turgiele.

Historia

W dwudziestoleciu międzywojennym leżało w Polsce, w województwie wileńskim[a], w powiecie wileńsko-trockim, w gminie Turgiele[2]. W 1931 miejscowość liczyła:

  • majątek – 38 mieszkańców, zamieszkałych w 3 budynkach;
  • parcele – 15 mieszkańców, zamieszkałych w 4 budynkach[2].

Tutejszy majątek został nadany gen. Lucjanowi Żeligowskiemu, który w nim osiadł po przejściu na emeryturę w 1927[3]. Podczas litewskiej okupacji Wileńszczyzny majątek wywłaszczono, nagłaśniając propagandowo to wydarzenie. W rzeczywistości majątek przekazano w dzierżawę szwagrowi Żeligowskiego, żonatemu z jego siostrą Marią Petrasowi Kaziunasowi. W latach 1941-1942 funkcjonował w nim niemiecki obóz pracy dla jeńców sowieckich[4][5].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 na niepodległej Litwie.

Uwagi

  1. ↑ Przynależność wojewódzka zmieniała się. Miejscowość leżała w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945).

Przypisy

  1. ↑ Antanas Salys: Raštai, II tomas: tikriniai vardai. Rzym: Lietuvių katalikų mokslo akademija, 1983.
  2. 1 2 Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej.. T. I. Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938.
  3. ↑ Lucjan Żeligowski (1865-1947). dzieje.pl. [dostęp 2025-11-28]. (pol.).
  4. ↑ Łossowski 1981 ↓, s. 165.
  5. ↑ Turgiele | Soleczniki.pl [online], www.soleczniki.pl [dostęp 2025-11-28].

Bibliografia

  • Piotr Łossowski. Kształtowanie się polityki litewskiej wobec obszarów przyłączonych jesienią 1939 r. „Studia z dziejów ZSRR i Europy Środkowej”. XVII, 1981. Wrocław. 
  • Mapa WIG Wielkie Soleczniki. [dostęp 2025-11-27]. (pol.).
  • geoportal.lt. [dostęp 2025-11-27]. (lit. • ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.