Aniela Dylus
| Data i miejsce urodzenia |
3 kwietnia 1948 |
|---|---|
| Profesor nauk humanistycznych | |
| Specjalność: ekonomia, etyka gospodarcza, polityka gospodarcza | |
| Doktorat |
1985 |
| Habilitacja |
1992 |
| Profesura |
20 listopada 1997 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Odznaczenia | |
  | |
Aniela Maria Dylus (ur. 3 kwietnia 1948 w Gliwicach[1]) – polska politolog i nauczycielka akademicka, profesor nauk humanistycznych.
Życiorys
W 1971 ukończyła studia ekonomiczne w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Katowicach. Po studiach pracowała w Górnośląskich Okręgowych Zakładach Gazownictwa (1971–1975), a od 1975 do 1982 jako nauczycielka w zespole szkół mechaniczno-budowlanych. W 1978 ukończyła studia teologiczne w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie[1]. W 1982 podjęła pracę na tej uczelni. W 1985 uzyskała na niej stopień naukowy doktora teologii[1], broniąc pracy Etyka nauki u przedstawicieli szkoły lwowsko-warszawskiej napisanej pod kierunkiem Helmuta Jurosa[2]. Habilitowała się w 1992 na Wydziale Kościelnych Nauk Historycznych i Społecznych Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (na podstawie pracy Moralność krańcowa jako problem dla katolickiej nauki społecznej). W 1997 otrzymała tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych. W pracy naukowej specjalizowała się w zakresie etyki i polityki gospodarczej[3].
W ATK (w 1999 przekształconej w Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego) była w latach 1992–2014 kierownikiem Katedry Etyki Gospodarczej i Polityki Gospodarczej, w latach 1999–2005 wicedyrektorem, w latach 2008-2012 dyrektorem Instytutu Politologii. W 2014 została kierownikiem Zakładu Polityki Społeczno-Gospodarczej w Katedrze Polityk Publicznych[1][4][5]. Przeszła na emeryturę w 2018[6]. Została członkiem prezydium Komitetu Etyki w Nauce i Komitetu Nauk Politycznych Polskiej Akademii Nauk, a także licznych towarzystw naukowych (Europejskiego Stowarzyszenia Etyków „Societas Ethica”, Polskiego Stowarzyszenia Etyki Biznesu, Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych). Działała w Konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość”[7].
Odznaczenia
Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (2003)[8] oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2020)[9].
Wybrane publikacje
- Globalizacja. Refleksje etyczne, Wrocław 2005.
- Gospodarka, moralność, chrześcijaństwo, Warszawa 1994.
- Moralność krańcowa jako problem dla katolickiej nauki społecznej, Warszawa 1992.
- Problematyka etyki nauki u przedstawicieli szkoły lwowsko-warszawskiej, Warszawa 1987.
- Słownik teologiczny (współautor), Katowice 1985.
- Unia Europejska. Informator o kościołach (współautor), Warszawa 1999.
- Własność i demokracja (współautor), Warszawa 1995.
- Zmienność i ciągłość. Polskie transformacje ustrojowe w horyzoncie etycznym, Warszawa 1997.
Przypisy
- 1 2 3 4 Dariusz Milewski (red.), Słownik biograficzny pracowników naukowo-dydaktycznych Wydziału Nauk Historycznych i Społecznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, Warszawa: Wydział Nauk Historycznych i Społecznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, 2012, s. 96–97, ISBN 978-83-61466-05-5.
- ↑ Dariusz Milewski, Akta przewodów doktorskich i habilitacyjnych z zakresu nauk historycznych i społecznych Wydziału teologicznego ATK, „Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne”, t. 105, 2016, s. 228, ISSN 0518-3766.
- ↑ Prof. dr hab. Aniela Maria Dylus, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2010-03-19].
- ↑ Prof. dr hab. Aniela Dyluss, uksw.edu.pl [zarchiwizowane 2025-11-24].
- ↑ Prof. dr hab. Aniela Dylus, uksw.edu.pl [zarchiwizowane 2012-08-05].
- ↑ Tomasz Chachulski (red.), UKSW. Dwadzieścia lat uniwersytetu. Wspomnienia i rozmowy, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, 2023, s. 306, ISBN 978-83-8281-141-4.
- ↑ Konwersatorium Doświadczenie i Przyszłość: Komunikat prasowy [online], brpo.gov.pl, 8 września 2009 [dostęp 2025-11-24].
- ↑ M.P. z 2004 r. Nr 2, poz. 33 (ISAP)
- ↑ M.P. z 2020 r. poz. 955 (ISAP)