Anita Loos
![]() Anita Loos w 1920 | |
| Data i miejsce urodzenia |
26 kwietnia 1888 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
18 sierpnia 1981 |
| Zawód |
scenarzystka, producentka |
| Współmałżonek | |
Anita Loos (ur. 26 kwietnia 1888 w Mount Shasta, zm. 18 sierpnia 1981 w Nowym Jorku)[1][2.1] – amerykańska pisarka, scenarzystka i producentka filmowa. Autorka ok. 150 scenariuszy filmowych, znana z podniesienia plansz tekstowych do rangi sztuki[1]. Uznawana za pierwszą osobę, która użyła humoru językowego w planszach tekstowych[2.1]. Nazywana przez D.W. Griffitha najbystrzejszą młodą kobietą na świecie[1].
Biografia
Karierę scenarzystki rozpoczęła jako trzynastolatka w American Biograph Company. Studio zdecydowało się na współpracę z nią po tym, jak wysłała im listownie swój pierwszy scenariusz. Napisała go w czasie jednego poranka. Zaowocował on filmem Kapelusz z Nowego Jorku (1912, reż. D.W. Griffith)[2.1]. Pracowała bardzo intensywnie: w latach 1912–1915 napisała ponad setkę scenariuszy, z których tylko kilka nie trafiło na ekrany[2.1].
W latach 1918–1920 próbowała także swoich sił jako producentka, łącznie wyprodukowała 6 filmów[2.2].
Scenariusze Loos i wykorzystywany w nich humor językowy były jednym ze źródeł sukcesu aktora Douglasa Fairbanksa. Loos pracowała przy filmach Fairbanksa wraz z reżyserem Johnem Emersonem, którego poślubiła w 1920. Para współpracowała też, tworząc filmy dla aktorki Constance Talmadge. Według niektórych źródeł, praca z Emersonem nie była dla Loos łatwa – reżyser domagał się uwzględnienia go w napisach jako współscenarzystę, mimo całkowitego braku wkładu w tę warstwę filmu. Według Marshy McCreadie delegował na nią dodatkowo część zadań związanych z reżyserią filmu Mama’s Affair (1921) oraz z produkcją kilku innych scenariuszy[1]. Emerson uchodził także (wbrew faktom) za współautora kilku z jej książek[2.1]. Loos opublikowała ich kilka. M.in. A Girl Like I (1966) i Kiss Hollywood Good-Bye (1974), A Cast of Thousands (1977) poświęcone swojemu życiu, a także takie dotyczące pracy filmowej: How to Write Photoplays (1920) oraz Breaking into the Movies (1921)[2.3]. Jest też autorką powieści Mężczyźni wolą blondynki (1925), która stała się podstawą dwóch adaptacji filmowych, w tym wersji z Marilyn Monroe[1].
Przypisy
- ISNI: 0000000109041915
- VIAF: 56711909
- LCCN: n50043422
- GND: 118936034
- NDL: 00448012
- LIBRIS: mkz142755lnml87
- BnF: 12482088h
- SUDOC: 034023003
- NLA: 35699207
- NKC: jo20010084636
- BNE: XX820173
- NTA: 071592156
- BIBSYS: 90147349
- CiNii: DA05526773
- Open Library: OL223134A
- PLWABN: 9810612942205606
- NUKAT: n2004071977
- J9U: 987007274856805171
- PTBNP: 63439
- BNC: 000203943
- ΕΒΕ: 198848
- BLBNB: 000201504
- LIH: LNB:CL9a;=BP
- WorldCat: E39PBJhCBqWtVHkMjjRJkMV9jC
