Anna Jarnuszkiewicz

Anna Jarnuszkiewicz z d. Lisowska (ur. 1935 w Warszawie, zm. 19 sierpnia 2021) – polska malarka, rysowniczka, rzeźbiarka, scenografka^[2.1].

Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu na wydziale malarstwa w pracowni prof. Eugeniusza Gepperta, gdzie w 1958 r. otrzymała dyplom z wyróżnieniem. Jej życie zawodowe to: malarstwo, rysunek, rzeźba i scenografia, w których poszukuje przestrzeni^[2.1][3].

Jako scenograf w latach 1964–1972 zrealizowała dla Teatru Telewizji przedstawienia^[2.1]:

• „Skąpiec" Moliera,
• „Żałoba przystoi Elektrze" O'Neilla,
• „Skowronek" Anouilha,
• „Bracia Karamazow" Dostojewskiego,
• „Kartoteka” Tadeusza Różewicza.

Współpracowała z reżyserami: Ludwikiem René, Konradem Swinarskim, Januszem Warmińskim, Jerzym Antczakiem, Bohdanem Korzeniowskim^[2.1][3].

Spełniając swoje zainteresowania przestrzenią miejską oraz znaczącą przestrzenią pejzażu w zespole uczestniczyła w konkursach na rzeźbę pomnikową, m.in^[2.1]:

• Fryderyka Chopina w Londynie – III nagroda (1974),
• Poznańskiego Czerwca 1956 – l nagroda (1980).

W zespole realizowała również rzeźbiarskie opracowania tematów^[2.1]:

• Pomnika Syreny na Rynku Starego Miasta w Warszawie (1999),
• miejsce upamiętniające uprowadzenie księdza Jerzego Popiełuszki (2000).

Jej zainteresowanie formą kameralną wypełniała bogata twórczość medalierska – około 110 tytułów medalu bitego i lanego, w tym między innymi portrety chopinowskie z okazji Międzynarodowych Konkursów Pianistycznych im. Fryderyka Chopina (1980, 1985, 1990)^[2.1].

W jej artystycznym dorobku znajdują się również medale portretowe, m.in.: Jana Kochanowskiego, Joachima Lelewela, Adama Mickiewicza, Marii i Piotra Curie, Józefa Czechowicza^[2.1].

Brała udział w wielu wystawach krajowych i zagranicznych, m.in. w Luksemburgu, Caracas, Moskwie, Getyndze, Kopenhadze, Madrycie, New Delhi^[2.1].

Jej prace znajdują się w muzeach, m.in. w^[2.1]:

• Narodowym w Warszawie,
• Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku,
• Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie,
• Gabinecie Numizmatycznym Mennicy Polskiej,
• Muzeum Sztuki Medalierskiej we Wrocławiu.

Jest autorką (awers i rewers) albo współautorką (awers albo rewers) projektów 38 polskich monet okresu PRL^[4.1].

Samodzielnie (awers i rewers) opracowała monety powszechnego obiegu^[4.2]:

• 10 złotych wzór 1975 Adam Mickiewicz,
• 10 złotych wzór 1975 Bolesław Prus (w niektórych źródłach autorstwo tej monety przypisywane jest Jerzemu Jarnuszkiewiczowi^[2.2]),
• 20 złotych wzór 1973, oraz

okolicznościową monetę 20-złotową z 1975 r., wybitą z okazji międzynarodowego roku kobiet^[4.3].

Również samodzielnie zaprojektowała monety kolekcjonerskie:

• próbne 50 złotych z Fryderykiem Chopinem z półprofilu (1972)^[5][4.4],
• 100 złotych z Mikołajem Kopernikiem (1973^[6], 1974^[7]), również w wersji próbnej (1973^[8])^[4.5],
• próbę niklową 100 złotych 1975 z Heleną Modrzejewską (tzw. duża głowa)^[9][4.6].

Wybito również monety z projektami jej rewersów:

• 10 złotych 1960 Koło zębate (próba niklowa)^[10][4.7],
• 100 złotych 1974 Maria Skłodowska-Curie (kolekcjonerska)^[4.8],
• 100 złotych 1974 Maria Skłodowska-Curie (próba kolekcjonerska)^[4.8][11],
• 100 złotych 1977 Władysław Reymont (kolekcjonerska^[12] i próba kolekcjonerska^[13])^[4.9],
• 200 złotych 1976 Igrzyska XXI olimpiady – głowa (próba kolekcjonerska)^[14][4.10],
• 200 złotych 1976 Igrzyska XXI olimpiady – znicz (próba niklowa)^[4.10][15].

Zaprojektowane przez nią wzory awersów zostały wykorzystane z wzorami rewersów autorstwa inny projektantów w przypadkach 24 monet, w tym:

• okolicznościowych:
  • 20-złotówkach – 2^[4.11],
  • 50-złotówkach – 11^[4.12],
• próbnych kolekcjonerskich 20-złotówkach – 2^[4.13],
• próbnych niklowych:
  • 20-złotówkach – 7^[4.14],
  • 50-złotówkach – 2^[4.4].

Jej monety sygnowane były jednym z dwóch monogramów będących superpozycją liter A i J^[2.1].