Anna Kavan

Anna Kavan

Pełne imię i nazwisko	Helen Emily Woods
Data i miejsce urodzenia	10 kwietnia 1901 Cannes
Data i miejsce śmierci	5 grudnia 1968 Londyn
Zawód, zajęcie	pisarka, nowelistka, malarka

Anna Kavan, właśc. Helen Emily Woods (ur. 10 kwietnia 1901 w Cannes, zm. 5 grudnia 1968 w Londynie) – brytyjska pisarka, nowelistka i malarka.

Urodzona w zamożnej rodzinie jako Helen Emily Woods, jedynaczka.^[1] Jej ojcem był Claude Charles Edward Woods, który był piwowarem. Ukończył on Jesus College (Cambridge) w 1888 roku.^[2] Jej matką była Helen Eliza Bright. Rodzice Kavan często podróżowali, przez co ona sama spędziła dzieciństwo w Europie i USA. Gdy Kavan miała około 10 lat, rodzina przeniosła się z Somerset do Rialto w Kalifornii, aby hodować pomarańcze. Były z tego umiarkowane dochody. Ojciec Kavan uciekł z domu, a w 1915 roku popełnił samobójstwo. Po jego śmierci Kavan wróciła do Wielkiej Brytanii. Swoje dzieciństwo wspominała jako dysfunkcyjne.

Kavan chciała studiować na Oxfordzie. Jej matka miała inne plany i zaaranżowała małżeństwo z Donaldem Fergusonem, który był starszy o 10 lat od Anny. Po ślubie wyjechała z nim do Birmy. Po przeprowadzce Kavan zaczęła pisać, a następnie urodziła syna Bryana Gratneya Fergusona. W 1923 doszło do rozwodu i powrotu do Wielkiej Brytanii.

W latach dwudziestych podjęła naukę w Central School of Art and Design. Zajmowała się malarstwem do końca życia. Kavan regularnie podróżowała na Lazurowe Wybrzeże. Tam prawdopodobnie poznała heroinę wśród kręgów kierowców wyścigowych.^[3] Podczas pobytu we Francji rozpoczęła romans ze Stuartem Edmondsem, za którego wyszła za mąż w 1928 roku. Razem podróżowali po Francji, Włoszech i Hiszpanii, zanim zamieszkali ponownie w Anglii. W 1929 roku, opublikowała swoją pierwszą powieść A Charmed Circle, pod pseudonimem Helen Ferguson. Opowiada ona historię dwóch sióstr, Olive i Beryl Deane, które mieszkają w małym miasteczku pod tyranią swojego ojca i matki.^[4] Po „A Charmed Circle” w ciągu kolejnych ośmiu lat ukazało się pięć kolejnych książek: „ Let Me Alone ” (1930)^[5], „The Dark Sisters” (1930)^[6], „A Stranger Still” (1935)^[7], „Goose Cross” (1936)^[8] i „Rich Get Rich” (1937)^[9]. Najbardziej znana z nich to „ Let Me Alone ”^[5], która opowiada historię głównej bohaterki Anny Kavan, zmuszonej do małżeństwa przez okrutną ciotkę i przeniesionej siłą do tropikalnego „piekła”, gdzie jest dręczona zarówno przez otoczenie, jak i dominującego męża.

Kavan i Edmonds mieli córkę, Margaret, która zmarła wkrótce po porodzie. Następnie adoptowali dziewczynkę, którą nazwali Susanna.^[10] W 1938 roku małżeństwo zaczęło się psuć, a Edmonds nawiązał romans, który doprowadził do próby samobójczej Kavan, cierpiącej na ciężką depresję . Została ona następnie wysłana do prywatnej kliniki w Szwajcarii, aby wyzdrowiała. Była to pierwsza z wielu prób samobójczych, hospitalizacji i pobytów w szpitalu psychiatrycznym w ciągu całego życia Kavan, zarówno z powodu depresji, jak i jej długotrwałego uzależnienia od heroiny .

Pierwsze sześć utworów zostało opublikowanych pod nazwiskiem Helen Ferguson. Następnie zaczęła wydawać pod nazwiskiem Anna Kavan, zaczerpniętym z własnej powieści Let Me Alone.

Asylum piece^[11] wydane w 1940 roku było zbiorem opowiadań wydanym pod nazwiskiem Anna Kavan. Tematyka książki poruszała tematy niewoli, choroby psychicznej, alienacji i trudności roli „pacjenta”. Zbiór ten oznacza drastyczną zmianę w twórczości Kavan, a wszystkie kolejne dzieła nadal będą zawierać eksperymentalny, „ slipstream” styl, który Anaïs Nin nazwała „językiem nocnym”.^[12]

Kavan była zapaloną podróżniczką i w czasie wojny wyruszyła w podróż. Od września 1939 do lutego 1943 roku spędziła sześć miesięcy w Carmel-by-the-Sea w Kalifornii. Pobyt ten zainspirował ją do napisania noweli My Soul in China, opublikowanej pośmiertnie w 1975 roku.^[13] Odwiedziła również wyspę Bali w Indonezji i spędziła dwadzieścia dwa miesiące w Napier w Nowej Zelandii, swoim ostatecznym miejscu docelowym. Jej plan podróży został utrudniony przez wojnę, która poważnie ograniczyła wiele zwykłych tras łodzi.

w 1943 roku powróciła do Anglii, gdzie na krótko podjęła się pracy jako pielęgniarka w szpitalu psychiatrycznym Mill Hill Emergency Hospital oraz zaczęła studiować psychologię, której nigdy nie skończyła. Podjęła także pracę sekretarki w brytyjskim magazynie Horizon. Tam publikowała opowiadania, artykuły i recenzje od 1944 do 1946 roku. Najbardziej znanym dziełem Kavan dla Horizon jest The Case of Bill Williams.^[14] W czasie jej pracy w Horizon, listy wskazują, że Kavan zaczęła zażywać kokainę, a także heroinę i mogła dostarczać je innym osobom w biurze.^[15]

W lutym 1944 roku syn Kavan z jej pierwszego małżeństwa, Bryan, zginął podczas służby wojskowej. ^[16]

Kavan zaczęła się leczyć u niemieckiego psychiatry Karla Theodora Blutha, z którym połączyła ją specyficzna więź aż do jej śmierci.^[15] Razem napisali alegoryczną satyrę The Horse’s Tale, opublikowaną w 1949. To Bluth zorganizował leczenie Kavan u pionierskiego psychiatry i psychologa egzystencjalnego Ludwiga Binswangera w jego szwajcarskiej klinice Sanatorium Bellevue. Jej pobyt w klinice koncentrował się na leczeniu problemów psychicznych i poszukiwaniu lekarstwa na uzależnienie od heroiny. Nie przyniosło to rezultatu.^[15]

Kavan kontynuowała sporadyczne leczenie stacjonarne uzależnienia od heroiny, a w późniejszych latach w Londynie żyła jak samotniczka. W 1967 roku odniosła późny sukces powieścią Lód, zainspirowaną jej pobytem w Nowej Zelandii i bliskością kraju do niegościnnego, zamarzniętego krajobrazu Antarktydy. Pierwotny tytuł brzmiał Zimny świat. Lód przyniósł Kavan uznanie krytyków i jest jej najbardziej znaną powieścią.

Kavan znaleziono martwą 5 grudnia 1968 roku. Przyczyną śmierci była niewydolność serca. Pisarka poprzedniej nocy nie pojawiła się na przyjęciu na cześć pisarki Anaïs Nin, które odbyło się w domu jej londyńskiego wydawcy, Petera Owena.^[17]