Anna Knysok

Anna Knysok
Data i miejsce urodzenia

19 lipca 1951
Chorzów

Data śmierci

27 lipca 2026

Zawód, zajęcie

polityk, urzędniczka państwowa, psycholog

Alma Mater

Uniwersytet Śląski

Stanowisko

posłanka na Sejm X i I kadencji (1989–1993), wiceminister zdrowia (1997–2001)

Partia

PChD (1990–1999)
PPChD (1999–2002)
SKL-RNP (2002–2003)

Odznaczenia
Krzyż Wolności i Solidarności Złoty Krzyż Zasługi

Anna Maria Knysok (ur. 19 lipca 1951 w Chorzowie, zm. 27 lipca 2026[1]) – polska polityk, urzędniczka państwowa, psycholożka, posłanka na Sejm X i I kadencji (1989–1993), wiceminister zdrowia (1997–2001).

Życiorys

Ukończyła w 1970 liceum medyczne, a 1980 studia na Wydziale Psychologii i Pedagogiki Uniwersytetu Śląskiego. W latach 1970–1990 pracowała w szpitalu miejskim w Chorzowie jako psycholog i pielęgniarka. We wrześniu 1980 przystąpiła do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, po wprowadzeniu stanu wojennego kolportowała podziemne wydawnictwa. Od kwietnia do lipca 1983 przebywała w areszcie, zwolniona na mocy amnestii. W latach 1982–1988 współorganizowała msze za ojczyznę w parafii św. Jadwigi Śląskiej w Chorzowie.

Była posłanką na Sejm X kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego i I kadencji z ramienia Partii Chrześcijańskich Demokratów (1989–1993). Bez powodzenia ubiegała się o ponowny wybór w 1993 z listy Katolickiego Komitetu Wyborczego „Ojczyzna”[2] i w 1997 z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność[3]. W rządzie Jerzego Buzka zajmowała stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia (1997–2001[4]). Była m.in. współautorką reformy służby zdrowia wprowadzającej kasy chorych. Należała do PChD, następnie do Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów i Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego – Ruch Nowej Polski.

Po odejściu z rządu była dyrektorem szpitala miejskiego w Chorzowie, a od 2004 zastępczynią dyrektora Zespołu Szpitali Miejskich w Chorzowie[4]. Była członkinią Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego, Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, Klubu Inteligencji Katolickiej, Stowarzyszenia Wolnego Słowa, a także organizacji charytatywnych.

Została pochowana w Chorzowie[5].

Odznaczenia

  • Krzyż Wolności i Solidarności (2011, za zasługi w działalności na rzecz niepodległości i suwerenności Polski oraz respektowania praw człowieka w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej)[6]
  • Złoty Krzyż Zasługi (2026, pośmiertnie, za zasługi w działalności społecznej na rzecz ochrony zdrowia publicznego)[7]

Przypisy

  1. ↑ Judyta Watoła: Nie żyje Anna Knysok, wiceminister zdrowia w rządzie Jerzego Buzka, współtwórczyni kas chorych. wyborcza.pl, 27 lipca 2026. [dostęp 2026-07-27].
  2. ↑ Wybory do Sejmu w 1993 r.. kbw.gov.pl. [dostęp 2025-11-08].
  3. ↑ Wybory do Sejmu w 1997 r.. kbw.gov.pl. [dostęp 2025-11-08].
  4. 1 2 Krystian Lurka: Knysok odchodzi na emeryturę, ale ma pilnować w szpitalu realizacji kontraktów. termedia.pl, 15 kwietnia 2019. [dostęp 2025-04-29].
  5. ↑ Zmarła Anna Knysok. IPN, 28 lipca 2026. [dostęp 2026-08-04].
  6. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 października 2011 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2012 r. poz. 142 (ISAP)).
  7. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 2026 r. nr rej. 475/2026 o nadaniu odznaczenia (M.P. z 2026 r. poz. 864 (ISAP)).

Bibliografia