Anna Lewicka z Lewickich

Anna Lewicka
Ilustracja
Imię i nazwisko

Anna Lewicka z Lewickich

Data i miejsce urodzenia

26 lipca 1852
Lwów

Data i miejsce śmierci

27 lipca 1932
Lwów

Narodowość

polska

Język

polski

Dziedzina sztuki

pisarka, dziennikarka

Epoka

pozytywizm, dwudziestolecie międzywojenne

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Anna Lewicka z Lewickich (ur. 26 lipca 1852 we Lwowie, zm. 27 lipca 1932 tamże) – polska pisarka, dziennikarka, popularyzatorka przyrody i historii dla dzieci[1].

Grobowiec Wieczyńskich

Życiorys

Urodzona w rodzinie lwowskiego przemysłowca. W wieku pięciu lat straciła matkę i była wychowywana przez ciotkę oraz jej męża, zamożnego kupca i wiceprezydenta Lwowa. Ukończyła pensję i Seminarium Nauczycielskie w rodzinnym Lwowie. Od młodości znajdowała się pod wpływem koncepcji pozytywistycznych. Zrezygnowała z podjęcia studiów w Szwajcarii, mimo dobrych warunków materialnych. Rozpoczęła pracę nauczycielską w Stanisławowie. Wyszła za mąż za Feliksa Lewickiego, z którym miała córkę Jadwigę[1].

Była autorką tekstów i redaktorem w pismach: „Echo z Pokucia” (do 1887 – redagowała to pismo wspólnie z mężem), „Mały Światek” (od 1887 do 1920 – zamieszczała w nim artykuły przyrodnicze pod pseudonimami Duszyński i Anatol Zieliński) oraz „Nasz Towarzysz” i „Głos Polski”[1].

Została pochowana w grobowcu rodziny Wieczyńskich na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie[2].

Ordery i odznaczenia

Twórczość pisarska

Tworzyła dużo, prawie wyłącznie dla dzieci i młodzieży. W twórczości łączyła hasła pozytywistyczne z tradycjami romantycznymi.

Przypisy

  1. 1 2 3 Anna Lewicka z Lewickich w ipsb.
  2. ↑ Stanisław Nicieja: Cmentarz Łyczakowski we Lwowie w latach 1786–1986. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1988, s. 346. ISBN 83-04-02817-4.
  3. ↑ M.P. z 1926 r. nr 99, poz. 295 „za zasługi, położone na polu pracy społeczno-pedagogicznej”.

Linki zewnętrzne