Anna Malicka-Zamorska

Anna Malicka-Zamorska
Data i miejsce urodzenia

8 marca 1942
Lubień Wielki

Data śmierci

1 grudnia 2025

Narodowość

polska

Język

polski

Alma Mater

Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych we Wrocławiu

Dziedzina sztuki

Ceramika artystyczna

Anna Malicka-Zamorska (ur. 8 marca 1942 w Lubieniu Wielkim, zm. 1 grudnia 2025) – polska artystka ceramiki związana z Wrocławiem.

Życiorys

Urodziła się 8 marca 1942 w Lubieniu Wielkim koło Lwowa[1][2]. Jej ojciec był ichtiologiem. Rodzina, uchodząc przed zbliżającym się frontem radzieckim, przeniosła się najpierw do Łopusznej, a potem do Elbląga. Mieszkała niedaleko złóż gliny, z której od dziecka brała materiał i lepiła figurki oraz inne przedmioty[3].

Do Wrocławia przyjechała w 1959[3], by studiować ceramikę w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Wybrała to miasto, gdyż tylko wrocławska uczelnia miała odpowiedną renomę w tej dziedzinie[3]. Dyplom uzyskała w 1965 r. w pracowni prof. Julii Kotarbińskiej i Krystyny Cybińskiej[2]. Należała do grupy młodych ceramików, którzy odeszli od form naczyniowych, by eksplorować rzeźbiarskie możliwości tego tworzywa. Stworzyła własny język operujący ceramicznymi modularnymi kształtkami w formie kości i kłów, z których budowała kompozycje przestrzenne. Łączyła także tworzywo ceramiczne z naturalnymi materiałami, np. wygładzonymi konarami czy konopnym sznurem. Obok kompozycji abstrakcyjnych, stosowała także estetykę rzeźby figuratywnej[4].

W 1973 została przyjęta do International Academy of Ceramics w Genewie[2], była również członkinią grupy Nie Tylko My[5]. Stworzyła i przez lata prowadziła Międzynarodowe Sympozjum Ceramiki „Porcelana inaczej”[2], które odbywało się w wałbrzyskich fabrykach porcelany[6]. Za zasługi dla kultury w 2012 roku została uhonorowana medalem „Zasłużony dla Miasta Wrocławia”[2]. Jej prace znajdują się w muzeach Europy, obu Ameryk, Japonii, Tajwanu i Korei Południowej[5]. W zbiorach wrocławskiego Muzeum Narodowego jest m.in. jej praca z lat 70. Chmura (Żółta łódź podwodna), którą wykonała pod wpływem albumu Alana Aldridge’a The Beatles[3]. Plenerową rzeźbę Oczekiwanie, zaprojektowaną wspólnie z mężem Ryszardem Zamorskim, wystawiono we wrocławskim parku Słowackiego koło Muzeum Narodowego, ceramiczne wilki umieszczono na wzgórzu w Parku Tysiąclecia[4], a typograficzny mural na ścianie dawnej biblioteki Alliance Française, przy ul. Kazimierza Wielkiego[3].

Zmarła 1 grudnia 2025 roku w wieku 83 lat[2].

Przypisy

  1. ↑ Krzysztof Gluziński Kto jest kim we Wrocławiu, wyd. Fox, Wrocław 1999, s 299
  2. 1 2 3 4 5 6 Nie żyje Anna Malicka-Zamorska, wybitna artystka z Wrocławia. Świat kultury i sztuki w żałobie [online], Wroclaw.pl, 3 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-05].
  3. 1 2 3 4 5 Beata Maciejewska, Nie żyje wybitna ceramiczka Anna Malicka-Zamorska. Jej rzeźba należy do ikon Wrocławia [online], wroclaw.wyborcza.pl, 3 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-05] (pol.).
  4. 1 2 Aleksandra Ziemlańska, Zmarła Anna Malicka-Zamorska [online], Muzeum Narodowe we Wrocławiu, 3 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-05].
  5. 1 2 Zmarła wybitna artystka z Wrocławia. Jej dzieła podziwiają na całym świecie [online], tuWroclaw.com, 3 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-05].
  6. ↑ Wyborcza.pl [online], wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2025-12-05].