Anna Szwabowska
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data śmierci | |||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||
Anna Szwabowska, po mężu Pyjos, znana także jako „Di Stefano w spódnicy[1]” (ur. 23 sierpnia 1934 w Krakowie[2], zm. 5 czerwca 2024[3]) – polska piłkarka ręczna, mistrzyni i reprezentantka Polski.
Życiorys
Była zawodniczką Cracovii (1953–1963)[2].
Dziewięciokrotnie zdobywała mistrzostwo Polski, w tym pięciokrotnie w odmianie siedmioosobowej (1957, 1958 – hala, 1958 – boisko otwarte, 1960, 1961) i czterokrotnie w odmianie jedenastoosobowej (1956, 1959, 1961, 1962). Czterokrotnie zdobyła wicemistrzostwo Polski w „siódemce” (1955, 1959, 1962, 1963), dwukrotnie w „jedenastce” (1957, 1958)[2].
Reprezentowała Polskę na V Światowym Festiwalu Młodzieży i Studentów w 1955[4] oraz na mistrzostwach świata w „siódemce” w 1957 roku (7. miejsce) i 1962 roku (7. miejsce) oraz na mistrzostwach świata w „jedenastce” w 1960 roku (6. miejsce)[2]. Łącznie w I reprezentacji Polski wystąpiła w 20 spotkaniach w „siódemce”, strzelając 24 bramki (1957–1962) oraz w 26 spotkaniach (z 28 rozegranych przez reprezentację) w „jedenastce”, strzelając 29 bramek (1955-1961)[2]. W odmianie jedenastoosobowej była rekordzistką Polski pod względem liczby występów i liczby bramek[2].
W plebiscycie „Sportu” została wybrana najlepszą polską zawodniczką na środku rozegrania w okresie 1945–1985 (razem z Jutą Kostorz[2]. W 1964 otrzymała tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu (jako pierwsza kobieta w historii polskiej piłki ręcznej[4]), w 2013 roku została odznaczona Złotą Odznaką Związku Polskiej Piłki Ręcznej w Polsce[2].
Była absolwentką technikum ekonomicznego, pracowała jako pracownik administracyjno-księgowy w szkolnictwie. W 1991 roku przeszła na emeryturę[2].
Jej mężem był piłkarz ręczny i koszykarz Wisły Kraków, Roman Pyjos, z którym miała syna Artura[5], jej siostrą była piłkarka ręczna Alicja Górnisiewicz[2].
Została pochowana na Cmentarzu Rakowickim[6].
Przypisy
- ↑ Marek Skorupski, Anna Szwabowska-Pyjos - „Di Stefano w spódnicy” | Związek Piłki Ręcznej w Polsce [online], 9 czerwca 2020 [dostęp 2025-06-03].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Władysław Zieleśkiewicz, 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 660-661, 1053, 1222-1223
- ↑ Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Wyszukiwarka
- 1 2 Władysław Zieleśkiewicz Anna Szabowska-Pyjos - "Di Stefano w spódnicy"
- ↑ Roman Pyjos, Artur Pyjos Pod wiślackim koszem kobiet i mężczyzn. 1928-2006, Kraków 2006, s. 173
- ↑ Odeszła legenda – Anna Szwabowska-Pyjos nie żyje