Anna Wojciuk

Ukończyła studia magisterskie na Uniwersytecie Warszawskim: w 2004 stosunki międzynarodowe (praca: Międzynarodowe sądownictwo karne a utrzymanie pokoju i bezpieczeństwa na świecie), a w 2006 filozofię (Normatywny projekt demokracji Alexisa de Tocqueville’a). W latach 2005–2009 odbyła studia doktoranckie w Szkole Nauk Społecznych PAN i w 2010 uzyskała stopień doktora na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW na podstawie dysertacji Ewolucja pojęcia ‚potęgi’ w teorii stosunków międzynarodowych oraz jego zastosowania analityczne (promotor – Roman Kuźniar). W 2017 roku uzyskała habilitację na podstawie książki Imperia wiedzy. Edukacja i nauka jako czynniki siły państw na arenie międzynarodowej.

W 2026 roku otrzymała tytuł profesora nauk społecznych w dyscyplinie stosunki międzynarodowe^[1].

Od 2010 roku pracuje na Uniwersytecie Warszawskim jako nauczycielka akademicka – kolejno jako asystentka, adiunktka, a od 2021 roku jako profesorka uczelni. Wykładała w Instytucie Stosunków Międzynarodowych, a od 2019 roku, po reorganizacji wydziału, pracuje w Katedrze Metodologii Badań nad Polityką^[3].

Prowadziła badania i odbywała staże naukowe w wielu zagranicznych ośrodkach, m.in.:

Harvard University (2008/2009), Columbia University (2008), Cornell University (2016), European University Institute we Florencji (2017/2018 oraz 2024, Fernand Braudel Fellow), CERI Sciences Po w Paryżu (2009), Institut d’Études Politiques w Aix-en-Provence (2003/2004). W ramach programu Erasmus STA wykładała na Uniwersytecie Kopenhaskim, Uniwersytecie w Aarhus, Dublin City University i Uniwersytecie Barcelońskim^[4].

Kierowała projektami badawczymi finansowanymi przez Narodowe Centrum Nauki:

• Sonata Bis: Populiści z państw półperyferyjnych jako decydenci w stosunkach międzynarodowych (2022–2026)^[5]
• Opus: Pomiędzy zagrożeniem normatywnym i miękką siłą: badanie dyfuzji instytucjonalnej z perspektywy stosunków międzynarodowych (2018–2023)^[6]
• Sonata: Edukacja jako nowe źródło międzynarodowej potęgi państwa (2011–2015)^[7]

Realizowała doktorancki grant promotorski Ewolucja pojęcia potęgi w teoriach stosunków międzynarodowych i jego zastosowania analityczne. Brała również udział jako wykonawczyni w projektach dotyczących stanu nauki o stosunkach międzynarodowych oraz analizy wojen Zachodu po 1989 roku^[8].

Laureatka konkursu Ministra Nauki 2014 na stypendia dla młodych, wybitnych naukowców. Stypendystka Fundacji Kościuszkowskiej (2008/2009)^[4]. Jedyna w historii Laureatka Nagrody im. Józefa Kukułki (2011) za najlepszą rozprawę doktorską podejmującą teoretyczne aspekty stosunków międzynarodowych^[9][4][10].

Pełniła funkcje pochodzące z wyboru w towarzystwach naukowych: w zarządzie European International Studies Association, a także w ramach International Studies Association (International Sociology Section) oraz Polskiego Towarzystwa Studiów Międzynarodowych.^[11]

Współzałożycielka, współtwórczyni i prezeska stowarzyszenia Inkubator Umowy Społecznej (IUS), którego celem jest wypracowanie demokratycznych reguł ustrojowych dla spolaryzowanych społeczeństw^[12]. W ramach tej działalności powstała m.in. książka Umówmy się na Polskę, nominowana do Nagrody im. Marcina Króla.

Członkini Zarządu Harvard Club of Poland.

Zajmuje się działalnością komentatorską i publicystyczną. Regularnie komentuje politykę w polskich mediach, takich jak TOK FM i TVN24, oraz publikuje teksty m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Rzeczpospolitej”, „OKO.press”, „Dzienniku Gazecie Prawnej”^[13] i „Polska The Times”, Liberté!^[14], koncentrując się zwłaszcza na zagadnieniach polaryzacji politycznej i wyzwań dla demokracji w Polsce.

Publikuje i komentuje również w mediach międzynarodowych, m.in. w „Foreign Policy” ^[15], „Politico” ^[16], „Haaretz”^[17], „Verfassungsblog” ^[18], "Le monde diplomatique"^[19] oraz „Project Syndicate” ^[20], podejmując tematykę polaryzacji politycznej i prawicowego populizmu.

Anna Wojciuk w latach 2004–2006 pracowała w Instytucie Studiów Wschodnich, współorganizując Forum Ekonomiczne w Krynicy oraz Forum UE-Rosja^[4].

Pracowała również jako dokumentalistka w programie „Korespondent” w TVP2 (2006–2008). W tym okresie uczestniczyła w realizacji ponad dwudziestu reportaży o międzynarodowych konfliktach zbrojnych, wysyłając ekipę telewizyjną m.in. do Somalii, DR Konga, Ugandy, Afganistanu, Iraku, Sri Lanki, Mjanmy i Kosowa. Współrealizowała reportaż „Przepustka do życia”, poświęcony pracy UNICEF-u w Etiopii^[4].

W latach 2011–2015 wchodziła w skład rady programowej Instytutu Badań Edukacyjnych^[21].