Anne Fontaine
 Anne Fontaine (2020) | |
| Imię i nazwisko |
Anne-Fontaine Sibertin-Blanc |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
15 lipca 1959 |
| Narodowość |
luksemburska |
| Dziedzina sztuki | |
| Gatunek | |
| Ważne dzieła | |
|
Coco Chanel (2009) | |
| Nagrody | |
|
Nagroda im. Jeana Vigo (1993) | |
Anne Fontaine (ur. 15 lipca 1959 w Luksemburgu jako Anne-Fontaine Sibertin-Blanc) – luksemburska reżyserka filmowa, scenarzystka i była aktorka[1]. Mieszka i pracuje we Francji[2]. Zdobyła międzynarodowe uznanie za filmy takie jak Coco Chanel (2009) i Niewinne (2016)[3].
Życiorys
Urodzona jako Anne-Fontaine Sibertin-Blanc w Luksemburgu, siostra aktora Jean-Chrétiena Sibertin-Blanca[4], jako małe dziecko przeniosła się do Lizbony, gdzie jej ojciec, Antoine Sibertin-Blanc, był profesorem muzyki i organistą katedralnym[5]. W okresie dojrzewania przeprowadziła się do Paryża i szkoliła się w tańcu u Josepha Russillo[6]. Jest żoną producenta filmowego Philippe Carcassonne, z którym ma adoptowanego syna z Wietnamu[7].
Podczas gdy nadal tańczyła, została wybrana przez Roberta Hosseina do roli Esmeraldy w teatralnej produkcji Dzwonnik z Notre Dame z 1980 roku i mniej więcej w tym czasie zaczęła używać nazwiska Anne Fontaine[8]. Kontynuowała karierę aktorską i stała się znana z ról w komediach takich jak Si ma gueule vous plaît... (1981) i P.R.O.F.S. (1985)[6]. Okazja do zostania asystentem reżysera przyszła wraz z inscenizacją powieści Louis-Ferdinanda Céline’a Podróż do kresu nocy w teatrze Renaud-Barrault w 1986 roku, gdzie poznała swojego przyszłego męża, producenta filmowego Philippe Carcassonne[6].
Pierwszy projekt Fontaine jako samodzielnej reżyserki, Les Histoires d’amour finissent mal... en général, zdobył Nagrodę im. Jeana Vigo w 1993 roku[9]. W 1995 roku współpracowała ze swoim bratem przy komedii Augustin[4]. Dwa lata później napisała i wyreżyserowała udany film Pranie chemiczne (Nettoyage à Sec), który zdobył Złotą Osellę za najlepszy scenariusz na Festiwalu Filmowym w Wenecji w 1997 roku[10].
W 1999 roku postać Augustina powróciła w filmie Fontaine Augustin, król kung-fu. Film Jak zabiłem mojego ojca został wydany w 2001 roku, a Nathalie... w 2003 roku[11]. Film z 2005 roku W jej rękach był powszechnie określany jako thriller. Trzeci film o Augustinie, Nouvelle chance, został wydany w 2006 roku. Następnie powstał Dziewczyna z Monako w 2008 roku oraz film biograficzny o Coco Chanel, Coco Chanel, w 2009 roku[3].
Twórczość Fontaine nie jest łatwa do skategoryzowania, choć często używa się określenia „dramat psychologiczny". Powiedziała brytyjskiej gazecie: „Staram się pracować nad ślepą stroną moich postaci, w sposób freudowski: pytać, 'Jakie rzeczy o sobie są nieświadome?' Fascynuje mnie ironia losu, kiedy coś wymyka się spod kontroli. Wszystkie moje historie mają w sobie element okrucieństwa."[12]
Jej późniejsze filmy obejmują Idealne matki (2013), Gemma Bovery (2014) oraz wysoko oceniony dramat wojenny Niewinne (2016), który zdobył wiele nagród festiwalowych[13]. W 2024 roku wyreżyserowała film biograficzny Boléro o życiu tancerki i śpiewaczki Loie Fuller[14].
Filmografia
Reżyseria
| Rok | Tytuł | Uwagi |
|---|---|---|
| 1993 | Les Histoires d’amour finissent mal... en général | Debiut reżyserski, Nagroda im. Jeana Vigo |
| 1995 | Augustin | |
| 1997 | Pranie chemiczne | Złota Osella za scenariusz w Wenecji |
| 1999 | Augustin, król kung-fu | |
| 2001 | Jak zabiłem mojego ojca | z Michel Bouquet |
| 2003 | Nathalie... | |
| 2005 | W jej rękach | |
| 2006 | Nouvelle chance | |
| 2008 | Dziewczyna z Monako | |
| 2009 | Coco Chanel | Nominacja do BAFTA |
| 2011 | Mój najgorszy koszmar | |
| 2013 | Idealne matki | |
| 2014 | Gemma Bovery | z Gemma Arterton |
| 2016 | Niewinne | Trzy nominacje do Cezara |
| 2017 | Reinwentując Marvina | |
| 2019 | White as Snow | |
| 2020 | Nocna zmiana | |
| 2021 | Prezydenci | |
| 2024 | Boléro |
Role aktorskie
Nagrody i nominacje
Nagroda im. Jeana Vigo
- 1993: nagroda za Les Histoires d’amour finissent mal... en général
- 1997: Złota Osella za najlepszy scenariusz – Pranie chemiczne
- 1997: nominacja do Złotego Lwa – Pranie chemiczne
- 1998: nominacja do Cezara za najlepszy scenariusz – Pranie chemiczne
- 2006: nominacja do Cezara za najlepszą adaptację – W jej rękach
- 2010: nominacja do Cezara za najlepszą adaptację – Coco Chanel
- 2017: nominacja do Cezara za najlepszy film – Niewinne
- 2017: nominacja do Cezara za najlepszą reżyserię – Niewinne
- 2017: nominacja do Cezara za najlepszy scenariusz oryginalny – Niewinne
- 2009: nominacja do BAFTA dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego – Coco Chanel
Inne nagrody
- 1995: nominacja do nagrody Un Certain Regard na Festiwalu w Cannes – Augustin
- 2016: nagroda publiczności na City of Lights, City of Angels – Niewinne
- 2016: Andreas Award na Norweskim Międzynarodowym Festiwalu Filmowym – Niewinne
- 2016: nagroda publiczności na Festiwalu Filmowym w Provincetown – Niewinne
Przypisy
- ↑ Anne Fontaine. TVGuide.com. [dostęp 2023-03-23]. (ang.).
- ↑ David Colman: Upon Reflection, Anne Fontaine's Feminine Touch. The New York Times, 2013-09-13. [dostęp 2023-03-23]. (ang.).
- 1 2 Anne Fontaine. Filmweb.pl. [dostęp 2025-10-26]. (pol.).
- 1 2 Jean-Chrétien Sibertin-Blanc. IMDb. [dostęp 2025-10-27]. (ang.).
- ↑ Antoine Sibertin-Blanc. AGOC. [dostęp 2025-10-26]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 Anne Fontaine – biography and films. FrenchFilms.org. [dostęp 2025-10-26]. (ang.).
- ↑ Anne Fontaine – Biography. IMDb. [dostęp 2025-10-26]. (ang.).
- ↑ Also showing: Anne Fontaine. South China Morning Post, 2009-06-10. [dostęp 2025-10-26]. (ang.).
- ↑ Prix Jean Vigo (1993). IMDb. [dostęp 2025-10-26]. (ang.).
- ↑ David Stratton: Dry Cleaning. Variety, 1997-10-19. [dostęp 2023-03-23]. (ang.).
- ↑ Derek Elley: Nathalie.... Variety, 2003-10-01. [dostęp 2023-03-23]. (ang.).
- ↑ Interview with Anne Fontaine. „Daily Telegraph”, 2004-07-17. (ang.).
- ↑ Anne Fontaine z wizytą w Polsce. Interia.pl, 2016-02-28. [dostęp 2025-10-26]. (pol.).
- ↑ Marta Balaga: Coco Before Chanel Director Anne Fontaine Celebrates Premiere of Boléro. Variety, 2024-01-29. [dostęp 2024-02-27]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Anne Fontaine w bazie IMDb (ang.)
- Fontaine Anne Fontaine w bazie Filmweb