Anton Malloth

Anton Malloth (ur. 13 lutego 1912 w Innsbrucku, zm. 31 października 2002 w Straubingu) – niemiecki zbrodniarz wojenny, członek SS, skazany na dożywocie 56 lat po zakończeniu wojny.

W czasie II wojny światowej strażnik więzienia Gestapo w Theresienstadt w Czechach. Przez więźniów uznany został za najbardziej brutalnego dozorcę, który nawet dla kaprysu bił więźniów. Nosząc wojskowe buty leżących potrafił deptać dopóki nie zmarli. Zawsze jednak pedantycznie dbał o swój wygląd przez co zyskał przydomek piękny Toni^[1].

Po zakończeniu wojny ukrywał się u teściów w Austrii. Po aresztowaniu w 1948 czechosłowacki wymiar sprawiedliwości zażądał jego ekstradycji oskarżając go o dopuszczanie się mordów na więźniach i znęcanie się nad nimi^[1]. W czasie przesłuchania w Innsbrucku Malloth wszystkiemu zaprzeczył. Stwierdził nawet, że nigdy nie słyszał o NSDAP, a ponieważ do sądu nie dotarły z Czechosłowacji na czas dokumenty w jego sprawie, został zwolniony^[2].

Czechosłowacki sąd w Litomierzycach skazał go zaocznie na karę śmierci przez powieszenie^[1]. Od 1958 w Austrii był ścigany listem gończym, a w jego poszukiwania zaangażował się także łowca nazistów Szymon Wiesenthal^[3].

Ostatecznie w 2000 r. został osadzony w monachijskim areszcie. W 2001 dzięki materiałom dostarczonym przez Republikę Czeską został skazany przez sąd w Monachium na dożywocie^[4].

• Oliver Schröm, Andrea Röpke: Cicha Pomoc dla nazistów. Tajna działalność byłych SS-manów i neonazistów. Zakrzewo: Wydawnictwo Replika, 2015, s. 32–36. ISBN 978-83-7674-464-3.