Antoni Bojańczyk
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
15 grudnia 1974 |
| Doktor habilitowany nauk prawnych | |
| Specjalność: prawo karne, postępowanie karne | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
2003 – nauki prawne |
| Habilitacja |
2012 – nauki prawne |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Okres zatrudn. |
2004–2013 |
| Uczelnia |
Uniwersytet Warszawski |
| Okres zatrudn. |
od 2013 |
| Sędzia Sądu Najwyższego | |
| Okres spraw. |
od 10 października 2018 |
Antoni Tadeusz Bojańczyk (ur. 15 grudnia 1974 w Warszawie[1]) – polski prawnik, doktor habilitowany nauk prawnych, profesor uczelniany Uniwersytetu Warszawskiego, sędzia Sądu Najwyższego, specjalista w zakresie prawa karnego i procesu karnego.
Życiorys
Ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Batorego w Warszawie (1993)[2]. W 1998 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W 2003 na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego na podstawie napisanej pod kierunkiem Stanisława Waltosia rozprawy pt. Podważanie prawomocnego wyroku sądu karnego przez Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu otrzymał stopień naukowy doktora nauk prawnych. Tam też na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Dowód prywatny w procesie karnym w perspektywie prawno-porównawczej uzyskał w 2012 stopień doktora habilitowanego nauk prawnych[3].
W latach 2004–2013 był adiunktem na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie w Katedrze Prawa Karnego. Od 2013 jest profesorem w Katedrze Kryminologii i Polityki Kryminalnej w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji UW kierowanej przez prof. Andrzeja Rzeplińskiego[3]. Był stypendystą Komisji Fulbrighta i Fundacji im. Alexandra von Humboldta, kierownikiem i uczestnikiem projektów badawczych finansowanych ze środków MNiSzW i NCN[4].
W latach 2012–2018 był adwokatem związanym z kancelarią Sadkowski i Wspólnicy[5], a następnie prowadził kancelarię indywidualną. W latach 2016–2018 był sędzią Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury[4].
W 2018 w trakcie kryzysu wokół Sądu Najwyższego w Polsce zgłosił swoją kandydaturę na sędziego Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego[6][7]. We wrześniu 2018 Naczelna Rada Adwokacka, która w sierpniu 2018 przyjęła uchwałę, że udział adwokatów w naborze do Sądu Najwyższego „stoi w sprzeczności z wartościami, jakimi kieruje się adwokatura”, odwołała go z funkcji członka kolegium redakcyjnego „Palestry”[8].
10 października 2018 Prezydent RP Andrzej Duda powołał go do pełnienia urzędu sędziego Sądu Najwyższego[9][10] w nowo utworzonej Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, gdzie mimo kontrowersji związanych z nominacją w trakcie kryzysu wokół Sądu Najwyższego rozpoczął orzekanie[11][12][13][14].
Przypisy
- ↑ Katalog BIP IPN: Dane osoby pełniącej funkcje publiczne – Antoni Bojańczyk
- ↑ „Pochodem idziemy…” Dzieje i legenda Szkoły im. Stefana Batorego w Warszawie. Edmund Kujawski, Witold Grabski (red.). Warszawa: Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, 2003, s. II 192. ISBN 83-06-02325-0.
- 1 2 Dr hab. Antoni Tadeusz Bojańczyk, [w:] portal „Ludzie Nauki” [online], OPI PIB, MNiSW [dostęp 2025-06-03].
- 1 2 Sąd Najwyższy - Nota biograficzna - Antoni Bojańczyk [online], sadnajwyzszy [dostęp 2020-06-19] (pol.).
- ↑ dr hab. Antoni Bojańczyk. sadkowskiiwspolnicy.pl. [dostęp 2018-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-11)].
- ↑ Lista kandydatów do Sądu Najwyższego, których zgłoszenia wpłynęły do Krajowej Rady Sądownictwa do 1 sierpnia 2018 r.. www.krs.pl. [dostęp 2018-08-10]. (pol.).
- ↑ Mariusz Jałoszewski: Zaufani Ziobry i PiS idą do Sądu Najwyższego. oko.press, 2 sierpnia 2018. [dostęp 2018-08-10].
- ↑ Ewa Szadkowska. Kolejni kandydujący do SN adwokaci tracą funkcje. „Dziennik Gazeta Prawna”, s. B6, 5 września 2018.
- ↑ Prezydent powołał nowych sędziów Sądu Najwyższego. prezydent.pl, 10 października 2018. [dostęp 2018-10-10].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 października 2018 r. nr 1130.48.2018 o powołaniu do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego (M.P. z 2018 r. poz. 1029 (ISAP)).
- ↑ Nowi sędziowie Sądu Najwyższego [online], sadnajwyzszy [dostęp 2018-11-02] (pol.).
- ↑ Magdalena Gałczyńska: "Dublerzy" w Sądzie Najwyższym dopuszczani do orzekania? Rzecznik SN: faktycznie, to może być trudne do wyjaśnienia. onet.pl, 31 października 2018. [dostęp 2018-10-31].
- ↑ Jacek Barcik: Do przyjaciół w Sądzie Najwyższym. monitorkonstytucyjny, 31 października 2018. [dostęp 2018-11-01].
- ↑ Nowa izba Sądu Najwyższego wydała pierwsze orzeczenia i... odrzuciła wszystkie skargi, „wiadomosci.dziennik.pl” [dostęp 2018-11-01].