Antoni Kuczyński

Antoni Kuczyński
Data i miejsce urodzenia

13 czerwca 1935
Horodło

Data śmierci

6 maja 2026

doktor habilitowany nauk historycznych
Specjalność: etnologia
Alma Mater

Uniwersytet Wrocławski

Doktorat

14 czerwca 1993
Uniwersytet Wrocławski

Habilitacja

23 lutego 2004[1]
Instytut Historii Nauki PAN

Uczelnia

Uniwersytet Wrocławski
Wydział Zamiejscowy Nauk Prawnych i Ekonomicznych w Tomaszowie Lubelskim

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi

Antoni Kuczyński (ur. 13 czerwca 1935 w Horodle[2], zm. 6 maja 2026[3]) – polski historyk i etnolog.

Życiorys

W 1962 ukończył studia etnograficzne na Uniwersytecie Wrocławskim, w latach 1962-1963 pracował w Zakładzie Etnografii Instytutu Historii Kultury Materialnej PAN we Wrocławiu, w latach 1963-1968 odbył studia doktoranckie na Uwr. (niezakończone doktoratem). W latach 1968–1989 pracował jako socjolog w zakładach Dolmel i równocześnie w Oddziale Odwykowym dla Alkoholików i Narkomanów Szpitala Psychiatrycznego we Wrocławiu oraz w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we Wrocławiu[2]. Od 1989 pracował w Pracowni Dokumentacji Naukowej Instytutu Nauk Politycznych UWr. W 1993 obronił pracę doktorską Syberia. Czterysta lat polskiej diaspory. Antologia historyczno-kulturowa napisaną pod kierunkiem Czesława Hernasa. W 2004 uzyskał w Instytucie Historii Nauki PAN stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Syberia jako obszar samorealizacji badawczej Polaków (do początku XX w.)[2]. Na UWr. pracował do 2010, w latach 2011-2013 pracował na WZNPiE KUL w Tomaszowie Lubelskim, gdzie kierował Katedrą Międzynarodowych Stosunków Kulturalnych i Badań Etnicznych, a od 2014 w Instytucie Historii Nauki PAN na stanowisku profesora nadzwyczajnego[2].

Głównym tematem badawczym A. Kuczyńskiego była historia Syberii, historia Polaków na Syberii i zesłania w ten rejon.

Był sekretarzem generalnym Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego (1980–1989) i twórcą w 1991 Oficyny Wydawniczej Biblioteka Zesłańca, która publikuje prace o zesłaniach do Rosji i ZSRR oraz redaktorem naczelnym kwartalnika Zesłaniec, a także działaczem Związku Sybiraków.

Został pochowany 11 maja 2026 na cmentarzu parafialnym w Zawoni[4].

Odznaczenia[5]

Publikacje A. Kuczyńskiego

  • Syberyjskie szlaki. 1972.
  • Ludy dalekie a bliskie. Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław, 1989.
  • Wśród buszu i czarowników. Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław, 1990.
  • Syberia. Czterysta lat polskiej diaspory. Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław, 1993 (wydanie z 1998 – Wyd. Atla 2, Wrocław; wydanie z 2007 – Wyd. Kubajak).
  • Polskie opisanie świata. Studia z dziejów poznania kultur ludowych i plemiennych (tom 1, Wrocław 1994; tom 2, Wrocław 1997). Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
  • Polacy w Kazachstanie. Wyd. Uniw. Wrocławskiego, 1996. Seria Acta Universitatis Wratislaviensis; no 1819

Przypisy

  1. ↑ Dr hab. Antoni Kuczyński, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2014-11-11].
  2. 1 2 3 4 Encyklopedia 100-lecia KUL. Tom 1, wyd. KUL, Lublin 2018, s. 589.
  3. ↑ Post Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Wrocławskiego [online], facebook.com, 7 maja 2026 [dostęp 2026-05-07].
  4. ↑ Bartosz Chochołowski: W poniedziałek 11 maja pogrzeb profesora Antoniego Kuczyńskiego. wroclaw.pl, 10 maja 2026. [dostęp 2026-05-14].
  5. ↑ Biografia na stronie Instytutu Historii Nauki PAN. [dostęp 2019-05-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-05-20)].

Linki zewnętrzne