Antoni Olkowski

Antoni Olkowski
Pełne imię i nazwisko

Antoni Karol Olkowski

Data i miejsce urodzenia

8 czerwca 1884
Warszawa

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

PKU Pińsk

Stanowiska

komendant PKU

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Medal Zwycięstwa (międzyaliancki)

Antoni Karol Olkowski[a] (ur. 8 czerwca 1884 w Warszawie, zm. po 1930) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, pozbawiony stopnia oficerskiego, Orderu Wojskowego Virtuti Militari i Krzyża Walecznych oraz wydalony z wojska i zwolniony z obowiązku wojskowego[2].

Życiorys

Urodził się 8 czerwca 1884 w Warszawie, w rodzinie Karola (zm. 1905) i Joanny z Roguskich (zm. 1903)[2][3]. Był wyznania ewangelicko-reformowanego[2].

W 1918 służył w 1 pułku strzelców polskich. Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana[4]. W listopadzie 1918 objął dowództwo I warszawskiego batalionu ochotniczego oddziału odsieczy Lwowa, który stał się zawiązkiem 19 pułku piechoty[5]. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 34 pułk piechoty[6]. W lipcu 1920 dowodził 34 pp w zastępstwie ppłk. Aleksandra Łuczyńskiego, który objął dowództwo XVIII Brygady Piechoty[7]. W trzeciej dekadzie lipca, w czasie odwrotu spod Grodna, został odwołany do 1 Armii[8].

Od 1 czerwca 1921 jego oddziałem macierzystym był 71 pułk piechoty[9]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu major ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 471. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 71 pp[10]. Później został przeniesiony do 84 pułku piechoty w Pińsku i przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Pińsk na stanowisko I referenta[11][12]. W lutym 1926, w związku z wprowadzeniem nowej organizacji pokojowej służby poborowej, został zatwierdzony na stanowisku kierownika I referatu administracji rezerw i zastępcy komendanta PKU Pińsk[13]. W lutym 1927 został przesunięty na stanowisko komendanta PKU Pińsk[14]. 26 stycznia 1928 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 43. lokatą w korpusie oficerów piechoty[15]. W marcu tego roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX[16][17].

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ 26 kwietnia 1928, na podstawie uwierzytelnionego odpisu metryki chrztu, ogłoszono sprostowanie imion i wyznania ppłk. Antoniego Olkowskiego z „Antoni wyznania rzymskokatolickiego” na „Antoni Karol wyznania ewangelicko-refomowanego”[1].

Przypisy

  1. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928, s. 185.
  2. 1 2 3 Olkowski Antoni. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.10-634 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-08-05].
  3. ↑ Cmentarz Stare Powązki: SROCZYŃSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2025-08-05].
  4. ↑ Wykaz oficerów 1920 ↓, s. 83.
  5. ↑ Hujda 1928 ↓, s. 5.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 25 sierpnia 1920, s. 783.
  7. ↑ Wroczyński 1929 ↓, s. 36, tu jako major Aleksander Olkowski.
  8. ↑ Wroczyński 1929 ↓, s. 40.
  9. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 198, 797.
  10. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 35.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 367, 403, 1474.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 319, 347, 1343.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926, s. 18.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 lutego 1927, s. 66.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 28 stycznia 1928, s. 19.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 21 marca 1928, s. 74.
  17. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 118, 168.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 41 z 27 października 1922, s. 799.
  19. 1 2 3 Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 118.
  20. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 319.
  21. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 15 lipca 1922 roku, s. 508.

Bibliografia