Antoni Pach
| Data i miejsce urodzenia |
3 listopada 1920 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
24 grudni 2007 |
| Tytuł naukowy |
Prof. dr inż. |
| Stanowisko |
Kierownik Katedry Telekomunikacji |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |

Antoni Klemens Pach (ur. 3 listopada 1920 w Pawlikowicach, zm. 24 grudnia 2007 w Krakowie) – polski specjalista w zakresie telekomunikacji.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Franciszka, górnika w kopalni soli w Wieliczce, i Zofii z domu Windak. W latach 1932–1939 był członkiem ZHP. W 1939 r. ukończył, wynikiem bardzo dobrym, Gimnazjum Ogólnokształcące w Wieliczce[1].
W roku 1939 rozpoczął studia na Wydziale Telekomunikacyjnym Państwowej Szkoły Przemysłowej w Krakowie (podczas okupacji niemieckiej przekształcona w Staatliche Fachschule für Maschinenbau und Elektrotechnik – Państwową Szkołę Zawodową Budowy Maszyn i Elektrotechniki). W 1941 r. ukończył tę szkołę uzyskując dyplom technika elektryka, po czym rozpoczął pracę w Urzędzie Telefoniczno-Telegraficznym w Krakowie jako technik w dziedzinie dalekopisowej telegrafii wielokrotnej. Mając dostęp do tajnych połączeń telekomunikacyjnych przekazywał informacje o nich Armii Krajowej[1].
Po zakończeniu II wojny światowej pracował do marca 1947 r. w Rejonowym Urzędzie Telefonicznym i Telegraficznego w Gliwicach[1] W 1950 roku uzyskał w Katedrze Fizyki Politechniki Śląskiej tytuł zawodowy inżyniera elektryka. W 1964 r. uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych na Akademii Górniczo-Hutniczej, w 1971 r. stopień docenta, a w 1982 r. tytuł profesora[2].
Wykładowca AGH. Był inicjatorem kształcenia oraz badań naukowych w zakresie telekomunikacji. W latach 1972–1975 pełnił funkcję dziekana Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej, a w latach 1975–1978 Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki; profesor nadzwyczajny, kierownik Katedry Telekomunikacji (1991, 1991–1995 (1/2 etatu)).
Od 1969 r. był członkiem Polskiego Towarzystwa Cybernetycznego. Był założycielem i do 1991 r. przewodniczącym Oddziału PTC w Krakowie. Wchodził również w skład Rady Naukowej PTC. W 1992 r. uzyskał tytuł Honorowego Członka PTC.
Życie prywatne
Od 23 lipca 1949 był mężem Zofii Marii (1923–2020). Ich dwaj synowie to: Andrzej (ur. 1952) profesor telekomunikacji, wykładowca AGH, oraz Krzysztof (ur. 1954) – doktor medycyny w zakresie chirurgii[1].
Zmarł w Krakowie, pochowany 31 grudnia 2007 r., na cmentarzu Rakowickim (kwatera LXIII-płd-6)[3].
Publikacje
- Niektóre problemy automatyzacji w kształceniu. Wyd. AGH, Kraków 1975.
- Wybrane zagadnienia z elektrotechniki dla studiów doktoranckich i indywidualnych. Cz. 2. Wyd. PŚ, Gliwice, 1976. (wspólnie z Zdzisławem Zurzyckim i Markiem Grodzkim).
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi
- Medal Komisji Edukacji Narodowej
- Złota Odznaka „Zasłużony Pracownik Łączności”
- Złota Odznaka PTC
- Złota Odznaka Honorowa NOT
- Srebrna Odznaka Honorowa NOT
- Srebrna Odznaka „Za Pracę Społeczną dla miasta Krakowa” (1969)[4]
Źródło:[1].
Upamiętnienie
W 2009 r., podczas obchodów 90-lecia AGH, odsłonięto tablicę i nadano pawilonowi D-6 (pawilon Katedry Telekomunikacji) imię prof. Antoniego Pacha[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Antoni Pach (1920–2007) [online], apw.ee.pw.edu.pl [dostęp 2025-07-16].
- ↑ Antoni Klemens Pach – Historia AGH [online], historia.agh.edu.pl [dostęp 2025-07-16].
- ↑ Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], www.zck-krakow.pl [dostęp 2025-07-16].
- ↑ Uchwała Nr 166 Prezydium Rady Narodowej m. Krakowa z dnia 19 maja 1969 r. w sprawie nadania odznaki „Za Pracę Społeczną dla miasta Krakowa” [dostęp 2025-07-16].
Bibliografia
- Nekrologi w „Gazecie Wyborczej” z 28 grudnia 2007 r.
- Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, tom III: M-R (pod redakcją Janusza Kapuścika), Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 2000.
- Jubileusz profesora Antoniego Pacha
- Historia AGH