Antoni Patla
| Data i miejsce urodzenia |
4 czerwca 1897 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
10 maja 1977 |
| Zawód, zajęcie |
dziennikarz, muzeolog, pedagog |
| Odznaczenia | |
Antoni Patla (ur. 4 czerwca 1897 w Głowience[1], zm. 10 maja 1977 w Augustowie[2]) – polski dziennikarz, muzeolog, pedagog, działacz niepodległościowy i społeczny, podporucznik rezerwy Wojska Polskiego, uczestnik ruchu oporu w trakcie II wojny światowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Syn Franciszka i Marii z domu Jurczyk[3][4]. W Krośnie ukończył 4 klasy szkoły powszechnej, jednak na skutek ciężkiej sytuacji materialnej rodziny, zmuszony był do przerwania nauki[5]. Pracował fizycznie[5] w rozlewni piwa w Krośnie, następnie w cegielni w Polance, a od marca 1911 jako cieśla[4]. Od 1912 był członkiem Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Ponadto od kwietnia tego roku należał do Związku Strzeleckiego[6].
W czasie I wojny światowej, 28 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich[7], gdzie otrzymał przydział do 3 pułku piechoty w składzie II Brygady[6], wraz z którym odbył całą kampanię karpacką, bukowińsko-besarabską oraz wołyńską[5]. W 1915 został ranny pod Rokitną[8]. W latach 1817–1918 uczestniczył w kursie maturalnym, który odbywały się w 3 pp[8] w Mamajowcach na Bukowinie[4]. W lutym 1918, podczas bitwy pod Rarańczą został wzięty do niewoli austriackiej[4] i przebywał w obozie w Szaldobos na Węgrzech[5]. W kwietniu 1918 został wcielony do armii austriackiej i wysłany na front włoski[5], gdzie przebywał do pierwszych dni listopada 1918[6].
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego i otrzymał przydział do 4 pułku piechoty Legionów, w szeregach którego walczył w obronie Lwowa[9]. Następnie uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej[5] i w październiku 1920 został ciężko ranny ranny[8]. Będąc oficerem 4 pułku piechoty Legionów walczył m.in. pod Beresteczkiem. W latach 1921–1922 pełnił funkcję oficera oświatowego w 41 pułku piechoty im. Józefa Piłsudskiego w Suwałkach[4]. W 1927 po studiach w Warszawie uzyskał dyplom dziennikarza. Od 1927 jako osadnik wojskowy osiadł w okolicy Grodna, gdzie prowadził gospodarstwo rolne. Tam też od 1928 współpracował z kilkoma czasopismami, m.in. z „Gazetą Polską Ziemi Grodzieńskiej”[5]. W 1929 objął redakcję „Kuriera Nadniemeńskiego”. Od 1931 redagował miesięcznik naukowo-literacki poświęcony uzdrowisku Druskieniki[5]. W listopadzie 1930 otrzymał awans na podporucznika rezerwy[4].
W okresie dwudziestolecia międzywojennego aktywnie działał społecznie w wielu organizacjach, m.in. w Związku Legionistów, Kole Czwartaków, Towarzystwie Literatury i Sztuki oraz Związku Osadników Wojskowych[6].
Tuż przed wybuchem II wojny światowej powrócił do Krosna. Podczas wojny działał w strukturach AK ps. „Kuna”. Od 1945 do 1947 był organizatorem i kierownikiem Domu Dziecka dla sierot wojennych w Jackowie. Od 1947 do 1950 dyrektor Liceum Ogrodniczego w Suwałkach. Był także wiceprezesem Zarządu Okręgu PTTK w Białymstoku. Od 1955 tworzył we własnym mieszkaniu zaczątki Muzeum Regionalnego w Augustowie. Był także inicjatorem powołania rezerwatu na jeziorze Hańcza, a także twórcą założeń Suwalskiego Parku Krajobrazowego. W 1959 wydał przewodnik Piękno ziemi suwalsko-augustowskiej. Był też współzałożycielem Towarzystwa im. Marii Konopnickiej. Od 1962 honorowy przewodnik turystyki pieszej, a od 1972 członek honorowy PTTK[10].
Zmarł pracując, w trakcie pisania książki o Ziemi Krośnieńskiej na konkurs Miesięcznika Literackiego[2]. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Augustowie (sektor 2 grób 282)[11].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1226 – 28 lutego 1921[12][3]
- Krzyż Niepodległości – 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[13][6]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Walecznych trzykrotnie[6]
- Krzyż Obrony Lwowa[6]
- Krzyż Legionowy[6]
- Srebrny Wawrzyn Akademicki – 5 listopada 1938[14]
- Odznaka za więzienie w Szaldobos na Węgrzech[6]
- Złota Honorowa Odznaka PTTK
- Medal im. A. Janowskiego
- Złota Honorowa Odznaka Ligi Ochrony Przyrody
Przypisy
- ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 4.
- 1 2 Biografia
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
- 1 2 3 4 5 6 Antoni Patla [online], spk.org.pl [dostęp 2026-08-08].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Kolekcja ↓, s. 4.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Kolekcja ↓, s. 3.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 5.
- 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 2.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 3, 4.
- ↑ praca zbiorowa, W służbie zabytkom. Słownik biograficzny, w: Społeczna opieka nad zabytkami, PTTK, Brzozów-Warszawa, rocznik 1992, s.159, ISBN 83-900733-5-8
- ↑ Mogily.pl – Cmentarz Parafialny w Augustowie [online], mogily.pl [dostęp 2020-05-14].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 26 marca 1921, s. 533.
- ↑ M.P. z 1937 r. Nr 64, poz. 94 (ISAP)
- ↑ M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 607 „za szerzenie zamiłowania do literatury polskiej”.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2026-08-08].
- Patla Antoni. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari; I.482.73-6783 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-08-08].
Linki zewnętrzne
- Antoni Patla, Internetowy Polski Słownik Biograficzny [dostęp 2021-12-20].